HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Türkçe veya Türkiye Türkçesi, varlığı tam olarak ispatlanamamış ortak Altay dil ailesine bağlı Türk dillerinin Oğuz öbeğine üye bir dildir. Türk dilleri ailesi bünyesindeki Oğuz öbeğinde bulunur.[5] Türkçe dünyada en fazla konuşulan 15. dildir.
Türkçe Türkiye, Kıbrıs, Irak, Balkanlar, Orta Asya ve Orta Avrupa ülkeleri başta olmak üzere geniş bir coğrafyada konuşulmaktadır. Ayrıca bu dil, Türkiye Cumhuriyeti, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti[1] ve Kıbrıs Cumhuriyeti'nin resmî; Romanya, Makedonya, Kosova ve Irak'ın ise tanınmış bölgesel dilidir. Bunun dışında aynı öbek olan Oğuz Öbeğinde bulunan Azerice ve Türkmence, İran, Azerbaycan, Afganistan, Gürcistan ve Türkmenistan'da konuşulur. Türkçe birçok diyalekte sahip bir lisandır.
"İstanbul lehçesi" Türkçe'nin yazı dilidir. Bu yüzden Türk dillerinde ve Anadolu lehçelerinde bulunan "açık e", "hırıltılı h" ve "genizcil n" sesleri bulunmaz. Türk alfabesinde, sekiz ünlü harf, 21 ünsüz harf bulunmaktadır, Azeri abecesinde 9 ünlü, 31 ünsüz harf bulunur.[6] Genel olarak Türk Dilleri çok daha fazla sesi olan bir dildir;[7] ancak Türkçede, diğer Türk dillerinde bulunan /ŋ/, /ɳ/,
/q/, /w/, /ɛ/ gibi sesler de bulunmaz. Türkçe çok geniş kullanımıyla birlikte zengin bir dil olmasının yanı sıra, özne-nesne-yüklem şeklindeki tümce kuruluşlarıyla bilinmektedir. Ayrıca Türkçe sondan eklemeli bir dildir.[8] Bu nedenle kullanılan herhangi bir eylem üzerinden istenildiği kadar sözcük türetilebilir.[9] Türkiye Türkçesi bu yönünden dolayı diğer Türk dilleri ortak ya da ayrık bulunan onlarca eke sahiptir. [10]
Konu başlıkları [gizle]
1 Sınıflandırılması
2 Kurumsal durumu
3 Tarihsel gelişimi
3.1 Türkçenin doğuşu
3.1.1 Eski Türkçe
3.2 Orta Asya'dan Anadolu'ya
3.3 Dil Devrimi
4 Türkçenin alfabeleri
4.1 Orhun alfabesi
4.2 Uygur alfabesi
4.3 Arap asıllı Türk alfabesi
4.4 Latin asıllı Türk alfabesi
5 Türkçenin Lehçeleri
6 Türkçenin Dil Bilgisi
6.1 Türkçenin Özellikleri
6.2 Türkçede ses evrimi
6.3 Dilbilgisi
6.4 Sözcük türeme farkı
6.5 Eklerle tümce oluşturma
6.6 Büyük ve küçük ünlü uyumu
7 Türkçe Sesbilimi (fonolojisi)
7.1 Ünsüz sesler
7.2 Ünlü sesler
8 Türkiye Türkçesinde basit zamanlar
8.1 Geçmiş zaman
8.2 Şimdiki zaman
8.3 Gelecek zaman
8.4 Geniş zaman
9 Türkiye Türkçesinde birleşik zamanlar
9.1 Geniş Zaman
9.2 Görülen geçmiş zaman
9.3 Duyulan geçmiş zaman
9.4 Şart
9.5 Diğer birleşik zamanlar
9.5.1 -mış olacak
9.5.2 -yor olacak
10 Yabancı dillerle etkileşimi
10.1 Türkçe sözcük varlığı
10.2 Türkiye Türkçesine geçen yabancı sözcükler
10.3 Türkçeden diğer dillere geçen sözcük sayısı
10.4 Türkçe sanılan yabancı kökenli sözcükler
10.5 Unutulmuş sözcükler
11 Ayrıca bakınız
12 Kaynakça
13 Dış bağlantılar
Türkçe Türkiye, Kıbrıs, Irak, Balkanlar, Orta Asya ve Orta Avrupa ülkeleri başta olmak üzere geniş bir coğrafyada konuşulmaktadır. Ayrıca bu dil, Türkiye Cumhuriyeti, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti[1] ve Kıbrıs Cumhuriyeti'nin resmî; Romanya, Makedonya, Kosova ve Irak'ın ise tanınmış bölgesel dilidir. Bunun dışında aynı öbek olan Oğuz Öbeğinde bulunan Azerice ve Türkmence, İran, Azerbaycan, Afganistan, Gürcistan ve Türkmenistan'da konuşulur. Türkçe birçok diyalekte sahip bir lisandır.
"İstanbul lehçesi" Türkçe'nin yazı dilidir. Bu yüzden Türk dillerinde ve Anadolu lehçelerinde bulunan "açık e", "hırıltılı h" ve "genizcil n" sesleri bulunmaz. Türk alfabesinde, sekiz ünlü harf, 21 ünsüz harf bulunmaktadır, Azeri abecesinde 9 ünlü, 31 ünsüz harf bulunur.[6] Genel olarak Türk Dilleri çok daha fazla sesi olan bir dildir;[7] ancak Türkçede, diğer Türk dillerinde bulunan /ŋ/, /ɳ/,
/q/, /w/, /ɛ/ gibi sesler de bulunmaz. Türkçe çok geniş kullanımıyla birlikte zengin bir dil olmasının yanı sıra, özne-nesne-yüklem şeklindeki tümce kuruluşlarıyla bilinmektedir. Ayrıca Türkçe sondan eklemeli bir dildir.[8] Bu nedenle kullanılan herhangi bir eylem üzerinden istenildiği kadar sözcük türetilebilir.[9] Türkiye Türkçesi bu yönünden dolayı diğer Türk dilleri ortak ya da ayrık bulunan onlarca eke sahiptir. [10]
Konu başlıkları [gizle]
1 Sınıflandırılması
2 Kurumsal durumu
3 Tarihsel gelişimi
3.1 Türkçenin doğuşu
3.1.1 Eski Türkçe
3.2 Orta Asya'dan Anadolu'ya
3.3 Dil Devrimi
4 Türkçenin alfabeleri
4.1 Orhun alfabesi
4.2 Uygur alfabesi
4.3 Arap asıllı Türk alfabesi
4.4 Latin asıllı Türk alfabesi
5 Türkçenin Lehçeleri
6 Türkçenin Dil Bilgisi
6.1 Türkçenin Özellikleri
6.2 Türkçede ses evrimi
6.3 Dilbilgisi
6.4 Sözcük türeme farkı
6.5 Eklerle tümce oluşturma
6.6 Büyük ve küçük ünlü uyumu
7 Türkçe Sesbilimi (fonolojisi)
7.1 Ünsüz sesler
7.2 Ünlü sesler
8 Türkiye Türkçesinde basit zamanlar
8.1 Geçmiş zaman
8.2 Şimdiki zaman
8.3 Gelecek zaman
8.4 Geniş zaman
9 Türkiye Türkçesinde birleşik zamanlar
9.1 Geniş Zaman
9.2 Görülen geçmiş zaman
9.3 Duyulan geçmiş zaman
9.4 Şart
9.5 Diğer birleşik zamanlar
9.5.1 -mış olacak
9.5.2 -yor olacak
10 Yabancı dillerle etkileşimi
10.1 Türkçe sözcük varlığı
10.2 Türkiye Türkçesine geçen yabancı sözcükler
10.3 Türkçeden diğer dillere geçen sözcük sayısı
10.4 Türkçe sanılan yabancı kökenli sözcükler
10.5 Unutulmuş sözcükler
11 Ayrıca bakınız
12 Kaynakça
13 Dış bağlantılar
