Altın Konu Alien: Rogue Incursion İncelemesi

GUNNERIUS · 13 Ocak 2025

Sanal gerçeklik uyarlaması için en olgun serilerden birkaçı Alien'dan daha büyük potansiyele sahiptir. Yani, Ellen Ripley'in kendisi dışında, mükemmel organizma tarafından avlanmanın heyecanını, o "parçalanma riski" olayı olmadan deneyimlemek istemeyen kim olabilir ki? Alien: Rogue Incursion, sürükleyici hikayesi, akılda kalıcı karakterleri, korkutucu Xenomorph'ları ve ikonik Alien evreninden başka hiçbir şeyle karıştırılamayacak mükemmel bir şekilde tasarlanmış dünyasıyla tam da bunu sunmada takdire şayan bir ilk girişim. Ancak, halihazırda yapım aşamasında olan devam filminde geliştirilecek çok şey var, özellikle de basitleştirilmiş dövüşler, pek de akıllı olmayan Xenomorph düşmanları ve biraz yumuşatılmaya ihtiyaç duyan ara sıra görülen şımarıklıklar söz konusu olduğunda. Yine de, Rogue Incursion, daha fazlasını oynamak için can attığım bir seri için güçlü bir açılış perdesi.

Aliens: Defiance gibi Alien çizgi romanlarını okuduysanız, o zaman botlarını dolduracağınız sert kahraman Zula Hendricks'e aşina olacaksınız. Ve eğer bu isim size tanıdık gelmiyorsa, Rogue Incursion sizi kısa sürede onunla tanıştırmak için harika bir iş çıkarıyor, böylece önceden herhangi bir ödev yapmanıza gerek kalmıyor. Zorlu bir yetiştirme tarzına ve kronik sırt sorunlarına sahip eski bir sömürge denizcisi olarak, hayal edilebilecek en kötü yaratıkların istila ettiği klasik bir şekilde ıssız bir gezegene gönderiliyorsunuz ve sadık sentetik yoldaşınız Davis de size eşlik ediyor endişelenmeyin, o düzeldi ve artık kurumsal efendilerini memnun etmek için size ihanet edecek tiplerden değil...

artık. Aşağıda, serinin bilindiği tüm ritimleri taklit eden son derece formüle edilmiş bir Alien hikayesi var, ancak ilginç diyaloglar, harika karakterler ve hoş karşılanmayan nispeten kısa bir çalışma süresi sayesinde, bu aşinalık o kadar da kötü bir şey olmuyor. Zula ve robot dostuyla olan ilişkisi gerçekten dokunaklı, çoğu zaman amansızca kasvetli bir durumu telafi ediyor ve hikayede birkaç ters köşe ve devam filmini güzelce hazırlayan bir son var.

Sekiz saatlik hikaye boyunca, unutulmuş bir koloni dünyasının karanlık koridorlarında ve donmuş atıklarında ayak ucunda yürüyecek, her birkaç saniyede bir omzunuzun üzerinden bakıp, asla uzakta olmayan o gözsüz ucube gösterilerini arayacak ve sonra bir havalandırma deliğinden fırladığında veya arkanızdan gizlice yaklaştığında duvarları asidik kanlarıyla boyayacaksınız. Her bir alanı yavaşça geçmek ve sessiz kalmak için elinizden geleni yapmak onları biraz daha uzun süre sizden uzak tutabilir, ancak cephane özellikle kıt olmadığından ve Xenomorph'ları en zor zorluk seviyesi dışında herhangi bir zorluk seviyesinde öldürmek o kadar da zor olmadığından, alanlarda koşarak ve işleri hızla halletmenin de işe yarayabileceğini gördüm, tabii biraz daha düzenli bir dövüşe hazır olduğunuz sürece.

Ve tabii ki, her bir teknoloji parçasının bir Xenomorph ona baktığı anda bozulduğu ve sonra da sorun gidermeye çalıştığınızda olabildiğince fazla ses çıkardığı bir dünyada karmaşık mühendislik problemlerini çözmeniz gerekecek, yan odadaki uzaylılar sizi henüz duymamışsa diye.

Savaş oldukça basittir, çünkü zamanın %95'inde, görünüşe göre etraflarında dolaşmalarına yardımcı olmak için kurulmuş olan havalandırma deliklerinden tırmanan, üç silahınızdan birini çıkarıp onları kısa sürede alt eden ve sonra yolunuza devam eden Xenomorph'lar tarafından saldırıya uğrayacaksınız. Bu karşılaşmalar, bir tür benzersiz gerilim veya bükülme içeren heyecan verici bölümler ve tamamen monoton can sıkıcı bölümler olmak üzere neredeyse eşit olarak bölünmüştür. Örneğin, kendinizi bir Xenos üçlüsü tarafından köşeye sıkıştırılmış halde bulmak ve tost olmadan önce çılgınca silahınızı yeniden doldurmaya çalışmak son derece unutulmazdır ve bozuk iletişim röleleri için BT desteği gerçekleştirirken çift çeneli canavarların saldırısını püskürtürken tuzaklar kurmak aksiyon dolu, iyi vakit geçirmenizi sağlar.

Ama sonra daha önce ziyaret ettiğiniz koridorlardan bazılarında uzun bir yürüyüş yapacaksınız, size doğru koşan birkaç canavarı öldürmek için her 30 saniyede bir duracaksınız, herhangi bir akıllı saldırı stratejisinden tamamen yoksun, sonra devam etmeden önce silahlarınızı dikkatlice yeniden dolduracaksınız ve işlemi birkaç dakika sonra tekrarlayacaksınız. Bu bölümler dövüşü oldukça sıradan hale getiriyor ve Xenomorph'la karşılaştığınızda ilk başta duyduğunuz korkunun çoğunu ortadan kaldırıyor; bu korku, ilk birkaç saatten sonra oldukça sıradan gelmeye başlıyor.