- Katılım
- 25 Ara 2015
- Konular
- 3,009
- Mesajlar
- 8,608
- Çözüm
- 31
- Online süresi
- 7mo 18d
- Reaksiyon Skoru
- 5,999
- Altın Konu
- 507
- TM Yaşı
- 10 Yıl 5 Ay 13 Gün
- Başarım Puanı
- 399
- MmoLira
- 119,593
- DevLira
- 121
ROHAN2 WORLD 1-120 TR TİPİ OFFICIAL YOHARA, BALATHOR VE AMON! 80. GÜNÜNDE! +10.000 ONLİNE! HİLE VE BOT %100 ENGELLİ HEMEN TIKLA!
Super Mario RPG, Nintendo'nun kataloğundaki en çılgın oyunlardan biridir. Noel Baba tarzı büyük kötü, rastgele kara komedi nöbetleri gibi eksantrik karakterlerle dolu - Kurbağa cosplayer'ları bir tür işkence gibi gıdıklıyor ve dört gözlü bir köpek sizi bütünüyle yutuyor ve tadı ve an be an oynanış hakkında yorum yapıyor eklektik olduğu kadar gürültülü de olan Super Mario RPG, SNES yaşam döngüsünü unutulmaz bir şekilde sınırladı. Buna uygun olarak, yeni Switch sürümü şimdiye kadar oynadığım en tuhaf remaster'lardan biri. Modern bir Mario oyunu olarak yüzey seviyesindeki görünümü yalnızca bir görünüştür. Orijinaline amansızca sadık kalan Super Mario RPG, cesur ve büyük ölçüde başarılı bir deneydir.
Aslına bakılırsa, Super Mario RPG'den yeniden yapım olarak bahsetmek yanıltıcıdır, özellikle de Resident Evil 4 ve Dead Space gibi çok sayıda yeniden yapımın sevilen klasikleri modern duyarlılıklara göre yeniden düzenlediği bir yılda. Hatta Super Mario RPG'nin Metroid Prime Remastered'a daha yakın olduğunu bile söyleyebilirim. Evet, buradaki grafikler tamamen yeniden tasarlandı; bu bir rötuş değil; Çağdaş gözler için tam anlamıyla bir parıltı ama SNES oyununa kimliğini veren her şey mevcut. Yaşam kalitesine ilişkin birkaç küçük iyileştirmenin dışında, Super Mario RPG çoğunlukla kendi zamanının yeniden düzenlenmiş bir ürünüdür ve bu bakımdan son derece büyüleyicidir. İçten mizah anlayışı, göze çarpan kişilikleri, tatmin edici derecede basit dövüşleri ve modern RPG'leri düzenli olarak rahatsız eden şişkinlikten yoksun hızlı zihniyetiyle Super Mario RPG, zamanın ötesindedir.
Neredeyse tüm gerçekten harika hikayeler zamanın ötesine geçer. 16-bit döneminden kalma video oyunlarına gelince, anlatı genellikle sonradan akla gelen bir düşünceydi. Mario'nun ilk rol oynamasındaki yazının ne kadar iyi dayandığını görmek beni çok şaşırttı. Sevecen karakterizasyon, sizi kapsamlı iyiye karşı kötü hikayesine çeken bir dünyayı ustaca inşa ediyor.
İşin sırrını biliyorsunuz: Bowser, Peach'i kaçırıyor ve aptalca bunun yanına kalacağını düşünüyor. Mario onu kurtarmaya çalışırken devasa, gerçekçi bir kılıç Bowser Kalesi'ne dalar ve efsanevi dileklerin gerçekleştiği Yıldız Yolu'nu keser. Bowser'ın evi artık Noel Baba'ya benzeyen demirci Smithy tarafından yapılan robot silahlarla doluyken, Mantar Krallığı'na ve ötesine dağılmış Yıldız Parçalarını bulmak Mario'ya kalmış. Switch sürümü için Nintendo, SNES versiyonunun Legend of the Seven Stars altyazısını kaldırdı, ancak bu, dünyanın doğal düzenini yeniden sağlamaya yönelik bir macera olmaya devam ediyor.
Bunlar olurken Mario, kötülüğü yok etme fırsatını değerlendiriyor ancak bu arayışında yalnız değil. Hikayenin ilk yarısında yavaş yavaş partiye katılan dört müttefik ona eşlik ediyor. Ve ne kadar da kahramanlardan oluşan bir kadro. Franchise'ın ana dayanakları Bowser ve Peach, sırasıyla kötü ve çaresiz prenses rollerini bir kenara bırakarak Mantar Krallığı'na yönelik büyük tehdidi üstleniyorlar. En iyi anlardan bazılarında Bowser'ın kaydığı ve yumuşak yanını gösterdiği ve Peach şampiyonunun aksiyona dahil olduğu görülüyor. Ama en samimi rolleri oynayanlar yeni gelen iki isim. İlk yoldaşımız Mallow, altın kalpli, tüylü, küçük bir adam ve sağlıklı kişiliği beni asla gülümsetmeyi başaramadı. İkinci yoldaş Geno hakkında çok fazla bir şey söylemek istemiyorum ama Mario serisinin en sevimli sahnelerinden birinde tanıtılıyor. Modern donanım sayesinde mümkün olan yeni ara sahnelerle zenginleştirilen sayısız unutulmaz anlardan biri.
Çekirdek kadro Super Mario RPG'ye kalbini verirken, yollarınızın kesiştiği kişiler dünyayı tüm çılgınlığıyla renklendiriyor. Yedi bölgede pek çok ilginç karakter yaşıyor. Kendi kuşağının en seçkin bestecisi Toadofsky için İribaş Göleti'nin sularında "Frogfucius Suite #18"i çalmaktan büyük keyif aldım. Sonra bir sıra dost canlısı balığı atladım ve tartışmasız tüm ülkelerde sakalları ilk üçe giren filozof Frogfucius'tan bilgelik bilgeliği aldım. Ve kesinlikle Mario'nun arkadaşlığından da keyif aldılar, çünkü sözsüz olmasına rağmen Mario burada oyunlarının büyük çoğunluğuna göre daha fazla kişilik gösteriyor. En komik "konuşmalardan" bazıları yolda Mario'nun pandomim hikayelerini görüyoruz. Tüm rolleri oynuyor, fiziksel olarak gözlerinizin önünde başka karakterlere dönüşüyor. Mario'ya hiç benzemeyen bir anlatıma sahip ve animasyonlar o kadar iyi yapılmış ki neredeyse onu duyabiliyorsunuz .
Karanlık ve komik bir grup kötü adam, tatlı ve aptal kişilikleri dengeliyor. Gerçekten vahşi bir sakalı ve düşmeye çok yakın gözleri olan bir adam olan Booster hakkında koca bir tez yazılabilir . Bayan Right'ı aramak ve oyuncak treniyle kalesinin etrafında dolaşmak dışında Booster'ın en sevdiği eğlence, uşaklarından birinin bıçakla hokkabazlık yapmasını izlemektir. Bu soytarıya çok uygun bir şekilde Knife Guy adı verildi; bu da mükemmel, özel bir isme gerek yok. Sonra, saçları kuş olan bir kadın olan Valentina ile Dodo adında dev bir kuşun garip birlikteliği var. Mario'nun çiftle olan etkileşimi, açık, yüzeysel mizah ve komik alt metin içeren çok katmanlı hikaye dizisinden sadece bir tanesi.
Tamamlaması yaklaşık 17 saatimi alan bir maceraya bu kadar çok sayıda göze çarpan karakterin ve konunun düzgün bir şekilde sıkıştırılmış olması inanılmaz. Hikayenin temposu arasındaki tüm boşlukları dolduran enerjik tempo ve etkinliklerin zenginliği göz önüne alındığında bu özellikle dikkate değer. 2023'te neredeyse hiç giriş bölümü olmadan bir RPG oynamak çok canlandırıcıydı. Atlamadan yaklaşık bir dakika sonra savaşa atılırsınız ve krediler gelene kadar bu baş döndürücü tempoyu sürdürür.
Orijinal oyunda olduğu gibi, bir düşmana dokunmak savaş sahnesini başlatıyor. Bunca yıl sonra, sıra tabanlı dövüşün nispeten ilkel merkezi düşüncesi sürekli ilgi çekici. Çarpmadan hemen önce A'ya basmak, ekstra hasar veren, zamanlamaya dayalı bonuslar olan bir Eylem Komutunu çalıştırır. Pek çok düşman saldırısı da doğru zamanlamayla tamamen engellenebilir veya güçlü bir şekilde hafifletilebilir. Yenileme, her saldırı ve blok animasyonu için doğru zamanlamayı gösteren görsel bir uyarı (ünlem işareti) ekler. Her benzersiz harekette mükemmel zamanlamayı yakalamaya başladığınızda istem kaybolacağından, bu esasen yaslanılacak bir koltuk değneği olmaktan ziyade bir öğretim aracıdır. Mario'nun mermiyi tekmelemesi çekici sallamaktan farklıdır ve Bowser'ın yeni arkadaşı Mario'yu fırlatması Spiked Chomp'u sallamakla aynı sıraya sahip değildir.
Başarılı bir şekilde engellemek, yaklaşık 30 alana dağılmış farklı düşmanların sayısı nedeniyle daha zorlu bir iştir. Tamamlandığında, günlükteki yeni Canavar Listesi 200'den fazla giriş içerecektir. Dry Bones, Piranha Plant ve Wiggler gibi temel Mario silahlarından Smithy Gang'ın Pounder, Poundette ve Forkie gibi antropomorfik silahlarına (Toy Story'deki aslında bir spork olan o saçmalıklarla karıştırılmamalıdır) kadar Super Mario RPG, eklektik düşman karışımı. Birçok düşmanın benzersiz saldırı animasyonları olduğundan, Eylem Komutu istemi, savaşın bütünlüğünden ödün vermeden doğru yola girmenize yardımcı olur. Ancak engellenemeyen bazı saldırılar, özellikle de özel hareketler ve durum koşullarına neden olan saldırılar vardır.
Zamanlamaya dayalı dizilerin bolluğu, aksi takdirde zahmetsiz bir tamirci olacak olan şey için bir nimettir. Birçok savaş bir dakikadan kısa sürede tamamlanabildiğinden, savaş sahneleri eğlenceli, aksiyon dolu bulmacalara benziyor. İyi zamanlanmış saldırılar ve bloklar gerçekleştirmek, karmaşık olmamasına rağmen tatmin edicidir. Tatmin edici ve tekrarlanabilir bir döngü oluşturan, büyüleyici animasyonlar, ekranda beliren HP sayaçları, çarpma sesleri ve arka plandaki akılda kalıcı savaş müziği gibi küçük şeylerin birleşimidir.
Diğer savaş bileşenlerinin anlamsızlığının ve zaman zaman tamamen işe yaramazlığının, deneyim üzerinde yalnızca marjinal bir olumsuz etkiye sahip olması, baskın mekaniğin gücünün bir kanıtıdır. Açık konuşmak gerekirse Super Mario RPG dengesiz. Terazi büyük ölçüde sizin lehinize dönüyor ve işleri değiştirmek için çok az teşvik veya mücadeleyi artırma seçeneği yok. Zamanlama takviyeleri kademelidir; iyi zamanlama hedefinize daha fazla hasar verir ve mükemmel zamanlama, çevredeki düşmanlara ilave hasar veren etki alanı şok dalgası yaratır. İyi zamanlanmış Eylem Komutlarını bir araya getirmek, istatistiklerinizi de geçici olarak yükseltir. Bunlar yeniden düzenlemede yenidir ve diğer savaş mekanikleri üzerinde kapsamlı etkilere sahiptir.
Her karakterin giderek büyüyen bir özel hareket listesi vardır. Örneğin, Mario düşmanların kafalarının üzerine atlayabilir ve ateş topları fırlatabilir, Mallow yıldırım çarpması çağırabilir ve Geno enerji ışınları fırlatabilir. Bunlar, hızla A'ya basmak veya analog çubuğu döndürmek gibi farklı Eylem Komutlarını içeren daha incelikli animasyonlara sahiptir. Sorun şu ki, özel saldırılar sıradan hareketlerin genellikle daha fazla hasar vermesi nedeniyle özelliklerini kaybediyor. Ayrıca etki alanı bonusu, bazı özel hareketlerin temel özelliklerinden biri olan çoklu düşman hasarını ortadan kaldırır. Çoğu düşmanın düzenli saldırılara karşı savunmasız olduğu, ancak daha çoğunun belirli unsurlara karşı bağışık olduğu göz önüne alındığında, düzenli saldırılar kesinlikle doğru seçim haline gelir.
Maalesef bu mantık, yeni Üçlü Hareketlerin yanı sıra genellikle daha az hasar veren saldırı öğelerine de uzanıyor. İyi zamanlanmış saldırı zincirleri, üç kişilik parti yapınıza göre değişen güçlü grup saldırıları için Eylem Göstergesini doldurur. Örneğin Koopa Palyaço Arabası ile Mario, Bowser ve Mallow, Bowser'ın hava aracıyla gökyüzüne çarpıyor ve ateş, buz ve elektrik karışımı fırlatıyor. Düşmanlarınızın üzerinde patlayan bir bombayla kapatılır. Savaşta zamanlamanın ne kadar merkezi olduğu göz önüne alındığında, Üçlü Hareketlerin daha etkili olması gerekirdi, ancak bunları kullanma konusunda hiçbir zaman stratejik düşünmeye ihtiyaç duymadım. Ayrıntılı sinematikler kesinlikle harika, ancak Üçlü Hareketler, Final Fantasy'deki çağrılar gibi diğer sıra tabanlı RPG'lerdeki benzer özellikler gibi durumu değiştirmiyor.
İronik bir şekilde, büyünün uygulanamaz olmasının tek istisnası, savaş dengesizliğine büyük ölçüde katkıda bulunuyor. Peach'in düşmüş müttefikleri canlandırmak ve sağlıklarını yenilemek için fiili beyaz büyücü gibi hareket etmesiyle birden fazla parti üyesi iyileştirme hareketlerini öğreniyor. Peach'in iyileştirme büyüleri son derece güçlüdür ve çok az Çiçek Puanı (sihir ölçünüz) tüketirler. Doğru zamanlamayla ve buradaki zamanlama basittir Peach'in Grup Kucaklama büyüsü üç dövüşçüyü de tamamen iyileştirebilir. Her şeyi berbat etsen bile, HP'nin büyük bir kısmını geri alacaksın. İşin garibi, Peach'in zaten tam iyileştirme güçlerine sahip olmasına rağmen iyileştirmeye odaklanan Üçlü Hareketi var. Peach birkaç saat boyunca partiye katılmasa da Mallow'un da düşük maliyetli bir iyileştirme hamlesi var. Ve eğer Çiçek Puanınız azalmışsa, şifa öğelerinin tükenmesi neredeyse imkansızdır çünkü bunlar şeker gibi savaş ödülleri olarak dağıtılır (bunları sandıklarda bulursunuz ve mağazalardan da satın alabilirsiniz).
Strateji ve öngörünün başarının anahtarı olduğu sıra tabanlı bir RPG arıyorsanız, Super Mario RPG kesinlikle bu tür bir oyun değil. Yüzlerce savaştan sonra kredi aldığımda partim tam olarak sıfır kez silinmişti. Sıra tabanlı RPG'lerde çok yetenekli olduğumu söyleyemem; Super Mario RPG sizi başarılı olmaya hazırlıyor. Grubunuz hızla Canavarlara dönüşür ve rakipleriniz, ne kadar tehditkar görünürlerse görünsün, Tweety ve Porky Pig'dir. Oyunun sonlarında patronlar bile bir adım atmakta zorlanıyor. Bazen patronlar, bir parti üyesini anında yere seren, engellenemez özel bir hamle yapar; ancak nadir olmasının yanı sıra, genellikle iyileşmek için yeterli zaman sağlayan bir sakinleşme süresi vardır. Çoğu durumda, zamanlama ne olursa olsun, bir grup düşmanın siz onları ortadan kaldırmadan önce tüm grubunuzu devirmesi bile mümkün olmaz, dolayısıyla iyileşmeye bile gerek yoktur.
Benim için mükemmel zamanlanmış saldırıları bir araya getirirken savaşlardan hızla geçmek, kendi kendini gerçekleştiren bir çabaydı. Deneyim puanları, paralar, eşya ödülleri veya meydan okuma için görünürdeki her şeyle mücadele etmedim. Görünürdeki her şeyi mahvedeceğimi bildiğim Vampir Hayatta Kalanları gibi, Super Mario RPG'nin savaş döngüsü de güvenilir bir şekilde eğlenceli. Eğer bu kadar büyük bir düşman havuzu olmasaydı, bunun tekrarlandığını kesinlikle görebilirdim. Muazzam çeşitlilik, işleri baştan sona eğlenceli kılıyor ve bazı patronların, kalkanlarını düşürmek veya sinir bozucu bir saldırıyı etkisiz hale getirmek için biraz strateji gerektiren benzersiz özellikleri var.
Bununla birlikte, savaş dengesi, Super Mario RPG'nin bocaladığı alanlardan biridir. Düşmanlar, SNES oyununda olduğu gibi aynı HP'ye ve özelliklere sahiptir; bu, yeni özelliklerle uyum sağlamayan bir sadakat derecesidir. Bunu Eylem Komut isteminde suçlayamam çünkü bu, her şeyin tıklanmasına yardımcı olan bir kaynaktır. Ancak güncellenen grafikler ve animasyonlar her şeyi daha net ve pürüzsüz hale getiriyor ve bu da doğal olarak mükemmel Eylem Komutlarının tekrarlanma olasılığını artırıyor. Ancak bu iki ucu keskin bir kılıçtır; çünkü etki alanı bonusları, istatistik güçlendirmeleri ve mükemmel zamanlamadan kazanılan Üçlü Hareketler, zorluğu önemli ölçüde azaltır. Orijinal oyun oldukça kolaydı, ancak remaster kesinlikle daha kolay. Savaşları daha da dostça hale getiren, bonus deneyim puanları kazandıran ve Eylem Komutu penceresini genişleten isteğe bağlı bir kolay mod bulunmaktadır. Savaş seçimlerini daha anlamlı hale getirmek için teraziyi diğer yöne çevirme seçeneğine sahip olmak güzel olurdu. Bu amaçla, Booster ve Punchinello gibi patronların daha güçlü versiyonlarını yeniden ziyaret edebileceğiniz yeni oyun sonrası oyunda işler zorlu tarafa kayıyor.
Super Mario RPG, hızlı tempolu bir dizi savaştan daha fazlasıdır. Bunca yıl sonra, ne kadar çok farklı fikrin ve etkinliğin tek bir ustaca boğuşmada bir araya getirildiğinden hâlâ etkileniyorum. Bir an Goombas'la Whac-A-Mole oynuyorsunuz ve bir sonraki an güneş gözlüğü takan bir Yoshi olan Boshi'ye karşı kurabiyeler için yarışıyorsunuz.
Bir düzineden fazla Mario Party benzeri mini oyun yedi bölgeye dağılmış durumda. Bu mini oyunlar genellikle ana hedefler arasındaki canlandırıcı bölümlere yerleştirilir. Öğrenmesi kolay, ustalaşması zor mantraların mükemmel örnekleri, çok çeşitli etkinlikleri kapsar: bir şelaleden aşağı inmek, kaotik bir demiryolunun etrafından hızla geçmek, küçük Koopa Kabuklarını platform olarak kullanarak bir dağa tırmanmak, ünlü safkanların başrolde olduğu Kentucky Derbisi Yoshi olarak.
Super Mario 64'ten sadece birkaç ay önce piyasaya sürülen Super Mario RPG, tuhaf bir şekilde platformlu ilk 3D Mario oyunudur. Buradaki ana odak noktası bu değil, ama oldukça fazla var. Mario'nun dünyaca ünlü atlayışının odak noktası olduğu bazı önemli bölümler olmasına rağmen, ana hat Mario oyununa göre daha ilkeldir.
Platform oluşturmanın yanı sıra genel olarak hareketin de nostaljik bir çekiciliği var. Bu bir kuruşa bile durabilecek kurnaz Mario değil; yeteneklerinin çağa uygun bir temsili. Mario'nun daha bilinçli atlayışlar gerektiren bir ağırlığı var. Özellikle Super Mario RPG çok farklı bir dönemden geldiği için orijinal oyuna çok benziyor. Yaşam kalitesine güzel bir ekleme, varsayılan kontrol ayarının sizden sürekli olarak Y düğmesini basılı tutmanızı istemek yerine Mario'yu her zaman çalıştırmasıdır; eğer tamamen geçmişe bağlı kalmanız gerekiyorsa, klasik kontrol şemasını kullanabilirsiniz.
Başka bir aktarma, film müziğini orijinaline geri döndürme yeteneğidir. Super Mario RPG, ekranda gelişen olayların tonunu yakalayan kesinlikle inanılmaz bir film müziğine sahiptir. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, modern versiyon, gerçek bir sapmadan ziyade orijinalin geliştirilmiş bir versiyonudur. Zaten mükemmel olandan ödün vermeden klasik parçalara katmanlar ekler.
Orijinalliğe olan bağlılık, seviye tasarımı ve kamera perspektifleriyle daha da örneklendirilmiştir. Muhtemelen Switch'teki grafiksel olarak en az yoğun modern Mario oyunu olmasına rağmen, yine de anlamlı bir evrimdir. Hoş karakter tasarımları ve canlı set parçaları, unutulmaz anları modern standartlara yaklaştırıyor. Aynı zamanda Super Mario RPG her zaman olduğu gibi görünüyor. Burada ve orada bazı küçük farklılıklar olabilir, ancak bu büyük ölçüde tam bir kopyadır. Dünyayı sabit bir kamera açısıyla izometrik bir perspektiften görüyorsunuz. Diorama benzeri odalar boşlukta yüzüyormuş gibi görünüyor ve birçok alan girişi ve çıkışı kesilmiş çıkmaz sokaklara benziyor. Yükleme süreleri, kapılardan geçerken kısa bir süre dışında neredeyse hiç yoktur.
Bu düzeyde bir çoğaltma, Switch'teki Link's Awakening gibi diğer Nintendo klasikleri de dahil olmak üzere çoğu gelişmiş yeniden sürüm için norm olmasa da, burada oldukça iyi çalışıyor. Sizi yoğun ortamlarına çeken ve dikkat dağıtıcı unsurların az olduğu samimi bir atmosfer yaratan açılır kitap kalitesine sahiptir. Her bölgenin kendine özgü bir estetiği vardır: Mantar Krallığı'nın kendine özgü gür yeşil ormanları vardır; Kero Kanalizasyonları uygun şekilde karanlık ve kasvetli; Booster Pass'ın dağlık araziden oluşan yontulmuş levhaları vardır; Batık Gemi ürkütücü ve izole edicidir; ve Rose Town'un cennet gibi cazibesi yüzeye çıkıyor.
Orijinaline çok yakın bir şekilde benzeyecek şekilde tasarlandığından, siğiller ve benzeri hislerin de aynısı olması mantıklıdır. Sonuç olarak, geleneksel olarak temel platform oluşturma sekansları, özellikle de hareketli platformlara sahip olanlar, zorlu derinlik algısı nedeniyle göründüklerinden daha zorlu olma eğilimindedir. Olay yerinin ne kadar uzakta olduğuna karar vermek her zaman açık değildir. Mario'nun daha ağır hissi ile birleşen perspektif, metodik bir platform deneyimi sağlar. Ben şahsen platform oluşturma tuhaflıklarını büyüleyici buldum, çünkü bu beni yaklaşımımı yeniden düşünmeye zorladı. Eski tarz hissin doğasında olan tuhaflıklar, genel olarak Super Mario RPG ve SNES dönemine dair nostaljisi olmayanlar için pek de iyi olmayabilir, ancak bu oyunun bu biçimde var olması biraz şaşırtıcı.
Dünya haritasından bir sonraki varış noktanıza atladığınızda öncelikli hedefiniz asla çok uzakta olmaz. Alanlar genellikle küçüktür ve alışılmışın dışında ne kadar keşfedebileceğinizi görünüşte sınırlayan katı sınırlara sahiptir. Ancak dünya küçük bulmacalar ve yanlarla katmanlıdır. Teknik olarak herhangi bir zindan yoktur, ancak Yıldız Parçalarını geri alma görevleri, savaş, platform sekansları ve patron savaşlarıyla sonuçlanan zeka oyunlarının hoş bir karışımı sayesinde mini zindanlara benzeme eğilimindedir. Akıllı minyatür labirentlerden platform odaklı bulmacalardan bilmecelere ve mantık bulmacalarına kadar her şeyi taze tutan bulmaca türlerinin harika bir karışımı var. Her bir Yıldız Parçası görevi bir öncekinden önemli ölçüde farklıdır ve Super Mario RPG'nin isteğe bağlı içeriğe oldukça bağlı olmasına rağmen çok güzel sırları ve Paskalya yumurtaları vardır .
Super Mario RPG, şimdiye kadar oynamaktan keyif aldığım en ilginç remaster'lardan biri. 1996'ya dönmek ve sıra tabanlı RPG'lere olan sevgime büyük katkı sağlayan bu çılgın macerada Mario ve arkadaşlarına katılmak nostaljik bir keyifti.
Aslına bakılırsa, Super Mario RPG'den yeniden yapım olarak bahsetmek yanıltıcıdır, özellikle de Resident Evil 4 ve Dead Space gibi çok sayıda yeniden yapımın sevilen klasikleri modern duyarlılıklara göre yeniden düzenlediği bir yılda. Hatta Super Mario RPG'nin Metroid Prime Remastered'a daha yakın olduğunu bile söyleyebilirim. Evet, buradaki grafikler tamamen yeniden tasarlandı; bu bir rötuş değil; Çağdaş gözler için tam anlamıyla bir parıltı ama SNES oyununa kimliğini veren her şey mevcut. Yaşam kalitesine ilişkin birkaç küçük iyileştirmenin dışında, Super Mario RPG çoğunlukla kendi zamanının yeniden düzenlenmiş bir ürünüdür ve bu bakımdan son derece büyüleyicidir. İçten mizah anlayışı, göze çarpan kişilikleri, tatmin edici derecede basit dövüşleri ve modern RPG'leri düzenli olarak rahatsız eden şişkinlikten yoksun hızlı zihniyetiyle Super Mario RPG, zamanın ötesindedir.
Neredeyse tüm gerçekten harika hikayeler zamanın ötesine geçer. 16-bit döneminden kalma video oyunlarına gelince, anlatı genellikle sonradan akla gelen bir düşünceydi. Mario'nun ilk rol oynamasındaki yazının ne kadar iyi dayandığını görmek beni çok şaşırttı. Sevecen karakterizasyon, sizi kapsamlı iyiye karşı kötü hikayesine çeken bir dünyayı ustaca inşa ediyor.
İşin sırrını biliyorsunuz: Bowser, Peach'i kaçırıyor ve aptalca bunun yanına kalacağını düşünüyor. Mario onu kurtarmaya çalışırken devasa, gerçekçi bir kılıç Bowser Kalesi'ne dalar ve efsanevi dileklerin gerçekleştiği Yıldız Yolu'nu keser. Bowser'ın evi artık Noel Baba'ya benzeyen demirci Smithy tarafından yapılan robot silahlarla doluyken, Mantar Krallığı'na ve ötesine dağılmış Yıldız Parçalarını bulmak Mario'ya kalmış. Switch sürümü için Nintendo, SNES versiyonunun Legend of the Seven Stars altyazısını kaldırdı, ancak bu, dünyanın doğal düzenini yeniden sağlamaya yönelik bir macera olmaya devam ediyor.
Bunlar olurken Mario, kötülüğü yok etme fırsatını değerlendiriyor ancak bu arayışında yalnız değil. Hikayenin ilk yarısında yavaş yavaş partiye katılan dört müttefik ona eşlik ediyor. Ve ne kadar da kahramanlardan oluşan bir kadro. Franchise'ın ana dayanakları Bowser ve Peach, sırasıyla kötü ve çaresiz prenses rollerini bir kenara bırakarak Mantar Krallığı'na yönelik büyük tehdidi üstleniyorlar. En iyi anlardan bazılarında Bowser'ın kaydığı ve yumuşak yanını gösterdiği ve Peach şampiyonunun aksiyona dahil olduğu görülüyor. Ama en samimi rolleri oynayanlar yeni gelen iki isim. İlk yoldaşımız Mallow, altın kalpli, tüylü, küçük bir adam ve sağlıklı kişiliği beni asla gülümsetmeyi başaramadı. İkinci yoldaş Geno hakkında çok fazla bir şey söylemek istemiyorum ama Mario serisinin en sevimli sahnelerinden birinde tanıtılıyor. Modern donanım sayesinde mümkün olan yeni ara sahnelerle zenginleştirilen sayısız unutulmaz anlardan biri.
Çekirdek kadro Super Mario RPG'ye kalbini verirken, yollarınızın kesiştiği kişiler dünyayı tüm çılgınlığıyla renklendiriyor. Yedi bölgede pek çok ilginç karakter yaşıyor. Kendi kuşağının en seçkin bestecisi Toadofsky için İribaş Göleti'nin sularında "Frogfucius Suite #18"i çalmaktan büyük keyif aldım. Sonra bir sıra dost canlısı balığı atladım ve tartışmasız tüm ülkelerde sakalları ilk üçe giren filozof Frogfucius'tan bilgelik bilgeliği aldım. Ve kesinlikle Mario'nun arkadaşlığından da keyif aldılar, çünkü sözsüz olmasına rağmen Mario burada oyunlarının büyük çoğunluğuna göre daha fazla kişilik gösteriyor. En komik "konuşmalardan" bazıları yolda Mario'nun pandomim hikayelerini görüyoruz. Tüm rolleri oynuyor, fiziksel olarak gözlerinizin önünde başka karakterlere dönüşüyor. Mario'ya hiç benzemeyen bir anlatıma sahip ve animasyonlar o kadar iyi yapılmış ki neredeyse onu duyabiliyorsunuz .
Karanlık ve komik bir grup kötü adam, tatlı ve aptal kişilikleri dengeliyor. Gerçekten vahşi bir sakalı ve düşmeye çok yakın gözleri olan bir adam olan Booster hakkında koca bir tez yazılabilir . Bayan Right'ı aramak ve oyuncak treniyle kalesinin etrafında dolaşmak dışında Booster'ın en sevdiği eğlence, uşaklarından birinin bıçakla hokkabazlık yapmasını izlemektir. Bu soytarıya çok uygun bir şekilde Knife Guy adı verildi; bu da mükemmel, özel bir isme gerek yok. Sonra, saçları kuş olan bir kadın olan Valentina ile Dodo adında dev bir kuşun garip birlikteliği var. Mario'nun çiftle olan etkileşimi, açık, yüzeysel mizah ve komik alt metin içeren çok katmanlı hikaye dizisinden sadece bir tanesi.
Tamamlaması yaklaşık 17 saatimi alan bir maceraya bu kadar çok sayıda göze çarpan karakterin ve konunun düzgün bir şekilde sıkıştırılmış olması inanılmaz. Hikayenin temposu arasındaki tüm boşlukları dolduran enerjik tempo ve etkinliklerin zenginliği göz önüne alındığında bu özellikle dikkate değer. 2023'te neredeyse hiç giriş bölümü olmadan bir RPG oynamak çok canlandırıcıydı. Atlamadan yaklaşık bir dakika sonra savaşa atılırsınız ve krediler gelene kadar bu baş döndürücü tempoyu sürdürür.
Orijinal oyunda olduğu gibi, bir düşmana dokunmak savaş sahnesini başlatıyor. Bunca yıl sonra, sıra tabanlı dövüşün nispeten ilkel merkezi düşüncesi sürekli ilgi çekici. Çarpmadan hemen önce A'ya basmak, ekstra hasar veren, zamanlamaya dayalı bonuslar olan bir Eylem Komutunu çalıştırır. Pek çok düşman saldırısı da doğru zamanlamayla tamamen engellenebilir veya güçlü bir şekilde hafifletilebilir. Yenileme, her saldırı ve blok animasyonu için doğru zamanlamayı gösteren görsel bir uyarı (ünlem işareti) ekler. Her benzersiz harekette mükemmel zamanlamayı yakalamaya başladığınızda istem kaybolacağından, bu esasen yaslanılacak bir koltuk değneği olmaktan ziyade bir öğretim aracıdır. Mario'nun mermiyi tekmelemesi çekici sallamaktan farklıdır ve Bowser'ın yeni arkadaşı Mario'yu fırlatması Spiked Chomp'u sallamakla aynı sıraya sahip değildir.
Başarılı bir şekilde engellemek, yaklaşık 30 alana dağılmış farklı düşmanların sayısı nedeniyle daha zorlu bir iştir. Tamamlandığında, günlükteki yeni Canavar Listesi 200'den fazla giriş içerecektir. Dry Bones, Piranha Plant ve Wiggler gibi temel Mario silahlarından Smithy Gang'ın Pounder, Poundette ve Forkie gibi antropomorfik silahlarına (Toy Story'deki aslında bir spork olan o saçmalıklarla karıştırılmamalıdır) kadar Super Mario RPG, eklektik düşman karışımı. Birçok düşmanın benzersiz saldırı animasyonları olduğundan, Eylem Komutu istemi, savaşın bütünlüğünden ödün vermeden doğru yola girmenize yardımcı olur. Ancak engellenemeyen bazı saldırılar, özellikle de özel hareketler ve durum koşullarına neden olan saldırılar vardır.
Zamanlamaya dayalı dizilerin bolluğu, aksi takdirde zahmetsiz bir tamirci olacak olan şey için bir nimettir. Birçok savaş bir dakikadan kısa sürede tamamlanabildiğinden, savaş sahneleri eğlenceli, aksiyon dolu bulmacalara benziyor. İyi zamanlanmış saldırılar ve bloklar gerçekleştirmek, karmaşık olmamasına rağmen tatmin edicidir. Tatmin edici ve tekrarlanabilir bir döngü oluşturan, büyüleyici animasyonlar, ekranda beliren HP sayaçları, çarpma sesleri ve arka plandaki akılda kalıcı savaş müziği gibi küçük şeylerin birleşimidir.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
Diğer savaş bileşenlerinin anlamsızlığının ve zaman zaman tamamen işe yaramazlığının, deneyim üzerinde yalnızca marjinal bir olumsuz etkiye sahip olması, baskın mekaniğin gücünün bir kanıtıdır. Açık konuşmak gerekirse Super Mario RPG dengesiz. Terazi büyük ölçüde sizin lehinize dönüyor ve işleri değiştirmek için çok az teşvik veya mücadeleyi artırma seçeneği yok. Zamanlama takviyeleri kademelidir; iyi zamanlama hedefinize daha fazla hasar verir ve mükemmel zamanlama, çevredeki düşmanlara ilave hasar veren etki alanı şok dalgası yaratır. İyi zamanlanmış Eylem Komutlarını bir araya getirmek, istatistiklerinizi de geçici olarak yükseltir. Bunlar yeniden düzenlemede yenidir ve diğer savaş mekanikleri üzerinde kapsamlı etkilere sahiptir.
Her karakterin giderek büyüyen bir özel hareket listesi vardır. Örneğin, Mario düşmanların kafalarının üzerine atlayabilir ve ateş topları fırlatabilir, Mallow yıldırım çarpması çağırabilir ve Geno enerji ışınları fırlatabilir. Bunlar, hızla A'ya basmak veya analog çubuğu döndürmek gibi farklı Eylem Komutlarını içeren daha incelikli animasyonlara sahiptir. Sorun şu ki, özel saldırılar sıradan hareketlerin genellikle daha fazla hasar vermesi nedeniyle özelliklerini kaybediyor. Ayrıca etki alanı bonusu, bazı özel hareketlerin temel özelliklerinden biri olan çoklu düşman hasarını ortadan kaldırır. Çoğu düşmanın düzenli saldırılara karşı savunmasız olduğu, ancak daha çoğunun belirli unsurlara karşı bağışık olduğu göz önüne alındığında, düzenli saldırılar kesinlikle doğru seçim haline gelir.
Maalesef bu mantık, yeni Üçlü Hareketlerin yanı sıra genellikle daha az hasar veren saldırı öğelerine de uzanıyor. İyi zamanlanmış saldırı zincirleri, üç kişilik parti yapınıza göre değişen güçlü grup saldırıları için Eylem Göstergesini doldurur. Örneğin Koopa Palyaço Arabası ile Mario, Bowser ve Mallow, Bowser'ın hava aracıyla gökyüzüne çarpıyor ve ateş, buz ve elektrik karışımı fırlatıyor. Düşmanlarınızın üzerinde patlayan bir bombayla kapatılır. Savaşta zamanlamanın ne kadar merkezi olduğu göz önüne alındığında, Üçlü Hareketlerin daha etkili olması gerekirdi, ancak bunları kullanma konusunda hiçbir zaman stratejik düşünmeye ihtiyaç duymadım. Ayrıntılı sinematikler kesinlikle harika, ancak Üçlü Hareketler, Final Fantasy'deki çağrılar gibi diğer sıra tabanlı RPG'lerdeki benzer özellikler gibi durumu değiştirmiyor.
İronik bir şekilde, büyünün uygulanamaz olmasının tek istisnası, savaş dengesizliğine büyük ölçüde katkıda bulunuyor. Peach'in düşmüş müttefikleri canlandırmak ve sağlıklarını yenilemek için fiili beyaz büyücü gibi hareket etmesiyle birden fazla parti üyesi iyileştirme hareketlerini öğreniyor. Peach'in iyileştirme büyüleri son derece güçlüdür ve çok az Çiçek Puanı (sihir ölçünüz) tüketirler. Doğru zamanlamayla ve buradaki zamanlama basittir Peach'in Grup Kucaklama büyüsü üç dövüşçüyü de tamamen iyileştirebilir. Her şeyi berbat etsen bile, HP'nin büyük bir kısmını geri alacaksın. İşin garibi, Peach'in zaten tam iyileştirme güçlerine sahip olmasına rağmen iyileştirmeye odaklanan Üçlü Hareketi var. Peach birkaç saat boyunca partiye katılmasa da Mallow'un da düşük maliyetli bir iyileştirme hamlesi var. Ve eğer Çiçek Puanınız azalmışsa, şifa öğelerinin tükenmesi neredeyse imkansızdır çünkü bunlar şeker gibi savaş ödülleri olarak dağıtılır (bunları sandıklarda bulursunuz ve mağazalardan da satın alabilirsiniz).
Strateji ve öngörünün başarının anahtarı olduğu sıra tabanlı bir RPG arıyorsanız, Super Mario RPG kesinlikle bu tür bir oyun değil. Yüzlerce savaştan sonra kredi aldığımda partim tam olarak sıfır kez silinmişti. Sıra tabanlı RPG'lerde çok yetenekli olduğumu söyleyemem; Super Mario RPG sizi başarılı olmaya hazırlıyor. Grubunuz hızla Canavarlara dönüşür ve rakipleriniz, ne kadar tehditkar görünürlerse görünsün, Tweety ve Porky Pig'dir. Oyunun sonlarında patronlar bile bir adım atmakta zorlanıyor. Bazen patronlar, bir parti üyesini anında yere seren, engellenemez özel bir hamle yapar; ancak nadir olmasının yanı sıra, genellikle iyileşmek için yeterli zaman sağlayan bir sakinleşme süresi vardır. Çoğu durumda, zamanlama ne olursa olsun, bir grup düşmanın siz onları ortadan kaldırmadan önce tüm grubunuzu devirmesi bile mümkün olmaz, dolayısıyla iyileşmeye bile gerek yoktur.
Benim için mükemmel zamanlanmış saldırıları bir araya getirirken savaşlardan hızla geçmek, kendi kendini gerçekleştiren bir çabaydı. Deneyim puanları, paralar, eşya ödülleri veya meydan okuma için görünürdeki her şeyle mücadele etmedim. Görünürdeki her şeyi mahvedeceğimi bildiğim Vampir Hayatta Kalanları gibi, Super Mario RPG'nin savaş döngüsü de güvenilir bir şekilde eğlenceli. Eğer bu kadar büyük bir düşman havuzu olmasaydı, bunun tekrarlandığını kesinlikle görebilirdim. Muazzam çeşitlilik, işleri baştan sona eğlenceli kılıyor ve bazı patronların, kalkanlarını düşürmek veya sinir bozucu bir saldırıyı etkisiz hale getirmek için biraz strateji gerektiren benzersiz özellikleri var.
Bununla birlikte, savaş dengesi, Super Mario RPG'nin bocaladığı alanlardan biridir. Düşmanlar, SNES oyununda olduğu gibi aynı HP'ye ve özelliklere sahiptir; bu, yeni özelliklerle uyum sağlamayan bir sadakat derecesidir. Bunu Eylem Komut isteminde suçlayamam çünkü bu, her şeyin tıklanmasına yardımcı olan bir kaynaktır. Ancak güncellenen grafikler ve animasyonlar her şeyi daha net ve pürüzsüz hale getiriyor ve bu da doğal olarak mükemmel Eylem Komutlarının tekrarlanma olasılığını artırıyor. Ancak bu iki ucu keskin bir kılıçtır; çünkü etki alanı bonusları, istatistik güçlendirmeleri ve mükemmel zamanlamadan kazanılan Üçlü Hareketler, zorluğu önemli ölçüde azaltır. Orijinal oyun oldukça kolaydı, ancak remaster kesinlikle daha kolay. Savaşları daha da dostça hale getiren, bonus deneyim puanları kazandıran ve Eylem Komutu penceresini genişleten isteğe bağlı bir kolay mod bulunmaktadır. Savaş seçimlerini daha anlamlı hale getirmek için teraziyi diğer yöne çevirme seçeneğine sahip olmak güzel olurdu. Bu amaçla, Booster ve Punchinello gibi patronların daha güçlü versiyonlarını yeniden ziyaret edebileceğiniz yeni oyun sonrası oyunda işler zorlu tarafa kayıyor.
Super Mario RPG, hızlı tempolu bir dizi savaştan daha fazlasıdır. Bunca yıl sonra, ne kadar çok farklı fikrin ve etkinliğin tek bir ustaca boğuşmada bir araya getirildiğinden hâlâ etkileniyorum. Bir an Goombas'la Whac-A-Mole oynuyorsunuz ve bir sonraki an güneş gözlüğü takan bir Yoshi olan Boshi'ye karşı kurabiyeler için yarışıyorsunuz.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
Bir düzineden fazla Mario Party benzeri mini oyun yedi bölgeye dağılmış durumda. Bu mini oyunlar genellikle ana hedefler arasındaki canlandırıcı bölümlere yerleştirilir. Öğrenmesi kolay, ustalaşması zor mantraların mükemmel örnekleri, çok çeşitli etkinlikleri kapsar: bir şelaleden aşağı inmek, kaotik bir demiryolunun etrafından hızla geçmek, küçük Koopa Kabuklarını platform olarak kullanarak bir dağa tırmanmak, ünlü safkanların başrolde olduğu Kentucky Derbisi Yoshi olarak.
Super Mario 64'ten sadece birkaç ay önce piyasaya sürülen Super Mario RPG, tuhaf bir şekilde platformlu ilk 3D Mario oyunudur. Buradaki ana odak noktası bu değil, ama oldukça fazla var. Mario'nun dünyaca ünlü atlayışının odak noktası olduğu bazı önemli bölümler olmasına rağmen, ana hat Mario oyununa göre daha ilkeldir.
Platform oluşturmanın yanı sıra genel olarak hareketin de nostaljik bir çekiciliği var. Bu bir kuruşa bile durabilecek kurnaz Mario değil; yeteneklerinin çağa uygun bir temsili. Mario'nun daha bilinçli atlayışlar gerektiren bir ağırlığı var. Özellikle Super Mario RPG çok farklı bir dönemden geldiği için orijinal oyuna çok benziyor. Yaşam kalitesine güzel bir ekleme, varsayılan kontrol ayarının sizden sürekli olarak Y düğmesini basılı tutmanızı istemek yerine Mario'yu her zaman çalıştırmasıdır; eğer tamamen geçmişe bağlı kalmanız gerekiyorsa, klasik kontrol şemasını kullanabilirsiniz.
Başka bir aktarma, film müziğini orijinaline geri döndürme yeteneğidir. Super Mario RPG, ekranda gelişen olayların tonunu yakalayan kesinlikle inanılmaz bir film müziğine sahiptir. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, modern versiyon, gerçek bir sapmadan ziyade orijinalin geliştirilmiş bir versiyonudur. Zaten mükemmel olandan ödün vermeden klasik parçalara katmanlar ekler.
Orijinalliğe olan bağlılık, seviye tasarımı ve kamera perspektifleriyle daha da örneklendirilmiştir. Muhtemelen Switch'teki grafiksel olarak en az yoğun modern Mario oyunu olmasına rağmen, yine de anlamlı bir evrimdir. Hoş karakter tasarımları ve canlı set parçaları, unutulmaz anları modern standartlara yaklaştırıyor. Aynı zamanda Super Mario RPG her zaman olduğu gibi görünüyor. Burada ve orada bazı küçük farklılıklar olabilir, ancak bu büyük ölçüde tam bir kopyadır. Dünyayı sabit bir kamera açısıyla izometrik bir perspektiften görüyorsunuz. Diorama benzeri odalar boşlukta yüzüyormuş gibi görünüyor ve birçok alan girişi ve çıkışı kesilmiş çıkmaz sokaklara benziyor. Yükleme süreleri, kapılardan geçerken kısa bir süre dışında neredeyse hiç yoktur.
Bu düzeyde bir çoğaltma, Switch'teki Link's Awakening gibi diğer Nintendo klasikleri de dahil olmak üzere çoğu gelişmiş yeniden sürüm için norm olmasa da, burada oldukça iyi çalışıyor. Sizi yoğun ortamlarına çeken ve dikkat dağıtıcı unsurların az olduğu samimi bir atmosfer yaratan açılır kitap kalitesine sahiptir. Her bölgenin kendine özgü bir estetiği vardır: Mantar Krallığı'nın kendine özgü gür yeşil ormanları vardır; Kero Kanalizasyonları uygun şekilde karanlık ve kasvetli; Booster Pass'ın dağlık araziden oluşan yontulmuş levhaları vardır; Batık Gemi ürkütücü ve izole edicidir; ve Rose Town'un cennet gibi cazibesi yüzeye çıkıyor.
Orijinaline çok yakın bir şekilde benzeyecek şekilde tasarlandığından, siğiller ve benzeri hislerin de aynısı olması mantıklıdır. Sonuç olarak, geleneksel olarak temel platform oluşturma sekansları, özellikle de hareketli platformlara sahip olanlar, zorlu derinlik algısı nedeniyle göründüklerinden daha zorlu olma eğilimindedir. Olay yerinin ne kadar uzakta olduğuna karar vermek her zaman açık değildir. Mario'nun daha ağır hissi ile birleşen perspektif, metodik bir platform deneyimi sağlar. Ben şahsen platform oluşturma tuhaflıklarını büyüleyici buldum, çünkü bu beni yaklaşımımı yeniden düşünmeye zorladı. Eski tarz hissin doğasında olan tuhaflıklar, genel olarak Super Mario RPG ve SNES dönemine dair nostaljisi olmayanlar için pek de iyi olmayabilir, ancak bu oyunun bu biçimde var olması biraz şaşırtıcı.
Dünya haritasından bir sonraki varış noktanıza atladığınızda öncelikli hedefiniz asla çok uzakta olmaz. Alanlar genellikle küçüktür ve alışılmışın dışında ne kadar keşfedebileceğinizi görünüşte sınırlayan katı sınırlara sahiptir. Ancak dünya küçük bulmacalar ve yanlarla katmanlıdır. Teknik olarak herhangi bir zindan yoktur, ancak Yıldız Parçalarını geri alma görevleri, savaş, platform sekansları ve patron savaşlarıyla sonuçlanan zeka oyunlarının hoş bir karışımı sayesinde mini zindanlara benzeme eğilimindedir. Akıllı minyatür labirentlerden platform odaklı bulmacalardan bilmecelere ve mantık bulmacalarına kadar her şeyi taze tutan bulmaca türlerinin harika bir karışımı var. Her bir Yıldız Parçası görevi bir öncekinden önemli ölçüde farklıdır ve Super Mario RPG'nin isteğe bağlı içeriğe oldukça bağlı olmasına rağmen çok güzel sırları ve Paskalya yumurtaları vardır .
Super Mario RPG, şimdiye kadar oynamaktan keyif aldığım en ilginç remaster'lardan biri. 1996'ya dönmek ve sıra tabanlı RPG'lere olan sevgime büyük katkı sağlayan bu çılgın macerada Mario ve arkadaşlarına katılmak nostaljik bir keyifti.
- Katılım
- 2 Mar 2015
- Konular
- 59,189
- Mesajlar
- 88,439
- Çözüm
- 109
- Online süresi
- 4mo 16d
- Reaksiyon Skoru
- 14,280
- Altın Konu
- 2,398
- TM Yaşı
- 11 Yıl 3 Ay 6 Gün
- Başarım Puanı
- 1,051
- MmoLira
- 695,092
- DevLira
- 234
Super Mario RPG incelemesi
You must be registered for see element. Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars'ın orijinal SNES versiyonunu ilk çıkışından on yıldan fazla bir süre sonra oynadım. O zamana kadar Paper Mario ve Mario & Luigi serilerinin en iyi oyunlarından bazıları tarafından çoktan gölgede bırakılmıştı. En...
forum.turkmmo.com
