Meteoritik

[oscar]

HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!

Meteoritik, meteorler ve meteoritlerle ilgili bilimsel bir disiplindir. Bazı meteor yağmurlarına eşlik eden etkileyici gürültü ve ışık, erken dönem insanlarına meteoritlerin tanrılardan geldiğine inandırdı; bu nedenle bu nesneler, saygı ve ibadetle karşılandı. Meteoritlerin mucizevi ve diniyle ilişkilendirilmesi, 18. yüzyıldaki bilim insanlarını gerçeklikleri konusunda şüpheci hale getirdi. O dönemde en yüksek bilimsel otorite olarak kabul edilen Fransız Akademisi üyeleri, gökten taş düşmesinin imkansız olduğuna inanıyordu. Avrupa müzelerinin küratörleri, gerçek meteoritleri hurafeli bir geçmişin utandırıcı kalıntıları olarak atıyordu. Bu arka plana karşı, Alman fizikçi Ernst Florens Friedrich Chladni, 1794 yılında düşmelerin güvenilirliğini savunarak meteoritlerin bilimsel çalışmasını başlattı. 1803 yılında L'Aigle, Fransa'da gerçekleşen taş yağmuru, sonunda bilim dünyasını meteoritlerin gerçekliğine ikna etti. İlgi, 12 Kasım 1833'teki büyük meteor yağmurunu takiben Kuzey Amerika'da arttı. Çoğu doğa tarihi müzesi şu anda meteorit koleksiyonlarına sahiptir.

Birçok yıl boyunca, meteorları gözle çıplak gözle gözlemlemek tek yöntemdi. Gözlemci, bir meteorun yıldızlar arasındaki yolunu bir çizelge üzerinde işaretler ve görünür büyüklüğünü, zamanı ve diğer bilgileri kaydederdi. Aynı meteorun 60 km (40 mil) kadar uzağında yapılan benzer bir çizelge, meteorun irtifasının ve gerçek yolu açısının yaklaşık tahminlerinin yapılmasına olanak sağlardı. Bu veriler şimdi fotoğrafik veya radar teknikleri ile daha kesin bir şekilde elde edilebilse de, görsel gözlem meteorların büyüklükleri hakkında bilgi sağlar ve enstrümantal yöntemlerin kontrol edilmesini sağlar. Dürbünler ve teleskoplar, çıplak gözün sınırlı olduğu 5. veya 6. büyüklükten, 12. veya 13. büyüklüğe kadar olan görsel gözlemleri genişletir. Bir meteorun yolunu izlemek için en doğru veriler, Dünya yüzeyinde birbirinden birkaç kilometre uzakta bulunan iki noktada meteorun izini doğrudan fotoğraflarla alınarak elde edilir. Özel olarak tasarlanmış geniş açılı, yüksek hızlı kameralar kullanılır. Açık lensin önünde hızla dönen bir perde, meteor yolunu kısa segmentler halinde fotoğraflamayı mümkün kılar, böylece bir meteorun hızı ve yavaşlaması hesaplanabilir.

Radar, yerden yapılan bir vericiden yayılan radyo frekanslı enerji patlamaları ile meteor tespiti ve gözlemi için yaygın bir şekilde kullanılır. Meteor yolunda yansıyan radar sinyalleri, yerden yapılan vericiden yayılan radar darbeleri ile yankılanır. Meteorün uzaklığı, iletilen ve yansıyan radar sinyalleri arasındaki zaman gecikmesi ölçülerek belirlenebilir. Meteorün radar tesisine doğru (veya uzak) hareketi, uzaklığın değişim hızından türetilerek çizgi üzerindeki nesnenin hızını verir. Bu sayede meteorün doğru hızı belirlenebilir.

 

[Ectoor]

Yapay zeka ile oluşturulan içerikler, orjinal konu onayından geçmemektedir.