Ne de dünya umrumda değiL!
Günler güz yaprakları gibi birer birer dökülürken ayaklarımın dibine.
Ben her gece karanlığa dikip gözlerimi senin aydınlığını bekledim.
Şimdilerde; asla uğrak haline gelememiş bir yolun sabrıyla bekliyorum seni
Hiçbir yere varamayacak olduğumu bile bile hem de
Gelmiyorsun hiç gelmiyorsun
Yoksun ...
En olmadık zamanlarında sıvazladığım sırtın artık bana dönük.
Susuyorsun, gürültüsüzlüğünden sağır oluyorum.
Şimdi kim beni çağırırsa çağırsın duymuyorum!
