Altın Konu XCOM: Chimera Squad İnceleme

Carissa · 3 Kas 2023

Son dört veya daha fazla yıldır Firaxis Games, XCOM serisine en yeni oyununu hazırlıyor. XCOM'un orijinal tarifini değiştiren geliştirme ekibi, daha da kaynatıp azalttı. Geriye lezzetli bir sürpriz kaldı: XCOM: Chimera Squad.

XCOM 2'deki olayların 5 yıl sonrasında geçen Chimera Squad, dünya turuna çıkmayan bir ekiptir. Daha yerel meselelerle ilgileniyorlar, daha doğrusu Şehir 31. Burası hem insanların hem de uzaylıların barış ve uyum içinde birlikte yaşadığı güvenli bir sığınaktır. Ancak 2040'taki toplumsal sorunlar ve ırkçılık, 2020'de hâlâ karşı karşıya olduğumuz sorunlardan farklı değil. İnsanlarla uzaylıların bir arada yaşayabileceği fikrinden herkes memnun değil ve olaylar hızla hem politik hem de düşmanca bir hal alıyor. City 31'in belediye başkanı, Chimera Ekibi için başarılı olması gereken bir işin ardından trajik bir şekilde öldürülür. Belediye başkanını korumadıkları için belediye tarafından suç anında onlara atılıyor. Şimdi, özellikle şüpheli olarak işaretlenen üç isyancı grubun olduğu vakanın temeline inmek Chimera Ekibi'ne kalmış.

Chimera Squad, önceki XCOM oyunlarındaki diğer takımlara benzemiyor. Bu askerler tek kullanımlık değildir ve seviye atlama ilerlemesini kaybetme riskini sıfırlayarak her üyeyi mümkün olduğu kadar uzun süre tutmanın stresini azaltır. Bu, ekipteki herkesin aile gibi hissetmesini sağlıyor ve hatta Chimera Squad HQ'da birbirleriyle etkileşime girebiliyorlar. Dikkat çekici bir şekilde hepsi insan değil ve hem ırk hem de benzersiz yetenekler açısından City 31 ile aynı miktarda çeşitlilik göstermiyorlar. Bir zamanlar yalnızca uzaylı düşmanların kullanabileceği güçleri kullanabilmek, elimde eğlenceli yeni taktiklerin oluşmasına yol açtı. Ekipte Avustralya ile bağlantıları olan, güçlü bir insan-psiyonik melez bile var. Ama hiçbir karakterin arka planını bozmayacağım. Bunlardan birkaçı ilginç ve XCOM'a daha fazla hikaye unsuru katıyor. Onları kalıcı olarak kaybedemeyeceğiniz için bu karakterlerle tek duygusal bağım, en sevdiğim yeteneklerin yaralanma nedeniyle savaş alanlarında mevcut olmamasıdır. Doğru okudunuz, onları öldüremezsiniz ama askerlerinizin bir noktada tıbbi müdahaleye ihtiyacı olacak. Sıkı sıkıya bağlı ekip aynı zamanda özel operasyon araştırmalarına, toplantılara da katılıyor ve yardımcı oluyor ve hatta kişisel istatistikleri yükseltmek için eğitim bile alabiliyor. Sefer boyunca yeterli sayıda askeri topladığınızda, kimi göreve göndermeniz ve kimi geride bırakmanız gerektiği konusunda denge kurmak kolaylaşır. Aynı zamanda favori takım üyelerinin kim olduğunu da fark etmeye başladığınız yer burasıdır.

XCOM: Chimera Squad beni şaşırttı. Sadece piyasaya sürülmesinden bir haftadan biraz daha uzun bir süre önce duyurulduğu için değil, aynı zamanda çeşitli iyileştirmeleriyle bende bir ısırık daha istemesine neden olduğu için. İlk bakışta estetik açıdan farklı görünüyor ama aynı zamanda önceki modellerine de çok benziyor. Tamamen işlenmiş 3D ara sahnelere sırtını dönen geliştiriciler, muhtemelen kendisini XCOM serisinin geri kalanından ayırmak için daha statik ve resimli bir estetik tercih ettiler. XCOM 2'deki olayların 5 yıl sonrasında geçmesine rağmen XCOM: Chimera Squad'ın bir devam filmi olmadığı belirtildi. Kim bilir, belki Firaxis'in resmi numaralı zaman çizelgesi için başka fikirleri vardır. Ancak nasıl oynandığına bakılırsa onu resmi bir devam filmi olarak da sınıflandırmam. Ancak XCOM: Chimera Squad'ı bazı yönlerden genel bir gelişme olarak da görüyorum.

Sıra tabanlı strateji unsurları kaldı, her bir hareket önemli ve tek bir hata yıkıcı sonuçlara yol açabilir. XCOM, oyuncuların bir görevi tamamladıktan sonra büyük bir ter birikintisi bırakarak baskı altında parçalanmasına neden olmasıyla tanınır. Olaylar birkaç dakika içinde sakin ve düzenli bir durumdan kaotik ve tehlikeli bir duruma dönüşebilir. "Bir tur daha" mı? Daha çok 'Beni buradan çıkarın, işim bitti' gibi. Ancak Chimera Squad'ın savaş mekaniklerine yeni yaklaşımı, beklendiği kadar baskı yaratmıyor. İhlal Modunun kullanıma sunulması, mücadeleyi sarsarak oyunculara savaş alanını kontrol etme konusunda üstünlük sağlıyor. Savaşların çoğu geniş bir alanda gerçekleşmek yerine Karşılaşmalara bölünür. Takımın her karşılaşmada ilk hamlesi olan ihlal, belirli düşmanları saldırma şansı bulamadan ortadan kaldırmanıza olanak tanır. Ayrıca, seçtiğiniz rotaya bağlı olarak geçici bir buff veya debuff ile birlikte gelir. Bu yeni mekanik size yalnızca üstünlük sağlamakla kalmıyor, aynı zamanda bir çeşit deneme yanılma yaklaşımı olarak da hareket ediyor. Bir karşılaşma sırasında işler ters gitmeye başladığında, iki senaryodan birini seçerdim, annem pes etmediği için savaşmaya devam ederdim ya da karşılaşmayı yeniden başlatıp yanlışlarımı düzeltirdim. Savaşları bölümlere ayırmak, görevlerin beklenenden daha az zorlayıcı olmasını sağladı. Zorluk seviyelerinin çoğu "Çok Zor" olarak tanımlandığında bile çoğunu zor Orta olarak sınıflandırırdım. Takviye çağrıları gibi diğer stres yaratan unsurlar hâlâ mevcuttur, dolayısıyla çoğunlukla kontrolden tamamen çıkmış olmazsınız.
Bir başka "oyun değiştirici" de beni erkenden vazgeçiren kanama kuralıdır. Bu, oyunu oynamadan önce öğrendiğim ancak bir ekip üyesinin ilk ölüme yakın deneyimine kadar gerçekte nasıl çalıştığını anlamadığım bir mekanik. Anladığım kadarıyla ekibinizden kimsenin ölmesine izin verilmedi. Bunu okumak beni her görevi tüm ekibim ayaktayken bitirmem gerektiğine inandırdı. Ayakta kalan son kişinin kazanması artık mümkün değildi ve bu yeterince stresli olsa da herkesi hayatta tutma fikri aynı seviyedeydi. Ta ki onları ölümün eşiğinden kurtarma şansın olduğunu öğrenene kadar. Harika, diye düşündüm. Ancak onları kurtarsanız bile görevin geri kalanı boyunca götürüldüklerini görünce şok oldum. Bunların tek kullanımlık bir Android ile değiştirilmesi de mümkün olsa da (eğer elinizde varsa), bu bir sonraki karşılaşmaya kadar gerçekleşmeyecek. Kanama sistemi, Chimera Squad'ın XCOM oynanışına yeni yaklaşımına başka bir katman daha ekliyor ancak aynı zamanda başlangıçta beklediğim şeyle daha fazla ilgilenirdim.

Uzaylı istilası daha küçük bir ölçeğe indirildiğinden, hâlâ şehrin tam bir anarşi altına girmeyeceğinden emin olmanız gerekiyor. Ayrıca görevleri tamamlarken önceki XCOM oyunlarındaki ilerleme hızının aynısını kullanır. Ve tıpkı dünya çapındaki tehdit seviyeleri gibi, iş önceliğini dengelemek de çok önemli. City 31 belli bir anarşi seviyesine ulaşırsa oyun biter. Tüm ördeklerinizi arka arkaya koyma konusunda tamamen umutsuz olmadığınız sürece, her şeyi gizli tutmak çok zor olmasa gerek. Bununla birlikte, şehirdeki bölünmelerin kontrolden çıkmasını engellemek yerine ödülleri seçmenin cazibesi son derece gerçektir. Ama destansı silahlar için buna değer.

XCOM: Chimera Squad'ı oynadığım süre boyunca beklediğimden çok daha memnun olduğumu söylemek yanlış olmaz. Daha önceki XCOM oyunlarında olmasını istediğim bazı oyunlardan daha iyi oldu ve stres seviyelerimi uzak tuttu.