Taforalt, muhtemelen Kuzey Afrika'nın en eski mezarlığı olan Fas'ın Burkan ilinde bulunan bir mağaradır.
30 metre genişliğinde ve derinliğinde bir mağaradır. Ben-i Snassen masifi içinde oyulmuştur. 1908 yılında keşfedilmiş olup, J. Roche tarafından 1950-1955 ve 1967-1977 yılları arasında kazılmıştır.
Yerel olarak alt bölümlere ayrılabilecek 35 seviye vardır. Mağaranın tabanına ulaşılamamıştır. 35. seviyeden 18. seviyeye kadar uzanan ve 3 metre kalınlık gösteren tabakalarda ocaklar, dağınık kalkerler, kırmızımtrak kil, konkresyonlu yataklar, travertenler ve döküntüler yer almaktadır. Kalınlığı 1.90 metre ile 2.25 metre arasında değişen 17. seviye ile 9. seviyeler arası killi kum ve kül döküntülerinden oluşan şeritli bir oluşum ile temsil edilir. Son olarak maksimum kalınlığı 5 metre olan 8 ile 1 arasındaki seviyeler, yumuşakça kabukları açısından zengindir ve küllü tabakalar ile taş yatakların birlikte bulunduğu seviyelerdir.
35. seviye masif görünümlü, yüzcüklü (façetalı) topukların baskın olduğu yongalama ürünlerinin var olduğu bir tabakadır. Çok zengin olmayan endüstrisi düzeltilenmemiş levallois yongalardan, kenar kazıyıcılardan ve dişlemelilerden oluşmuştur. 34-18. seviyelerin endüstrileri, Eski Ateryen ve Son Ateryen'de yer alırlar. Levallois işçiliği önemlidir. Yüzcükleme ve dilgisel endisler teknik bir değişmezliği göstermektedirler. İki yüzeyli topuklar yüzcüklü topuklara göre daha artmıştır. Levallois yongalar düzeltilidir. Kenar kazıyıcıların oranı azalır. Buna karşılık ön kazıyıcıların, saplı parçaların, iki yüzden düzeltili uçların oranları artar.
Fas'ın Üst Paleolitiği sırasında başlamış ve yerel Epipaleolitik boyunca sürmüş olmalıdır. Küllü tabakalardan 185 civarında birey kalıntısı çıkarılmıştır. Bunlardan 100 kadarı bir gömme ritüeline göre gömülmüş çocuklardır. Bunlar Avrupa'nın Cro-Magnon'larına bağlanmaktadırlar. Son mezarlar GÖ 11.900 ± 240'la tarihlenmektedirler.
30 metre genişliğinde ve derinliğinde bir mağaradır. Ben-i Snassen masifi içinde oyulmuştur. 1908 yılında keşfedilmiş olup, J. Roche tarafından 1950-1955 ve 1967-1977 yılları arasında kazılmıştır.
Yerel olarak alt bölümlere ayrılabilecek 35 seviye vardır. Mağaranın tabanına ulaşılamamıştır. 35. seviyeden 18. seviyeye kadar uzanan ve 3 metre kalınlık gösteren tabakalarda ocaklar, dağınık kalkerler, kırmızımtrak kil, konkresyonlu yataklar, travertenler ve döküntüler yer almaktadır. Kalınlığı 1.90 metre ile 2.25 metre arasında değişen 17. seviye ile 9. seviyeler arası killi kum ve kül döküntülerinden oluşan şeritli bir oluşum ile temsil edilir. Son olarak maksimum kalınlığı 5 metre olan 8 ile 1 arasındaki seviyeler, yumuşakça kabukları açısından zengindir ve küllü tabakalar ile taş yatakların birlikte bulunduğu seviyelerdir.
35. seviye masif görünümlü, yüzcüklü (façetalı) topukların baskın olduğu yongalama ürünlerinin var olduğu bir tabakadır. Çok zengin olmayan endüstrisi düzeltilenmemiş levallois yongalardan, kenar kazıyıcılardan ve dişlemelilerden oluşmuştur. 34-18. seviyelerin endüstrileri, Eski Ateryen ve Son Ateryen'de yer alırlar. Levallois işçiliği önemlidir. Yüzcükleme ve dilgisel endisler teknik bir değişmezliği göstermektedirler. İki yüzeyli topuklar yüzcüklü topuklara göre daha artmıştır. Levallois yongalar düzeltilidir. Kenar kazıyıcıların oranı azalır. Buna karşılık ön kazıyıcıların, saplı parçaların, iki yüzden düzeltili uçların oranları artar.
Fas'ın Üst Paleolitiği sırasında başlamış ve yerel Epipaleolitik boyunca sürmüş olmalıdır. Küllü tabakalardan 185 civarında birey kalıntısı çıkarılmıştır. Bunlardan 100 kadarı bir gömme ritüeline göre gömülmüş çocuklardır. Bunlar Avrupa'nın Cro-Magnon'larına bağlanmaktadırlar. Son mezarlar GÖ 11.900 ± 240'la tarihlenmektedirler.