Oxygen Not Included – İlk Koloniden Sürdürülebilir Uzay Üssüne Kadar Kaynak Yönetimi, Hayatta Kalma ve İlerleme Rehberi

Son1Dem · 12 Ocak 2026

Oxygen Not Included – Baştan Sona Oyun Rehberi

Oxygen Not Included’a ilk girdiğinde oyun sana çok sevimli görünüyor ama bu his uzun sürmüyor. Birkaç dakika içinde oksijen bitmeye başlıyor, kolonistler strese giriyor ve en basit hata zincirleme sorunlara dönüşüyor. Oyun baştan itibaren şunu söylüyor: burada her şey birbiriyle bağlantılı ve küçük bir ihmal bile pahalıya patlayabilir.

Başlangıçta en önemli konu oksijen ve sıcaklık. Yeni başlayanların çoğu sadece oksijen üretmeye odaklanıyor ama havanın nereye gittiğini, karbondioksitin nerede biriktiğini hesaba katmıyor. Bir süre sonra alt katlar boğulma alanına, üst katlar ise kontrolsüz oksijen dolu bölgelere dönüşüyor. Oyunu rahat oynamanın yolu, gazların nasıl hareket ettiğini erken öğrenmekten geçiyor.

Kaynak yönetimi oyunun bel kemiği. Su, kirli su, yiyecek ve enerji sürekli dengede tutulmak zorunda. Başta bol gibi görünen kaynaklar birkaç hatalı kurulumdan sonra hızla tükenebiliyor. Oxygen Not Included, oyuncuyu “şu an çalışıyor” diye rahat bırakmıyor. Sistemlerin uzun vadede ne olacağını düşünmek gerekiyor.

Enerji tarafı oyunun ilerleyen safhalarında daha da karmaşık hale geliyor. Kömürle başlamak kolay ama sürdürülebilir değil. Yeni enerji kaynaklarına geçiş yapılmadığında koloni bir noktada tıkanıyor. Bu geçişler genelde sancılı oluyor çünkü her yeni sistem beraberinde ısı, atık ve bakım sorunlarını getiriyor. Oyunun zorlayıcı ama keyifli tarafı da burada ortaya çıkıyor.

Kolonistlerin ruh halleri çoğu zaman göz ardı ediliyor ama oyunda ciddi etkileri var. Stres arttıkça üretkenlik düşüyor, hatalar çoğalıyor ve kaos başlıyor. Her kolonisti her işe koşturmak kısa vadede işe yarıyor gibi dursa da uzun vadede sorun çıkarıyor. Oxygen Not Included, oyuncuyu iş bölümü yapmaya zorlayan oyunlardan biri.

Keşif kısmı risk–ödül dengesi üzerine kurulu. Yeni biyomlara açılmak yeni kaynaklar sağlıyor ama aynı zamanda yeni problemler de getiriyor. Zehirli gazlar, aşırı sıcaklıklar ve beklenmedik reaksiyonlar hazırlıksız koloniler için yıkıcı olabiliyor. Bu yüzden haritayı genişletirken acele etmek çoğu zaman kötü sonuçlanıyor.

Oyunda yapılan hatalar genelde anında değil, zamanla ortaya çıkıyor. Bu da bazı oyuncular için sinir bozucu olabiliyor. Bir sistemi kuruyorsun, saatler sonra “meğer bu yüzden her şey bozuluyormuş” diyorsun. Ama tam da bu yüzden Oxygen Not Included öğretici bir oyun. Her çöküş, bir sonraki koloninin daha iyi kurulmasını sağlıyor.

Oxygen Not Included hızlı oynanacak bir oyun değil. Sabır, planlama ve deneme yanılma istiyor. Ama sistemler oturduğunda, kendi kendine işleyen bir koloni kurmanın verdiği tatmin gerçekten yüksek. Oyun, başarısızlıktan korkmayan oyuncular için çok güçlü bir deneyim sunuyor.