HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
22 şubatta yayınlanan Dragon Age 2 demosu pek çoğunuz tarafından oynanmıştır eminim ki. Uzun bir zamandır beklediğimiz oyunun bu tadımlık versiyonu 11 marta kadar hiç yoktan birazcık iştahımızı tutmamızı sağladı. Peki, Dragon Age: Originsi en iyi RPG oyunları kategorisine soktuktan ve BioWarein Baldurs Gate serisinden sonraki en iyi fantastik RPG oyunu olarak düşündükten sonra Dragon Age 2 için de aynı şeyleri söyleyebilecek miyiz, yoksa BioWarein yapmasına hiç alışık olmadığımız bir hayal kırıklığı mı yaşayacağız? Bu arda belirteyim ben oyunun PC demosunu oynadım.
Bir başlangıca başlamak
Dragon Age: Originsi 6 defa bitirmiş birisi olarak söylemeliyim ki ilk oyunla tanışmam aslında çok geç oldu. Origins bilgisayarımda belki 3 aydan fazla yüklü durmasına rağmen bir kere bile açıp bakamamıştım. En sonunda fırsat doğup oynama imkanına eriştiğimde o üç ay boyunca hayatımı boşa harcadığımı fark ettim. Genelde RPG oyunlarında son tercihim olan büyücüyü seçerek ilk oyunuma başladım ki DAnin ilk güzel noktasını da burada keşfetmiş oldum. İçlerinde Baldurs Gatein de bulunduğu, şu ana kadar oynadım tüm RPGler ne kadar adaletli ve dengeli olduklarını iddia etseler de her zaman için doğal olarak oyunlarda savaşçı sınıfı daha rahat bir oynanışa sahipti.
Halbuki DAda açtığım büyücü oyunu ikinci kısmında (yani 4 ana görevden ikisini tamamlayınca) ki özellikle Circle of Magidaki Fade bölümünden sonra inanılmaz güçlü oluyor. Hele ki Awakingde Heart of Winter büyüsünü de aldığında tam bir ölüm makinesine dönüşüyor. Şu şekilde örnek vereyim; en son bir iki ay önce farklı bir büyücü karakteri açtım ve oyunu normal seviyede oynadım. Artık ne yapmam gerektiğini az çok bildiğim için büyü yeteneklerine karar vermem çok zor olmadı ve tüm oyun içi DLCler de yüklü olduğundan önce DLCleri bitirdim hem seviyemi geliştirdim hem de sağlam eşyalar elde ettim. En sonunda ise oyunda Flemethi öldürmem sadece iki deneme gerektirdi, ki bilmeyenler için söyleyeyim Flemeth, bu BioWare tarafından da kabul edilmiş bir şey, Archdemondan bile daha güçlü. Nitekim Archdemon ile savaşırken tek bir fiske bile yemedim diyebilirim.
Şimdi bu anlattıklarıma bakacak olursak ilk DA:Originste ilk oyuna alışınca oyun çok ama çok basit geliyordu. Fakat oyundaki duygu yoğunlu, görsellik, hikaye zenginliği, güzel diyaloglar bu eksiyi bize hiç dert ettirmiyordu.
Bir başlangıca başlamak
Dragon Age: Originsi 6 defa bitirmiş birisi olarak söylemeliyim ki ilk oyunla tanışmam aslında çok geç oldu. Origins bilgisayarımda belki 3 aydan fazla yüklü durmasına rağmen bir kere bile açıp bakamamıştım. En sonunda fırsat doğup oynama imkanına eriştiğimde o üç ay boyunca hayatımı boşa harcadığımı fark ettim. Genelde RPG oyunlarında son tercihim olan büyücüyü seçerek ilk oyunuma başladım ki DAnin ilk güzel noktasını da burada keşfetmiş oldum. İçlerinde Baldurs Gatein de bulunduğu, şu ana kadar oynadım tüm RPGler ne kadar adaletli ve dengeli olduklarını iddia etseler de her zaman için doğal olarak oyunlarda savaşçı sınıfı daha rahat bir oynanışa sahipti.
Halbuki DAda açtığım büyücü oyunu ikinci kısmında (yani 4 ana görevden ikisini tamamlayınca) ki özellikle Circle of Magidaki Fade bölümünden sonra inanılmaz güçlü oluyor. Hele ki Awakingde Heart of Winter büyüsünü de aldığında tam bir ölüm makinesine dönüşüyor. Şu şekilde örnek vereyim; en son bir iki ay önce farklı bir büyücü karakteri açtım ve oyunu normal seviyede oynadım. Artık ne yapmam gerektiğini az çok bildiğim için büyü yeteneklerine karar vermem çok zor olmadı ve tüm oyun içi DLCler de yüklü olduğundan önce DLCleri bitirdim hem seviyemi geliştirdim hem de sağlam eşyalar elde ettim. En sonunda ise oyunda Flemethi öldürmem sadece iki deneme gerektirdi, ki bilmeyenler için söyleyeyim Flemeth, bu BioWare tarafından da kabul edilmiş bir şey, Archdemondan bile daha güçlü. Nitekim Archdemon ile savaşırken tek bir fiske bile yemedim diyebilirim.
Şimdi bu anlattıklarıma bakacak olursak ilk DA:Originste ilk oyuna alışınca oyun çok ama çok basit geliyordu. Fakat oyundaki duygu yoğunlu, görsellik, hikaye zenginliği, güzel diyaloglar bu eksiyi bize hiç dert ettirmiyordu.
