HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Bir Serencam (Yakup Kadri Karaosmanoğlu),
Karşı sahilin hurma dalları arkasından gittikçe artan ziyasiyle, insana gittikçe yaklaşıyor vehmini veren hummalı, canlı bir ay çıkıyor ve mesafeleri zümrüt gibi bir şafak istilâ ediyordu. Sol tarafta beyaz sütunlu uzun setler arkasında bir nebat ve ağaç mahşeri içinde gizlenen Kasrüddübare'nin metrük ve muhteşem çatısı, biraz ötede Kasrı Âli'nin geniş, uzun yapraklı ağaçlar gölgesinde dinlenen hazin ve mağrur enkazı ve t' karşıda ve t' uzakta, ufkun harim1 bir kenarında, ehramın silik, titrek ve mecalsiz zirveleri görünüyordu.
Refikim2 ve ben, gürültüden hâli3 olmayan yoldan uzaklaşıp Nil'in tenha sahillerine doğru gittik. Büyük nehirde mahsus, mer'i4 bir cereyan vardı; dalgalar, sahillerin su yüzüne düşen akislerini kendileriyle beraber sürükleyip götürüyor ve Nil, sanki ziyaya susamış gibi mehtabın bütün ışıklarını emerek, seyl'belerinde5 kan rengi kıvrıntılarla ağır ve pür esrar akıp gidiyordu. Ta ötede, salipvari6 yelken direkleriyle esatiri7 bir mahlûk gibi kollarını açıp yarı karanlıkta sendeleyerek kendisine yol arayan ve daima sessizce kayan toprak testi yüklü bir gemide hazin nağmeler terennüm eden bir arabın perişan sesini dinleyerek ihtiyar refikime dedim ki:
"Ne güzel bir gece! Ve ne garip, ne efsaneli bir yer! Ruhum binbir gece masallarını yaşıyor, o kadar hayal ile doluyum..."
Muhatabım, zihnen daha mühim şeylerle meşgul gibi, başını eğmiş, dalgın dalgın yanımda yürüyordu. Biraz da onu ikaz için söylenmiş şu sözlere yine aynı dalgın başla, yine aynı sükutla mukabele etti ve neden sonra bana eliyle, biraz ötede, koca bir bahçeyi çeviren yarı yıkık mermerden bir seddi işaretle:
"İster misiniz, biraz şurada, şunun üstünde oturalım?" dedi...
Karşı sahilin hurma dalları arkasından gittikçe artan ziyasiyle, insana gittikçe yaklaşıyor vehmini veren hummalı, canlı bir ay çıkıyor ve mesafeleri zümrüt gibi bir şafak istilâ ediyordu. Sol tarafta beyaz sütunlu uzun setler arkasında bir nebat ve ağaç mahşeri içinde gizlenen Kasrüddübare'nin metrük ve muhteşem çatısı, biraz ötede Kasrı Âli'nin geniş, uzun yapraklı ağaçlar gölgesinde dinlenen hazin ve mağrur enkazı ve t' karşıda ve t' uzakta, ufkun harim1 bir kenarında, ehramın silik, titrek ve mecalsiz zirveleri görünüyordu.
Refikim2 ve ben, gürültüden hâli3 olmayan yoldan uzaklaşıp Nil'in tenha sahillerine doğru gittik. Büyük nehirde mahsus, mer'i4 bir cereyan vardı; dalgalar, sahillerin su yüzüne düşen akislerini kendileriyle beraber sürükleyip götürüyor ve Nil, sanki ziyaya susamış gibi mehtabın bütün ışıklarını emerek, seyl'belerinde5 kan rengi kıvrıntılarla ağır ve pür esrar akıp gidiyordu. Ta ötede, salipvari6 yelken direkleriyle esatiri7 bir mahlûk gibi kollarını açıp yarı karanlıkta sendeleyerek kendisine yol arayan ve daima sessizce kayan toprak testi yüklü bir gemide hazin nağmeler terennüm eden bir arabın perişan sesini dinleyerek ihtiyar refikime dedim ki:
"Ne güzel bir gece! Ve ne garip, ne efsaneli bir yer! Ruhum binbir gece masallarını yaşıyor, o kadar hayal ile doluyum..."
Muhatabım, zihnen daha mühim şeylerle meşgul gibi, başını eğmiş, dalgın dalgın yanımda yürüyordu. Biraz da onu ikaz için söylenmiş şu sözlere yine aynı dalgın başla, yine aynı sükutla mukabele etti ve neden sonra bana eliyle, biraz ötede, koca bir bahçeyi çeviren yarı yıkık mermerden bir seddi işaretle:
"İster misiniz, biraz şurada, şunun üstünde oturalım?" dedi...
