Uyurken hapşırmamamızın sebebi, beynimizin ve sinir sistemimizin uyku sırasında farklı bir modda çalışmasıdır. Hapşırma, burun içindeki sinirlerin bir uyarıcıya (toz, polen, duman gibi) verdiği tepki sonucunda oluşur. Ancak uyku sırasında beynin bazı bölgeleri, özellikle duyusal sinyalleri işleyen ve motor yanıtları başlatan alanlar, daha az aktif hale gelir.
Ayrıca uyku sırasında, vücut kaslarının çoğu (solunum kasları hariç) gevşer. Bu kas gevşemesi, refleks hareketlerin, dolayısıyla hapşırma refleksinin de oluşmasını zorlaştırır. Uyku sırasında burun ve solunum yollarındaki sinirler yine uyarılabilir, ancak bu uyarı genellikle beynin uyanma mekanizmasını tetikler. Yani, eğer hapşıracak kadar güçlü bir uyarıcı varsa, büyük olasılıkla önce uyanır ve ardından hapşırırız.
Bu durum, vücudun hem uyku düzenini korumak hem de potansiyel zararlara karşı tepki verebilmek için geliştirdiği bir denge mekanizmasıdır.
Ayrıca uyku sırasında, vücut kaslarının çoğu (solunum kasları hariç) gevşer. Bu kas gevşemesi, refleks hareketlerin, dolayısıyla hapşırma refleksinin de oluşmasını zorlaştırır. Uyku sırasında burun ve solunum yollarındaki sinirler yine uyarılabilir, ancak bu uyarı genellikle beynin uyanma mekanizmasını tetikler. Yani, eğer hapşıracak kadar güçlü bir uyarıcı varsa, büyük olasılıkla önce uyanır ve ardından hapşırırız.
Bu durum, vücudun hem uyku düzenini korumak hem de potansiyel zararlara karşı tepki verebilmek için geliştirdiği bir denge mekanizmasıdır.
