- Katılım
- 15 May 2013
- Konular
- 971
- Mesajlar
- 6,650
- Online süresi
- 2ay 11g
- Reaksiyon Skoru
- 5,350
- Altın Konu
- 314
- Başarım Puanı
- 319
- TM Yaşı
- 12 Yıl 11 Ay 12 Gün
- MmoLira
- 22,212
- DevLira
- 15
Metin2 EP, Valorant VP dahil tüm oyun ürünlerini en uygun fiyatlarla bulabilir, Item ve Karakterlerinizi hızlıca satabilirsiniz. HEMEN TIKLA!
IPv6 Statik Yönlendirme Nedir?
Bir yönlendiricinin arayüzü bir IP adresi/maske ile yapılandırılıp etkinleştirildiğinde, yönlendirici otomatik olarak ön eki yönlendirme tablosuna Bağlı olarak ekler. Ancak, yönlendiriciye doğrudan bağlı olmayan ağlara doğru paketleri iletmek için, yönlendirme tablosunda geçerli bir yönlendirme girdisine sahip olması gerekir. Örneğin, Şekil 1'i incelersek, Yönlendirici 1'in bakış açısından, Alt Ağ 1 doğrudan bağlıdır, ancak Alt Ağ 2 bağlı değildir. Bu nedenle, Yönlendirici 1, yönlendirme tablosunda 2001:1234:A:2::/64 için bir yönlendirme girdisi olmadığı sürece, Alt Ağ 2'ye yönelik paketleri iletemez.
Yönlendirme tablosuna girdi eklemenin iki yöntemi vardır:
Statik olarak - yani bir ağ yöneticisi statik olarak bir yönlendirme girdisi yapılandırır ve yönlendirici bunu yönlendirme tablosuna yerleştirir.
Dinamik olarak - yani ağda çalışan bir yönlendirme protokolü vardır ve yönlendiriciler yönlendirme bilgilerini otomatik olarak değiştirir.
Bu derste, statik yönlendirme girişi eklemenin farklı yöntemlerini gösteren ilk tekniğe bakacağız. Kavramların çoğu IPv4 ve IPv6 için eşit derecede geçerlidir, ancak yalnızca IPv6 yapılandırma bölümünü inceleyeceğiz.
IPv6 statik yönlendirmelerinin kullanımının temel avantajları daha iyi güvenlik ve verimliliktir. Statik yönlendirmeler, topolojiyi hesaplamak için CPU döngülerine ihtiyaç duyulmadığı ve yönlendiriciler arasında mesaj alışverişi yapılmadığı için dinamik yönlendirme protokollerinden daha az kaynak kullanır. Bununla birlikte, ağ arızaları ve topoloji değişiklikleri etrafında otomatik yeniden yönlendirme eksikliği büyük bir dezavantajdır.
IPv6 Statik Yönlendirmelerinin Yapılandırılması
Bir IPv6 statik yönlendirme girişi tanımlamak,
ipv6 route [ hedef öneki ] [ giden arayüz ] [ sonraki atlama noktası ] [ AD ] komutu kullanılarak yapılır.
Genel yapılandırma modunda. Bazı parametreler isteğe bağlı olduğundan, bir IPv6 statik yönlendirme yapılandırılırken belirtilen parametrelerin birkaç farklı kombinasyonu vardır. Yönlendirici, yapılandırılan sonraki atlama noktasına, giden arayüze ve yönetimsel mesafeye bağlı olarak farklı şekilde davranır. Tablo 1, farklı IPv6 statik yönlendirme türlerini özetlemektedir.
Yöntem 1: Giden Arayüz ve Bağlantı Yerel Sonraki Atlama Noktası Kullanımı
IPv6 statik yönlendirmelerini yapılandırmanın en yaygın yöntemlerinden biri, giden bir arayüz ve bağlantı yerel bir sonraki atlama noktası belirtmektir. Bu, yapılandırılmış genel tekil adreslerin bulunmadığı segmentlerde statik yönlendirmeyi kullanmanın uygun bir yoludur.
Giden arayüz ve LLA sonraki atlama noktası ile bir IPv6 yönlendirme girdisini yapılandırmak için sözdizimi aşağıdaki gibidir:
Bağlantı yerel adreslerinin yalnızca aynı bağlantı üzerindeki cihazlardan erişilebilir olduğunu unutmayın. Bu nedenle, LLA sonraki atlama noktasını kullanıyorsak, aynı bağlantı yerel adresi başka bir bağlantıda da bulunabileceğinden, giden bir arayüz belirtmek gereklidir. Şekil 1'deki örneğe bakarsak, FE80::2 adresi için durum böyledir; bu adres PC1 ve R2 Gi0/0 üzerinde yapılandırılmıştır. Bu nedenle, giden bir arayüz açıkça belirtilmediği takdirde R1 komutu kabul etmeyecektir.
Statik rota yapılandırıldıktan sonra, aşağıdaki komutla R1'in bunu kabul edip yönlendirme tablosuna eklediğini doğrulayabiliriz:
Yönlendirme tablosundaki bu giriş, "2001:1234:A:2::/64 ağına yönlendirilen paketleri GigabitEthernet 0/0 arayüzünden sonraki atlama noktası FE80::2'ye gönder" olarak çevrilebilir.
Yöntem 2: Giden Arayüz ve GUA Sonraki Atlama Noktası Kullanımı
Bu, Yöntem 1 ile aynı örnektir, tek fark sonraki atlama noktası adresidir. Bağlantı yerel adresi yerine, Şekil 2'de gösterildiği gibi küresel tek noktaya yayın adresi belirtebiliriz. Yöntem 1 ile karşılaştırıldığında işlevsel bir fark yoktur. Bağlantıdaki tüm düğümlerin GUA adresleri varsa, statik rotaları belirtmenin önerilen yolu budur.
Giden bir arayüz ve bir GUA sonraki atlama noktası ile IPv6 statik yönlendirme yapılandırmasının sözdizimi aşağıda gösterilmiştir.
Yönlendirme girişi yapılandırıldıktan sonra, aşağıdaki komutla R1'in bunu kabul edip yönlendirme tablosuna eklediğini doğrulayabiliriz:
Yönlendirme tablosundaki bu giriş, "2001:1234:A:2::/64 ağına yönlendirilen paketleri GigabitEthernet 0/0 arayüzünden sonraki atlama noktası 2001:1234:A:B::2'ye gönder" olarak çevrilebilir.
Yöntem 3: Yalnızca GUA Sonraki Atlama Noktasını Kullanarak IPv6 Statik Yönlendirme
Statik yönlendirmeleri belirtmenin bir diğer geçerli yolu, yalnızca Global Unicast Sonraki Atlama Noktasına işaret etmektir. Giden bir arayüz belirtmeden yapılan bu yapılandırma türü, yönlendiriciye başka bir yönlendirme araması yapmasını ve bu GUA adresinin bağlı olduğu bağlantıyı bulmasını söyler.
Bir GUA sonraki atlama noktasına IPv6 statik yönlendirme yapılandırma sözdizimi aşağıda gösterilmiştir:
Şimdi R1'in bu girişi yönlendirme tablosuna nasıl eklediğine bakalım.
Yönlendirme tablosundaki statik rotanın giden bir arayüzü olmadığını unutmayın. Bu nedenle, 2001:1234:A:2::/64 adresine yönlendirilen paketler geldiğinde, yönlendirici bunları bir sonraki atlama noktası olan 2001:1234:A:B::2 adresine iletmesi gerektiğini bilir, ancak giden arayüzü bulmak için bir sonraki atlama noktası adresini bulmak üzere başka bir yönlendirme araması yapması gerekir.
Yönlendirme tablosundaki bu giriş, "2001:1234:A:2::/64 ağına yönlendirilen paketleri, sonraki atlama noktası 2001:1234:A:B::2 olacak şekilde gönderin. Giden arayüzü bulmak için başka bir yönlendirme araması yapın." şeklinde çevrilebilir.
Yüzer Statik Yönlendirmeler
Bu örnekte, Yüzer Statik Yönlendirme adı verilen başka bir IPv6 Statik yönlendirme türüne bakacağız. Bu, bir yönlendirme yapılandırdığımızda, varsayılan 1 değerinden daha yüksek bir Yönetimsel Mesafe belirlediğimiz anlamına gelir. Bu, belirli bir hedefe iki yolumuz olduğu ve bunlardan birini birincil yol, diğerini yedek yol olarak kullanmak istediğimiz senaryolarda yararlıdır. Şekil 5'te böyle bir örnek gösterilmiştir. Diyelim ki, R1'i tüm paketleri R1 ve R2 arasındaki bağlantı üzerinden gönderecek ve yalnızca bağlantı arızası durumunda R1-R3 bağlantısını yedek yol olarak kullanacak şekilde yapılandırmak istiyoruz.
Bunu aşağıdaki yapılandırmayı kullanarak başarabiliriz. İlk olarak, Alt Ağ 2'nin R1-R2 bağlantısı üzerinden erişilebilir olduğunu belirtiyoruz:
En sonda AD değerini yapılandırma seçeneğimiz olduğunu unutmayın. Herhangi bir değer belirtmezsek, varsayılan değer olan 1'i devralır.
Artık birincil yolu ayarladığımıza göre, aşağıdaki komutu kullanarak yedek yolu yapılandıralım:
Komutun en sonunda 250 değerini belirttiğimize dikkat edin. Bu, statik rotanın Yönetimsel Mesafesidir (AD). Yönlendiriciler, yönlendirme bilgilerinin kaynağının güvenilirliğinin bir ölçüsü olarak AD değerini kullanır. Örneğin, bir yönlendiricinin iki rotası (statik veya dinamik) varsa, daha düşük AD değerine sahip olanı kullanmayı tercih eder. Bu nedenle, bizim durumumuzda, R1'in 2. Alt Ağ'a iki statik rotası olacaktır: AD değeri 1 olan R2 üzerinden geçen rota ve AD değeri 250 olan R3 üzerinden geçen rota. Dolayısıyla yönlendirici, birincil yol olarak R2 üzerinden geçen yolu kullanacak ve yalnızca bağlantı hatası durumunda R3 üzerinden geçen bağlantıyı kullanacaktır.
Şimdi R1'in yönlendirme tablosunda hangi rotanın yüklü olduğuna bakalım:
Gördüğünüz gibi, Yönetimsel Mesafe değeri 1 olan statik rota, yönlendirme tablosuna eklenmiş durumda. Şimdi R1 ve R2 arasındaki bağlantıyı kesersek ne olacağına bakalım.
R1-R2 bağlantısını devre dışı bıraktıktan sonra, R3 üzerinden statik rotanın yönlendirme tablosuna eklendiğini ve 2. Alt Ağa ulaşmak için kullanıldığını görebilirsiniz. Kırmızı renkteki değere dikkat edin, bu belirttiğimiz Yönetimsel Mesafedir. Bu rota, yalnızca AD değeri 1 olan birincil rota, giden arayüzün kapalı olması nedeniyle geçersiz olduğunda kullanılır.
Bir yönlendiricinin arayüzü bir IP adresi/maske ile yapılandırılıp etkinleştirildiğinde, yönlendirici otomatik olarak ön eki yönlendirme tablosuna Bağlı olarak ekler. Ancak, yönlendiriciye doğrudan bağlı olmayan ağlara doğru paketleri iletmek için, yönlendirme tablosunda geçerli bir yönlendirme girdisine sahip olması gerekir. Örneğin, Şekil 1'i incelersek, Yönlendirici 1'in bakış açısından, Alt Ağ 1 doğrudan bağlıdır, ancak Alt Ağ 2 bağlı değildir. Bu nedenle, Yönlendirici 1, yönlendirme tablosunda 2001:1234:A:2::/64 için bir yönlendirme girdisi olmadığı sürece, Alt Ağ 2'ye yönelik paketleri iletemez.
Yönlendirme tablosuna girdi eklemenin iki yöntemi vardır:
Statik olarak - yani bir ağ yöneticisi statik olarak bir yönlendirme girdisi yapılandırır ve yönlendirici bunu yönlendirme tablosuna yerleştirir.
Dinamik olarak - yani ağda çalışan bir yönlendirme protokolü vardır ve yönlendiriciler yönlendirme bilgilerini otomatik olarak değiştirir.
Bu derste, statik yönlendirme girişi eklemenin farklı yöntemlerini gösteren ilk tekniğe bakacağız. Kavramların çoğu IPv4 ve IPv6 için eşit derecede geçerlidir, ancak yalnızca IPv6 yapılandırma bölümünü inceleyeceğiz.
IPv6 statik yönlendirmelerinin kullanımının temel avantajları daha iyi güvenlik ve verimliliktir. Statik yönlendirmeler, topolojiyi hesaplamak için CPU döngülerine ihtiyaç duyulmadığı ve yönlendiriciler arasında mesaj alışverişi yapılmadığı için dinamik yönlendirme protokollerinden daha az kaynak kullanır. Bununla birlikte, ağ arızaları ve topoloji değişiklikleri etrafında otomatik yeniden yönlendirme eksikliği büyük bir dezavantajdır.
IPv6 Statik Yönlendirmelerinin Yapılandırılması
Bir IPv6 statik yönlendirme girişi tanımlamak,
ipv6 route [ hedef öneki ] [ giden arayüz ] [ sonraki atlama noktası ] [ AD ] komutu kullanılarak yapılır.
Genel yapılandırma modunda. Bazı parametreler isteğe bağlı olduğundan, bir IPv6 statik yönlendirme yapılandırılırken belirtilen parametrelerin birkaç farklı kombinasyonu vardır. Yönlendirici, yapılandırılan sonraki atlama noktasına, giden arayüze ve yönetimsel mesafeye bağlı olarak farklı şekilde davranır. Tablo 1, farklı IPv6 statik yönlendirme türlerini özetlemektedir.
Yöntem 1: Giden Arayüz ve Bağlantı Yerel Sonraki Atlama Noktası Kullanımı
IPv6 statik yönlendirmelerini yapılandırmanın en yaygın yöntemlerinden biri, giden bir arayüz ve bağlantı yerel bir sonraki atlama noktası belirtmektir. Bu, yapılandırılmış genel tekil adreslerin bulunmadığı segmentlerde statik yönlendirmeyi kullanmanın uygun bir yoludur.
Giden arayüz ve LLA sonraki atlama noktası ile bir IPv6 yönlendirme girdisini yapılandırmak için sözdizimi aşağıdaki gibidir:
Kod:
R1(config)#ipv6 route 2001:1234:A:2::/64 GigabitEthernet0/0 FE80::2Bağlantı yerel adreslerinin yalnızca aynı bağlantı üzerindeki cihazlardan erişilebilir olduğunu unutmayın. Bu nedenle, LLA sonraki atlama noktasını kullanıyorsak, aynı bağlantı yerel adresi başka bir bağlantıda da bulunabileceğinden, giden bir arayüz belirtmek gereklidir. Şekil 1'deki örneğe bakarsak, FE80::2 adresi için durum böyledir; bu adres PC1 ve R2 Gi0/0 üzerinde yapılandırılmıştır. Bu nedenle, giden bir arayüz açıkça belirtilmediği takdirde R1 komutu kabul etmeyecektir.
Kod:
R1(config)#ipv6 route 2001:1234:A:2::/64 FE80::2
% Interface has to be specified for a link-local nexthopStatik rota yapılandırıldıktan sonra, aşağıdaki komutla R1'in bunu kabul edip yönlendirme tablosuna eklediğini doğrulayabiliriz:
Kod:
R1#show ipv6 route
IPv6 Routing Table - 6 entries
Codes: C - Connected, L - Local, S - Static, R - RIP, B - BGP
U - Per-user Static route, M - MIPv6
I1 - ISIS L1, I2 - ISIS L2, IA - ISIS interarea, IS - ISIS summary
O - OSPF intra, OI - OSPF inter, OE1 - OSPF ext 1, OE2 - OSPF ext 2
ON1 - OSPF NSSA ext 1, ON2 - OSPF NSSA ext 2
D - EIGRP, EX - EIGRP external
C 2001:1234:A:1::/64 (0/0)
via GigabitEthernet0/1, directly connected
L 2001:1234:A:1::1/128 (0/0)
via GigabitEthernet0/1, receive
S 2001:1234:A:2::/64 (1/0)
via FE80::2, GigabitEthernet0/0
C 2001:1234:A:B::/64 (0/0)
via GigabitEthernet0/0, directly connected
L 2001:1234:A:B::1/128 (0/0)
via GigabitEthernet0/0, receive
L FF00::/8 (0/0)
via Null0, receiveYönlendirme tablosundaki bu giriş, "2001:1234:A:2::/64 ağına yönlendirilen paketleri GigabitEthernet 0/0 arayüzünden sonraki atlama noktası FE80::2'ye gönder" olarak çevrilebilir.
Yöntem 2: Giden Arayüz ve GUA Sonraki Atlama Noktası Kullanımı
Bu, Yöntem 1 ile aynı örnektir, tek fark sonraki atlama noktası adresidir. Bağlantı yerel adresi yerine, Şekil 2'de gösterildiği gibi küresel tek noktaya yayın adresi belirtebiliriz. Yöntem 1 ile karşılaştırıldığında işlevsel bir fark yoktur. Bağlantıdaki tüm düğümlerin GUA adresleri varsa, statik rotaları belirtmenin önerilen yolu budur.
Giden bir arayüz ve bir GUA sonraki atlama noktası ile IPv6 statik yönlendirme yapılandırmasının sözdizimi aşağıda gösterilmiştir.
Kod:
ipv6 route 2001:1234:A:2::/64 GigabitEthernet 0/0 2001:1234:A:B::2Yönlendirme girişi yapılandırıldıktan sonra, aşağıdaki komutla R1'in bunu kabul edip yönlendirme tablosuna eklediğini doğrulayabiliriz:
Kod:
R1#show ipv6 route
IPv6 Routing Table - 6 entries
Codes: C - Connected, L - Local, S - Static, R - RIP, B - BGP
U - Per-user Static route, M - MIPv6
I1 - ISIS L1, I2 - ISIS L2, IA - ISIS interarea, IS - ISIS summary
O - OSPF intra, OI - OSPF inter, OE1 - OSPF ext 1, OE2 - OSPF ext 2
ON1 - OSPF NSSA ext 1, ON2 - OSPF NSSA ext 2
D - EIGRP, EX - EIGRP external
C 2001:1234:A:1::/64 (0/0)
via GigabitEthernet0/1, directly connected
L 2001:1234:A:1::1/128 (0/0)
via GigabitEthernet0/1, receive
S 2001:1234:A:2::/64 (1/0)
via 2001:1234:A:B::2, GigabitEthernet0/0
C 2001:1234:A:B::/64 (0/0)
via GigabitEthernet0/0, directly connected
L 2001:1234:A:B::1/128 (0/0)
via GigabitEthernet0/0, receive
L FF00::/8 (0/0)
via Null0, receiveYönlendirme tablosundaki bu giriş, "2001:1234:A:2::/64 ağına yönlendirilen paketleri GigabitEthernet 0/0 arayüzünden sonraki atlama noktası 2001:1234:A:B::2'ye gönder" olarak çevrilebilir.
Yöntem 3: Yalnızca GUA Sonraki Atlama Noktasını Kullanarak IPv6 Statik Yönlendirme
Statik yönlendirmeleri belirtmenin bir diğer geçerli yolu, yalnızca Global Unicast Sonraki Atlama Noktasına işaret etmektir. Giden bir arayüz belirtmeden yapılan bu yapılandırma türü, yönlendiriciye başka bir yönlendirme araması yapmasını ve bu GUA adresinin bağlı olduğu bağlantıyı bulmasını söyler.
Bir GUA sonraki atlama noktasına IPv6 statik yönlendirme yapılandırma sözdizimi aşağıda gösterilmiştir:
Kod:
R1(config)#ipv6 route 2001:1234:A:2::/64 2001:1234:A:B::2Şimdi R1'in bu girişi yönlendirme tablosuna nasıl eklediğine bakalım.
Kod:
R1#show ipv6 route
IPv6 Routing Table - 6 entries
Codes: C - Connected, L - Local, S - Static, R - RIP, B - BGP
U - Per-user Static route, M - MIPv6
I1 - ISIS L1, I2 - ISIS L2, IA - ISIS interarea, IS - ISIS summary
O - OSPF intra, OI - OSPF inter, OE1 - OSPF ext 1, OE2 - OSPF ext 2
ON1 - OSPF NSSA ext 1, ON2 - OSPF NSSA ext 2
D - EIGRP, EX - EIGRP external
C 2001:1234:A:1::/64 (0/0)
via GigabitEthernet0/1, directly connected
L 2001:1234:A:1::1/128 (0/0)
via GigabitEthernet0/1, receive
S 2001:1234:A:2::/64 (1/0)
via 2001:1234:A:B::2
C 2001:1234:A:B::/64 (0/0)
via GigabitEthernet0/0, directly connected
L 2001:1234:A:B::1/128 (0/0)
via GigabitEthernet0/0, receive
L FF00::/8 (0/0)
via Null0, receiveYönlendirme tablosundaki statik rotanın giden bir arayüzü olmadığını unutmayın. Bu nedenle, 2001:1234:A:2::/64 adresine yönlendirilen paketler geldiğinde, yönlendirici bunları bir sonraki atlama noktası olan 2001:1234:A:B::2 adresine iletmesi gerektiğini bilir, ancak giden arayüzü bulmak için bir sonraki atlama noktası adresini bulmak üzere başka bir yönlendirme araması yapması gerekir.
Yönlendirme tablosundaki bu giriş, "2001:1234:A:2::/64 ağına yönlendirilen paketleri, sonraki atlama noktası 2001:1234:A:B::2 olacak şekilde gönderin. Giden arayüzü bulmak için başka bir yönlendirme araması yapın." şeklinde çevrilebilir.
Yüzer Statik Yönlendirmeler
Bu örnekte, Yüzer Statik Yönlendirme adı verilen başka bir IPv6 Statik yönlendirme türüne bakacağız. Bu, bir yönlendirme yapılandırdığımızda, varsayılan 1 değerinden daha yüksek bir Yönetimsel Mesafe belirlediğimiz anlamına gelir. Bu, belirli bir hedefe iki yolumuz olduğu ve bunlardan birini birincil yol, diğerini yedek yol olarak kullanmak istediğimiz senaryolarda yararlıdır. Şekil 5'te böyle bir örnek gösterilmiştir. Diyelim ki, R1'i tüm paketleri R1 ve R2 arasındaki bağlantı üzerinden gönderecek ve yalnızca bağlantı arızası durumunda R1-R3 bağlantısını yedek yol olarak kullanacak şekilde yapılandırmak istiyoruz.
Bunu aşağıdaki yapılandırmayı kullanarak başarabiliriz. İlk olarak, Alt Ağ 2'nin R1-R2 bağlantısı üzerinden erişilebilir olduğunu belirtiyoruz:
Kod:
R1(config)#ipv6 route 2001:1234:A:2::/64 GigabitEthernet0/0 FE80::2 ?
<1-254> Administrative distance
<cr>
R1(config)#ipv6 route 2001:1234:A:2::/64 GigabitEthernet0/0 FE80::2En sonda AD değerini yapılandırma seçeneğimiz olduğunu unutmayın. Herhangi bir değer belirtmezsek, varsayılan değer olan 1'i devralır.
Artık birincil yolu ayarladığımıza göre, aşağıdaki komutu kullanarak yedek yolu yapılandıralım:
Kod:
R1(config)#ipv6 route 2001:1234:A:2::/64 GigabitEthernet0/1 FE80::2 250Komutun en sonunda 250 değerini belirttiğimize dikkat edin. Bu, statik rotanın Yönetimsel Mesafesidir (AD). Yönlendiriciler, yönlendirme bilgilerinin kaynağının güvenilirliğinin bir ölçüsü olarak AD değerini kullanır. Örneğin, bir yönlendiricinin iki rotası (statik veya dinamik) varsa, daha düşük AD değerine sahip olanı kullanmayı tercih eder. Bu nedenle, bizim durumumuzda, R1'in 2. Alt Ağ'a iki statik rotası olacaktır: AD değeri 1 olan R2 üzerinden geçen rota ve AD değeri 250 olan R3 üzerinden geçen rota. Dolayısıyla yönlendirici, birincil yol olarak R2 üzerinden geçen yolu kullanacak ve yalnızca bağlantı hatası durumunda R3 üzerinden geçen bağlantıyı kullanacaktır.
Şimdi R1'in yönlendirme tablosunda hangi rotanın yüklü olduğuna bakalım:
Kod:
R1#show ipv6 route
IPv6 Routing Table - 6 entries
Codes: C - Connected, L - Local, S - Static, R - RIP, B - BGP
U - Per-user Static route, M - MIPv6
I1 - ISIS L1, I2 - ISIS L2, IA - ISIS interarea, IS - ISIS summary
O - OSPF intra, OI - OSPF inter, OE1 - OSPF ext 1, OE2 - OSPF ext 2
ON1 - OSPF NSSA ext 1, ON2 - OSPF NSSA ext 2
D - EIGRP, EX - EIGRP external
S 2001:1234:A:2::/64 (1/0)
via FE80::2, GigabitEthernet0/0
C 2001:1234:A:B::/64 (0/0)
via GigabitEthernet0/0, directly connected
L 2001:1234:A:B::1/128 (0/0)
via GigabitEthernet0/0, receive
C 2001:1234:A:C::/64 (0/0)
via GigabitEthernet0/1, directly connected
L 2001:1234:A:C::1/128 (0/0)
via GigabitEthernet0/1, receive
L FF00::/8 (0/0)
via Null0, receiveGördüğünüz gibi, Yönetimsel Mesafe değeri 1 olan statik rota, yönlendirme tablosuna eklenmiş durumda. Şimdi R1 ve R2 arasındaki bağlantıyı kesersek ne olacağına bakalım.
Kod:
R1(config)#int gi0/0
R1(config-if)#shutdown
R1(config-if)#
%LINK-5-CHANGED: Interface GigabitEthernet0/0, changed state to administratively down
%LINEPROTO-5-UPDOWN: Line protocol on Interface GigabitEthernet0/0, changed state to down
R1#show ipv6 route
IPv6 Routing Table - 4 entries
Codes: C - Connected, L - Local, S - Static, R - RIP, B - BGP
U - Per-user Static route, M - MIPv6
I1 - ISIS L1, I2 - ISIS L2, IA - ISIS interarea, IS - ISIS summary
O - OSPF intra, OI - OSPF inter, OE1 - OSPF ext 1, OE2 - OSPF ext 2
ON1 - OSPF NSSA ext 1, ON2 - OSPF NSSA ext 2
D - EIGRP, EX - EIGRP external
S 2001:1234:A:2::/64 (250/0)
via FE80::2, GigabitEthernet0/1
C 2001:1234:A:C::/64 (0/0)
via GigabitEthernet0/1, directly connected
L 2001:1234:A:C::1/128 (0/0)
via GigabitEthernet0/1, receive
L FF00::/8 (0/0)
via Null0, receiveR1-R2 bağlantısını devre dışı bıraktıktan sonra, R3 üzerinden statik rotanın yönlendirme tablosuna eklendiğini ve 2. Alt Ağa ulaşmak için kullanıldığını görebilirsiniz. Kırmızı renkteki değere dikkat edin, bu belirttiğimiz Yönetimsel Mesafedir. Bu rota, yalnızca AD değeri 1 olan birincil rota, giden arayüzün kapalı olması nedeniyle geçersiz olduğunda kullanılır.
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 1, Üye: 0, Misafir: 1)
Benzer konular
Altın Konu
OSPF Varsayılan Yönlendirme
Altın Konu
IPv6 Adres Türleri