HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Resident Evil 4 Remake incelemem, Capcom korku oyununun RE4 2005'ten bu yana nasıl değiştiğine ve Leon Kennedy'nin yeni gezisinin nasıl yeni bir standart belirlediğine bakıyor.
Resident Evil 4 Remake incelemem öncesinde bir düşünce ortaya çıktı. Tüm övgüyü alan ve tüm seriyi değiştirdiği kabul edilen 2005 Resident Evil 4'tür, ancak gerçekte Resident Evil 4 Remake çıkış tarihinden çok önce RE serisi her zaman bir korku oyunundan çok bir aksiyondu. Orijinalinden başlayarak, 1996'ya kadar, hayatta kalma unsurları çoğunlukla yanıltıcıydı. O oyundaki zombiler, avcılar ve hatta patronlar bile basit ve aptal Spencer malikanesini belki iki kez temizlemeye yetecek kadar üzerinde cephaneniz var.
Resident Evil'ın kapağında makineli tüfek tutan aşırı kaslı bir Chris Redfield var. Açılış başlığı, ağır rock müziği ve Don LaFontaine tarzı bir seslendirme eşliğinde poz veren, silahları kontrol eden ve sigara içen bir dizi karakter içeriyor: “Jill Valentine. Chris Redfield. Resident Evil."
Bu günden itibaren "Resident Evil 2005" veya "Resident Evil 4, ilki" olarak anılacak olan Resident Evil 4'ü, Capcom'un korkudan vazgeçerek eyleme geçtiği bir oyun olarak hiç izlemedim. Bunun yerine, RE4'ün başarısı, Resident Evil'ın birçok etkisi arasında mükemmel bir dengeyi uyumlu hale getirdi.
Şimdi, yaklaşık 18 yıl sonra, konu Resident Evil 4'ün yeniden yapımına gelince, iki temel soru olduğunu hissediyorum. İlk - iyi mi? basit. Evet bu çok iyi. Ancak ikincisi - orijinalinden daha mı iyi? - cevaplaması daha zor ve belki de artık oyunu oynadığıma göre biraz alakasız.
Resident Evil'in kimliğini bir seri olarak dönüştürmekten Gears of War, Dead Space ve The Last of Us gibi ilham verici oyunlara kadar, RE4 ilki- ana akım nişancı oyunları tarihinde çok önemli bir anı temsil ediyor. Buna karşılık, Resident Evil 4 Remake devrimlerini ayırt etmek daha zordur. Belki de icat edildiklerinden beri atıcılarda eksik olan şeyleri başarıyor, ancak adaşı ve atası gibi, bir türü dönüştürecek oyun türü değil.
Yeniden yapımların doğası sizi rahatsız ediyorsa - yeni ve daha riskli konseptlere yatırım yapmak yerine eski oyunları canlandırmaya yönelik son trendden cesaretiniz kırılıyorsa - Resident Evil 4 Remake fikrinizi değiştirecek bir oyun olmayacak. Daha akıllı, daha güzel, yeniden düzenlenmiş ve rafine, yine de yapı olarak neredeyse yirmi yıl öncekiyle tamamen aynı oyun ve belki de asık suratlı, kapalı bir döngüyü temsil etme biçimi açısından daha az övgüye değer: Resident Evil 4 2005'in ilham verdiği tüm oyunlar şimdi Resident Evil 4 Remake için ilham kaynağı haline geldi.
Resident Evil 4 Remake'in küçük anları, ince ayrıntıları, makro unsurların aksine mikro unsurlarını ele alma şekline çok dikkat edin ve orijinali kadar dönüştürücü olmasa da en azından kendi türünde oyunlar için yeni filigran. Nişan alma, ateş etme ve bunun sonucunda ortaya çıkan kan ve katliama tanık olma deneyimi açısından bu, The Last of Us veya Max Payne 3'ten beri oynadığım en iyi oyun ve belki de daha da iyi.
Resident Evil 4 Remake'teki her bir dövüş karşılaşması, ister bir düşman sürüsüne, ister bölüm sonu patronuna veya sadece talihsiz bir Ganado'ya karşı olsun, bir set parçası gibi hissettiriyor; oyunun dövüşünü oluşturan tüm sistemler gibi, en tesadüfi anların bile muhteşem bir koreografisi hissedilene kadar bilenmiş, elden geçirilmiş ve abartılmıştır.
Her silah kulağa harika geliyor. Bombardıman vuruşları ve kanlı saldırılar, saldırıların gerçekten yıkıcı olduğunu hissettiriyor, ancak her tetiğin her çekişini 'bir ana' dönüştürmek için harcanan yoğun çalışma, Resident Evil 4 neredeyse tamamen yeni hissettiriyor.
Tamamen korkutucu değilse, en azından yoğun ve korkutucu hissettiren bir zorluk ve şevk duygusuyla kale zindanlarında yaşayan kör, Wolverine pençeli canavar Garrador ile çeşitli karşılaşmalarınız, bozmayacağım ama belki de düpedüz en iyi patron dövüşü olan geç oyun patron savaşı gibi bunun iyi örnekleri gibi geliyor Resident Evil'ın şimdiye kadar yaptığı.
Bu, nefesinizin kesildiği, belirli zamanlarda bir köşeyi dönme veya bir kapı açma ihtimalinin bile endişeyle yüklendiği bir oyundur. Yerinizden zıplamanıza veya kabus görmenize neden olmayacak, ancak ister bir film ister başka bir oyun olsun, gerçekten güçlü bir korku deneyimi gibi, Resident Evil 4 sizi şiddetli aksiyon ve dram anlarından minnettar rahatlamanın daha sessiz bölümlerine taşır. Her zaman oraya geri dönmek zorunda olmanın önsezisi hissi. Bu, Resident Evil'in her zaman bulmaya çalıştığı aksiyon ve korku arasındaki tatlı noktadır. Resident Evil 4 Remake, aslında bunu RE4'ten (ilki) bile daha iyi yapıyor.
Sandbox ve açık dünya oyunlarının hakim olduğu bir zamanda, bir video oyununun ana akım bir sürüm olarak kendini haklı çıkarması için bile 50 saatten fazla, birkaç yüz mil kare olması ve beş yıllık 'içerik yol haritası', Resident Evil 4 hem sınırlı hem de zengin, dar ama derin olmayı başarıyor.
Keşif var. Yan görevler var. İşçilik artık sadece bitkileri karıştırmanın veya kelebek lambasını yeşil kedigözü ile birleştirmenin ötesine geçiyor. Ancak oyun, neredeyse her dakikası heyecan verici veya ilginç hissettiren bir şey yaparak harcanan özenle, titizlikle ilerliyor. Resident Evil 4 Remake, aksiyonu ve korkuyu kusursuz bir şekilde harmanladığı gibi, anlatının itici gücünden ve oluşturucuların çalışmalarının ivmesinden asla ödün vermeden seçim ve oyuncu özgürlüğü sunuyor.
Nispeten orta sınıf bir bilgisayarda oynayarak ve oyunun varsayılan ayarlarını kullanarak, aynı anda çok sayıda düşmanla karşılaştığımda 70'e düşerek sağlam bir 110 fps elde edebilirim. Burada "önerilen"den "dengeli"ye kadar pek çok ön ayar ve ışın izlemeyi dahil etme seçeneğiniz var. "Grafiklere öncelik ver" ayarında bile, sıradan donanımım Resident Evil 4'ü herhangi bir takılma, çökme veya giriş gecikmesi olmadan gayet iyi idare ediyor.
Kenar yumuşatma, gölge ayrıntısı, ceset fiziği, çiçeklenme, arazi, görüş alanı ve hatta Leon'un ticari marka saçının ayrıntısını değiştirme seçeneği gibi her şeyi kapsayan çok sayıda özelleştirilebilir ayar da var. Ve bu sadece teknik taraf. Resident Evil 4 Remake'in çeşitli aksiyon sekansları ve set parçaları, yalnızca ortam yelpazesiyle eşleşir. Bulanık köy gölünden büyük şato salonlarına ve adadaki kirli, kasvetli laboratuvarlara kadar bu, bugüne kadarki en iyi görünen Resident Evil oyunudur ve sizi ince çizilmiş yapısını incelemeye davet etmeden önce sürekli olarak yeni, büyüleyici manzaralarla karşılar.
