Shadowrun Üçlemesi İncelemesi

Tolstoy · 23 Şub 2025

Shadowrun serisi oldukça hikayeli bir soya sahiptir aslen siberpunk ve fantezi etkilerinin benzersiz karışımı sayesinde popülerlik kazanan bir masa üstü RPG, video oyunu yan ürünleri SNES ve Mega Drive kadar konsollarda ortaya çıktı. Son 30 yılda yayıncılar arasında haklar zıplarken, aksiyon maceralarından birinci şahıs nişancı oyunlarına ve hatta Japon görsel romanlarına kadar değişen oyunlarla çok az tutarlılık oldu. Ardından, bu üçlemedeki ilk oyun olan Shadowrun Returns, 2012'de Kickstarter rekorlarını kırdı ve gergin, sıra tabanlı taktiksel savaşla desteklenen otantik rol yapma oyunları olarak seri için daha uyumlu bir kimlik oluşturdu.

Başlangıçta PC'ye özel olan modern seri, Android ve iOS cihazlara portlar gördü, ancak şimdiye kadar konsollarda yoktu. Orijinal sürümden on yıl sonra, bu tür mash up klasikleri modern oyuncular için geçiş yapabilir mi? Büyük ölçüde, evet bu koleksiyon parlak remaster hayranlarının bekleyebileceği gibi olmasa da.

Yayıncı Paradox Interactive'in Shadowrun Returns, Dragonfall Director's Cut ve Hong Kong Extended Edition'ın piyasaya sürülmesi, başta kontrollerde olmak üzere TV oyunu için birkaç hoş revizyon yapıyor. Bunlar memnuniyetle karşılanır özelleştirilmiş karakterinizi bir denetleyici başparmak çubuğuyla hareket ettirmek, tüm oyunun bir fare ve klavyede hiç olmadığı kadar akıcı hissetmesini sağlarken, savaşta seçimler yapmak veya silahlar arasında geçiş yapmak bir düğmeye hızlı bir şekilde dokunmaktır.

Görseller, oyunun ayarlarında çözünürlüğü 4K'ya yükseltme seçeneğiyle biraz yumru oluyor, ancak geliştirici Harebrained Scheme'in distopik fantezi dünyasının boyalı arka planları her iki şekilde de geçerli. Bununla birlikte, 4K'da bile, metin ağırlıklı oyunlar hala bir TV'de bir oda uzakta değil, bir monitörde yakından oynanacak şekilde tasarlanmış gibi hissediyor. Tanışılan karakterlerin veya girilen konumların uzun açıklamaları güzel bir şekilde yazılmıştır ve ton, detay ve hatta güveni zekice oluşturur belirli sonuçlar için takip edilecek diyalog seçeneklerini veya etkileşimleri ima eder ancak her şey ekranın solunda kutulanmışken, büyük ekranlı bir TV'de bile gözlerini kısarak kısacaksınız. Bu yetersiz güncellemelerin ötesinde, bu oyunlar esasen el değmemiş. Gerçek bir paket olması anlamında bir 'üçleme' sürümü bile değil her oyun kendi enstalasyonudur ve bonus veya yıldönümü materyali yoktur. Olabileceği kadar yalın.

Neyse ki, oyunların kendileri zaman testini geçiyor. Her biri, sizi Elfler ve Troller gibi fantezi yaratıkların büyünün geri dönüşünden sonra modern dünyada yeniden ortaya çıktığı Shadowrun'un evrenine çeken sürükleyici bir siber noir hikayesi sunuyor. Ne yazık ki, kendilerini biz yetersiz insanlarla aynı kapitalist cehennem manzarasında sıkışıp buluyorlar, birçoğu sibernetiği sihirle birleştirmek için 'Gölge Koşucuları' olmak için - genellikle şirketler tarafından rakiplerinden sır çalmak için istihdam edilen casusluk uzmanları. Her üç oyunda da oynanabilir karakterler tasarlamak, beş türden herhangi birinden (İnsanlar, Elfler, Cüceler, Orklar ve Trolller) seçim yapmanıza ve bunları uygun gördüğünüz şekilde özelleştirmenize olanak tanır. Aralarından seçim yapabileceğiniz belirli önceden hazırlanmış arketipler olsa da örneğin silah ustalığına odaklanan sokak samurayları veya vücutlarını bir hevesle hacklemek için uyarlayan deckers katı sınıflar yoktur ve becerilerin kilidi her alanda herhangi bir karakter tarafından açılabilir. Bu harika bir yaklaşımdır ve oyun dünyasıyla nasıl etkileşim kuracağınız konusunda önemli bir özgürlük ve esneklik sağlar.

Shadowrun Returns'in kampanyası en kısa olsa da yaklaşık 10 12 saat güçlü bir anlatıya sahip ve dünyaya iyi bir giriş, eski bir arkadaşının cinayetini araştırmak için sizi Seattle'ın karanlık alt karnına çekiyor.Dragonfall (korkunç bir ejderhayı diriltme girişimiyle uğraşmak) ve Hong Kong (polis, şirketler ve kendi yabancı ailenizi içeren bir komployu ortaya çıkarmak) daha etli hikayelerdir ve her ikisi de destek karakterlerini işe almak yerine tüm bir gölge koşucu ekibini kontrol etmenize izin verir, bu da oyuncu kadrosunda daha fazla kişilik ve diyalogda ışıltı sağlar.

Yine de üç oyunda savaş büyük ölçüde değişmedi her biri, karakterleri yukarıdan aşağıya haritalarda hareket ettirmek, mümkün olduğunda sığmak ve düşmanları yenmek için silah ve büyü karışımı kullanmak için Aksiyon Puanlarının harcandığı XCOM tarzı savaşlar sunuyor. Yapı benzer olsa da, Shadowrun'un savaşları XCOM'unkinden biraz daha kısadır ve bazen önceden doğru seçimleri yaparak tamamen önlenebilir. Dragonfall ve Hong Kong, savaşta büyüyü artırabilecek gizli saldırılar ve ley hatları gibi ince ayarlı mekanikleri tanıtarak işleri biraz karıştırıyor, ancak üçlü boyunca oldukça tutarlı bir deneyim.

Genel olarak, bu sürüm bu üç oyun için hoş bir konsol görünümüne işaret ediyor, ancak Shadowrun Trilogy'nin daha çok bir kutlama gibi hissetmemesi utanç verici. Küçük ince ayarlara sahip temel bir bağlantı noktasıdır, gerçek üçlemeden daha fazla pakettir ve savaş ve keşif iyi tercüme edilirken, metin duvarları, bunların her zaman bir bilgisayarda otururken bir kanepeden daha iyi oynanabileceğini hissettirir.