- Katılım
- 17 Eki 2011
- Konular
- 544
- Mesajlar
- 1,785
- Reaksiyon Skoru
- 141
- Altın Konu
- 0
- TM Yaşı
- 14 Yıl 8 Ay 6 Gün
- Başarım Puanı
- 160
- MmoLira
- -99
- DevLira
- 0
HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Çin Dilleri
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Kontrol edilmemiş
Bu madde Çin'de konuşulan Sinitik diller hakkındadır. Günlük dilde kullanılan Çince hakkında bilgi almak için bu maddeye bakınız.
Çin dillerinin coğrafi dağılımı
Çin dilleri[1][2] ya da Çin dil ailesi[3](Çince: 中国方言/中國方言 pinyin: zhongguo fāngyán; Çin bölgesel dilleri, ya da lehçeleri[4]), Çin'de yaşayan Hanlıların konuştuğu dillerin tümüne verilen addır. Çin-Tibet dil ailesine dahil iki koldan birini oluşturmaktadır. Bunlar Sinitik diller olarak da adlandırılır.
Dünyadaki 1 milyardan fazla kişinin anadili olarak kabul edilen Çince, tamamen ayrı birer dil olarak kabul edilebilecek kadar farklı dialektlerden oluşmuştur. Çinliler bu dilleri dialekt teriminin karşılığı olarak kullandıkları fangyan (方言, bölgesel konuşma) terimi ile adlandırsa da, genelde dilbilimciler tarafından konuşma dili olarak Çincenin bir dil değil, bir dil ailesi olduğu kabul edilir. Bu aileye dahil 14 temel dilden en çok kullanıcısı olanlar; Mandarin, Kantonca, Min ve Hakka'dır. [5]
Konuşma ve Yazı
Çinliler yazı dili ile (wen, 文
, ile konuşma dili (yu, 语
arasında kesin bir ayrım yaparlar. Konuşulan değişik Çin dillerini de fangyan, bölgesel lehçeler olarak tanımlarlar. Ancak dilbilimde kullanılan karşılıklı anlaşılabilirlik[6] kriterleri açısından yaklaşıldığında, bu lehçeler arasındaki farklar herbirinin farklı diller olarak değerlendirmelerine yeterlidir.[7]
Tüm bu farklılıklara rağmen, yazı dili (漢字-Hanzi) neredeyse ortaktır.[kaynak belirtilmeli] M.Ö. 3. yüzyıl'da ortaya çıkan ortak yazı dili, 20.Yüzyıl'da Mandarin dili esas alınarak yapılandırılmıştır. Hong Kong ve Tayvan'da kullanılan Çince karakterler geleneksel Çince karakterler esas alınarak yazılır.
Sinitik dillerin kolları [değiştir]
Mandarin (guan, 官话/官話
, Kuzey dili (北方話/北方话
olarak da adlandırılır. Yaklaşık 836 milyon konuşanı bulunmaktadır. Bu gruba dahil lehçeler Çin'in kuzey ve güneybatı bölgelerinde konuşulur. Günlük dilde Mandarin, ya da Çince olarak adlandırılan resmi dil Putonghua ile karıştırılmamalıdır.
Wu 吴语/吳語, Jiangsu ve Zhejiang bölgelerinde 77 milyon kişi tarafından konuşulur. En yaygın lehçesi Şanğhayca'dır.
Min dilleri (闽语/閩語
, Fujian ve Tayvan ile birlikte Güneydoğu Asya'nın çeşitli bölgelerinde 60 milyon kişi tarafından konuşulmaktadır. Bu lehçeler arasında Min Nan (güney Min), Min Dong (Doğu Min), Min Bei (kuzey) ve Min Zhong (orta) ayrı birer dil olarak değerlendirilir.
Kantonca (Yue 粤语/粵語
, Guangdong, Guangxi, Hong Kong, Macau, Güneydoğu Asya ve yurtdışındaki Çinli grupları arasında 71 milyon kişi tarafından yaygın olarak konuşulur.
Genellikle Sinitik dil ailesine dahil 14 dil grubu bulunduğu kabul edilir,[8] bunlar:
Gan
Hakka
Hui
Jin
Mandarin
Min Bei
Min Dong
Min Nan
Min Zhong
Pu-Xian
Wu
Xiang
Yue (Kantonca))
Dungan
Çin dil ailesine dahil tüm diller tonlu dillerdir. Ancak kullanılan ton sayısı diller arasında büyük farklılıklar gösterir. Kuzey Çin'de kimi diller 3 ton kullanırken, Güney Çin'de konuşulan kimi dillerde 8 ya da 10 ton kullanılır.
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Kontrol edilmemiş
Bu madde Çin'de konuşulan Sinitik diller hakkındadır. Günlük dilde kullanılan Çince hakkında bilgi almak için bu maddeye bakınız.
Çin dillerinin coğrafi dağılımı
Çin dilleri[1][2] ya da Çin dil ailesi[3](Çince: 中国方言/中國方言 pinyin: zhongguo fāngyán; Çin bölgesel dilleri, ya da lehçeleri[4]), Çin'de yaşayan Hanlıların konuştuğu dillerin tümüne verilen addır. Çin-Tibet dil ailesine dahil iki koldan birini oluşturmaktadır. Bunlar Sinitik diller olarak da adlandırılır.
Dünyadaki 1 milyardan fazla kişinin anadili olarak kabul edilen Çince, tamamen ayrı birer dil olarak kabul edilebilecek kadar farklı dialektlerden oluşmuştur. Çinliler bu dilleri dialekt teriminin karşılığı olarak kullandıkları fangyan (方言, bölgesel konuşma) terimi ile adlandırsa da, genelde dilbilimciler tarafından konuşma dili olarak Çincenin bir dil değil, bir dil ailesi olduğu kabul edilir. Bu aileye dahil 14 temel dilden en çok kullanıcısı olanlar; Mandarin, Kantonca, Min ve Hakka'dır. [5]
Konuşma ve Yazı
Çinliler yazı dili ile (wen, 文
, ile konuşma dili (yu, 语
arasında kesin bir ayrım yaparlar. Konuşulan değişik Çin dillerini de fangyan, bölgesel lehçeler olarak tanımlarlar. Ancak dilbilimde kullanılan karşılıklı anlaşılabilirlik[6] kriterleri açısından yaklaşıldığında, bu lehçeler arasındaki farklar herbirinin farklı diller olarak değerlendirmelerine yeterlidir.[7]Tüm bu farklılıklara rağmen, yazı dili (漢字-Hanzi) neredeyse ortaktır.[kaynak belirtilmeli] M.Ö. 3. yüzyıl'da ortaya çıkan ortak yazı dili, 20.Yüzyıl'da Mandarin dili esas alınarak yapılandırılmıştır. Hong Kong ve Tayvan'da kullanılan Çince karakterler geleneksel Çince karakterler esas alınarak yazılır.
Sinitik dillerin kolları [değiştir]
Mandarin (guan, 官话/官話
, Kuzey dili (北方話/北方话
olarak da adlandırılır. Yaklaşık 836 milyon konuşanı bulunmaktadır. Bu gruba dahil lehçeler Çin'in kuzey ve güneybatı bölgelerinde konuşulur. Günlük dilde Mandarin, ya da Çince olarak adlandırılan resmi dil Putonghua ile karıştırılmamalıdır.Wu 吴语/吳語, Jiangsu ve Zhejiang bölgelerinde 77 milyon kişi tarafından konuşulur. En yaygın lehçesi Şanğhayca'dır.
Min dilleri (闽语/閩語
, Fujian ve Tayvan ile birlikte Güneydoğu Asya'nın çeşitli bölgelerinde 60 milyon kişi tarafından konuşulmaktadır. Bu lehçeler arasında Min Nan (güney Min), Min Dong (Doğu Min), Min Bei (kuzey) ve Min Zhong (orta) ayrı birer dil olarak değerlendirilir.Kantonca (Yue 粤语/粵語
, Guangdong, Guangxi, Hong Kong, Macau, Güneydoğu Asya ve yurtdışındaki Çinli grupları arasında 71 milyon kişi tarafından yaygın olarak konuşulur.Genellikle Sinitik dil ailesine dahil 14 dil grubu bulunduğu kabul edilir,[8] bunlar:
Gan
Hakka
Hui
Jin
Mandarin
Min Bei
Min Dong
Min Nan
Min Zhong
Pu-Xian
Wu
Xiang
Yue (Kantonca))
Dungan
Çin dil ailesine dahil tüm diller tonlu dillerdir. Ancak kullanılan ton sayısı diller arasında büyük farklılıklar gösterir. Kuzey Çin'de kimi diller 3 ton kullanırken, Güney Çin'de konuşulan kimi dillerde 8 ya da 10 ton kullanılır.


