Ahmet Hamdi Tanpınar (1901 - 1962)

Ahmet Hamdi Tanpınar (1901 - 1962)

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi` ni bitirdi (1923); liselerde, yüksek okullarda çeşitli dersler okuttu, İstanbul Üniversitesi` nde Yeni Türk Edebiyatı profesörlüğüne atandı (1939), Milletvekilliği (1942-1946), Milli Eğitim müfettişliği gibi görevlerden sonra tekrar, ölümüne kadar süren, Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü` ndeki profesörlüğüne döndü (1949). Rumelihisarı Mezarlığı` nda Yahya Kemal` in başucuna gömülü.

İlk şiiri 1920` de yayımlanmıştı. Altmış kadar şiirinden oncak otuz yedisi ile, tek şiir kitabını ölümüne yakın çıkardı: Şiirler (1961; Bütün Şiirleri adıyla genişletilmiş olarak 1976). Şiirlerinde bir imaj ve müzik kaygısı taşıdığı, hikaye ve romanlarında da, başta zaten tema`sı olmak üzere, psikolojik anları, bilinçaltını aradığı, yansıttığı görülür. (Geniş bilgi Prof. Mehmet Kaplan` ın Tanpınar` ın Şiir Dünyası;1964 kitabında).

Tanpınar`ın başlıca eserleri şöyledir. Hikaye kitapları: Abdullah Efendinin Rüyaları (1943), Yaz Yağmuru (1955), Hikayeler (1983). Romanları: Huzur (1949), Saatleri Ayarlama Enstitüsü (1962), Sahnenin Dışındakiler (1973), Mahur Beste (1975), Aydaki Kadın (1987). Denemeleri: Beş Şehir (1946), Yahya Kemal (1961), Edebiyat Üzerine Makaleler (1969), Yaşadığım Gibi (1970). Monografi:XIX. Asır Türk Edebiyat Tarihi (1949). “Ahmet Hamdi Tanpınar` ın Mektupları“nı da Zeynep Kerman derledi (1974; genişletilmiş ikinci basım, 1992).

Çeşitli baskıları olan eserleri Dergah Yayınları` nda toplanmaktadır. Enis Batur, Ahmet Hamdi Tanpınar` dan “Seçmeler“ adlı bir kitap hazırladı (1992).​