HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Brightburn, basit olsa da son derece güçlü bir asansör perdesine sahiptir: Ya Süpermen kötüyse? Bugünlerde "karanlık ve cesur" süper kahraman filmlerinde bile umut verici notlar var; Ya Brightburn daha çok bir slasher filmi gibi oynasaydı? Ya sonunda her şeye gücü yeten kötü adamı ayağa kaldıracak ve yenecek bir kahraman yoksa?
Ne yazık ki Brightburn, konsepti asla bir fikrin o ürkütücü iskeletinden daha derine almıyor. Süper kahraman anlatılarının dokusunu bozmayı başarır, ancak onun yerine abartılı kan ve umutsuz sinizmin boş bir boşluğunu koyar. Tamamen güçlü, ergenlik öncesi bir canavarın karanlık vizyonuyla sizi korkutmayı başarabilir, ancak aslında söyleyecek hiçbir şey olmadan, Brightburn sadece 91 dakikalık sefil cinayet pornosu.
Elizabeth Banks ve David Denman, Kansas'ın küçük Brightburn kasabasında yaşayan bir çift olan Tori ve Kyle Breyer'i oynuyor. Gizemli bir gemi, rustik çiftlik evlerinin yakınındaki ormana inince çocuk sahibi olma istekleri gerçek olur, ancak oğulları Brandon (Jackson A. Dunn) ergenliğe girdiğinde hayatları karanlık bir dönüş alır. Çocuk kaderin çağrısını hissetmeye başlar ve güçlerini keşfeder - uçuş, hız, dokunulmazlık, inanılmaz güç, lazer gözler, adını siz koyun. Bu keşfi, bölgeyle birlikte gelen öfkeli hormonlarla çarpın ve sinirli bir süper kötü için bir tarifiniz olsun.
Ancak Brightburn burada bitmiyor. Brandon, kızlar, okul ödevleri ve o yaştaki pek çok erkek çocuğunu rahatsız eden diğer sorunlar yüzünden sadece hüsrana uğramıyor - bir gecede parlak, sevecen bir çocuktan çok az açıklama ile mutlak bir psikopata dönüşüyor.
Ortaya çıkan film, Kevin Hakkında Konuşmalıyız 2011 dramasına biraz benziyor, ancak çok önemli bir fark var. Bu film, bir annenin, oğlunun öldürme çılgınlığının ardından, kolay cevapları olmayan keskin sorular sormasının ardından günlük hayatını takip ediyor. Zor bir saat ama buna değer. Öte yandan Brightburn, filmin cani Kevin'i başından sonuna kadar takip etmesi, izleyicilere meydan okumak için asla durmaması veya oyundaki sonuçları veya daha büyük güçleri düşünmesi gibidir. Brightburn, bir okul nişancısını başından sonuna kadar takip edebilir - izlemesi zor, ancak kötü kahramanın eylemlerinde eleştirmeden eğlenmesiyle telafi edilemez hale getirildi.
Brightburn'daki kan kontrolden çıktı. Bazı izleyiciler, karakterlerin viskoz kan fışkırmaları arasında özenle gözbebeklerinden cam parçalarını çekiştirdiklerini veya çenelerini yüzlerinin geri kalanına yeniden bağlamaya çalıştıklarını, dilleri ağzı açık bir boğazdan sarkık bir şekilde sarkarken, sadistçe bir zevk bulacaklardır. Filmin amacı açıkça şok etmek ve bunda başarılı. Brightburn inkar edilemez derecede ürkütücüdür, ancak bu kadar güçlü bir insanın genel varoluşsal korkusunun yanı sıra, tepki almak için çok fazla zıplama korkularına ve yüksek seslere dayanır.
Banks, çocuğu gitgide daha canavarlaşırken yanında olmak isteyen bir anne olarak sempatik, ancak film, onu şu ya da bu şekilde güçlü bir karakterizasyon olmadan, isteksiz bir orta yol üzerinde bırakıyor. Denman, kendisine verilenlerle iyi bir iş çıkarıyor ve Brandon'ı dönüştüğü şey için görmeye başladığında, ortalarda bir yerde en bağ kurulabilen karakter haline geliyor. Bunun yanı sıra, bir avuç yan karakter var, ancak bunlar yalnızca Brandon'ın acımasız şiddetinin kurbanları olmak için varlar.
Burada bazı erkeklerin hormonların çılgınca çalıştığı ve içgüdülerinin genel olarak korkunç olduğu belirli bir yaşta karşılaştıkları zorluklar hakkında ilginç bir film için bir fikrin çekirdeği var. Brandon'ın babası ona bazen onun dürtülerine teslim olmanın -yani mastürbasyon yapmanın- sorun olmadığını söylediğinde ve Brandon bunu gece yatak odasında aşkını açıkça tehdit etmeye başlamak için izin olarak aldığında, Brightburn neredeyse oraya varır. Ancak bu çekirdek, filmin Brandon'ın katliamında aldığı mazeretsiz, mazoşist neşe içinde eninde sonunda kayboluyor. Brightburn, filmin kahramanı olarak konumlanan Brandon'a herhangi bir hafifletici erdem veya kurtuluş olasılığı vermemekle, izleyicilere filmi izlemeleri için herhangi bir neden de vermiyor.
Brightburn, Marvel Sinematik Evreninin aşırı duygusallığına karşı bir çürütücü olmak istiyor. Ancak süper kahraman türünün milyonlarca insan tarafından sevilmesinin temel bir nedenini anlayamıyor. Büyük ölçekte iyilik yapmak için kahramanca kapasite, doğası gereği fantastiktir; pek çok insan, iyi niyetlere rağmen, dünyadaki olumlu değişimi etkilemek için çaresiz hissederek yaşamlarını sürdürür. Buna karşılık, büyük ölçekte kötülük yapmak çok kolaydır. Gerçek toplu katillerin gerçek hayatta sayısız kez yaptıklarını, büyük güce sahip birini izlemenin zevkli hiçbir yanı yoktur: özür dilemeden birçok insanı öldürmek. Bu sadece sadistçe - psikopatlar için bir güç fantezisi.
Süpermen kötü olsaydı ne olurdu? Sorunun nasıl iyi bir başlangıç noktası gibi göründüğünü görebiliyorum ama şimdi keşke bilmeseydim.
Ne yazık ki Brightburn, konsepti asla bir fikrin o ürkütücü iskeletinden daha derine almıyor. Süper kahraman anlatılarının dokusunu bozmayı başarır, ancak onun yerine abartılı kan ve umutsuz sinizmin boş bir boşluğunu koyar. Tamamen güçlü, ergenlik öncesi bir canavarın karanlık vizyonuyla sizi korkutmayı başarabilir, ancak aslında söyleyecek hiçbir şey olmadan, Brightburn sadece 91 dakikalık sefil cinayet pornosu.
Elizabeth Banks ve David Denman, Kansas'ın küçük Brightburn kasabasında yaşayan bir çift olan Tori ve Kyle Breyer'i oynuyor. Gizemli bir gemi, rustik çiftlik evlerinin yakınındaki ormana inince çocuk sahibi olma istekleri gerçek olur, ancak oğulları Brandon (Jackson A. Dunn) ergenliğe girdiğinde hayatları karanlık bir dönüş alır. Çocuk kaderin çağrısını hissetmeye başlar ve güçlerini keşfeder - uçuş, hız, dokunulmazlık, inanılmaz güç, lazer gözler, adını siz koyun. Bu keşfi, bölgeyle birlikte gelen öfkeli hormonlarla çarpın ve sinirli bir süper kötü için bir tarifiniz olsun.
Ancak Brightburn burada bitmiyor. Brandon, kızlar, okul ödevleri ve o yaştaki pek çok erkek çocuğunu rahatsız eden diğer sorunlar yüzünden sadece hüsrana uğramıyor - bir gecede parlak, sevecen bir çocuktan çok az açıklama ile mutlak bir psikopata dönüşüyor.
Ortaya çıkan film, Kevin Hakkında Konuşmalıyız 2011 dramasına biraz benziyor, ancak çok önemli bir fark var. Bu film, bir annenin, oğlunun öldürme çılgınlığının ardından, kolay cevapları olmayan keskin sorular sormasının ardından günlük hayatını takip ediyor. Zor bir saat ama buna değer. Öte yandan Brightburn, filmin cani Kevin'i başından sonuna kadar takip etmesi, izleyicilere meydan okumak için asla durmaması veya oyundaki sonuçları veya daha büyük güçleri düşünmesi gibidir. Brightburn, bir okul nişancısını başından sonuna kadar takip edebilir - izlemesi zor, ancak kötü kahramanın eylemlerinde eleştirmeden eğlenmesiyle telafi edilemez hale getirildi.
Brightburn'daki kan kontrolden çıktı. Bazı izleyiciler, karakterlerin viskoz kan fışkırmaları arasında özenle gözbebeklerinden cam parçalarını çekiştirdiklerini veya çenelerini yüzlerinin geri kalanına yeniden bağlamaya çalıştıklarını, dilleri ağzı açık bir boğazdan sarkık bir şekilde sarkarken, sadistçe bir zevk bulacaklardır. Filmin amacı açıkça şok etmek ve bunda başarılı. Brightburn inkar edilemez derecede ürkütücüdür, ancak bu kadar güçlü bir insanın genel varoluşsal korkusunun yanı sıra, tepki almak için çok fazla zıplama korkularına ve yüksek seslere dayanır.
Banks, çocuğu gitgide daha canavarlaşırken yanında olmak isteyen bir anne olarak sempatik, ancak film, onu şu ya da bu şekilde güçlü bir karakterizasyon olmadan, isteksiz bir orta yol üzerinde bırakıyor. Denman, kendisine verilenlerle iyi bir iş çıkarıyor ve Brandon'ı dönüştüğü şey için görmeye başladığında, ortalarda bir yerde en bağ kurulabilen karakter haline geliyor. Bunun yanı sıra, bir avuç yan karakter var, ancak bunlar yalnızca Brandon'ın acımasız şiddetinin kurbanları olmak için varlar.
Burada bazı erkeklerin hormonların çılgınca çalıştığı ve içgüdülerinin genel olarak korkunç olduğu belirli bir yaşta karşılaştıkları zorluklar hakkında ilginç bir film için bir fikrin çekirdeği var. Brandon'ın babası ona bazen onun dürtülerine teslim olmanın -yani mastürbasyon yapmanın- sorun olmadığını söylediğinde ve Brandon bunu gece yatak odasında aşkını açıkça tehdit etmeye başlamak için izin olarak aldığında, Brightburn neredeyse oraya varır. Ancak bu çekirdek, filmin Brandon'ın katliamında aldığı mazeretsiz, mazoşist neşe içinde eninde sonunda kayboluyor. Brightburn, filmin kahramanı olarak konumlanan Brandon'a herhangi bir hafifletici erdem veya kurtuluş olasılığı vermemekle, izleyicilere filmi izlemeleri için herhangi bir neden de vermiyor.
Brightburn, Marvel Sinematik Evreninin aşırı duygusallığına karşı bir çürütücü olmak istiyor. Ancak süper kahraman türünün milyonlarca insan tarafından sevilmesinin temel bir nedenini anlayamıyor. Büyük ölçekte iyilik yapmak için kahramanca kapasite, doğası gereği fantastiktir; pek çok insan, iyi niyetlere rağmen, dünyadaki olumlu değişimi etkilemek için çaresiz hissederek yaşamlarını sürdürür. Buna karşılık, büyük ölçekte kötülük yapmak çok kolaydır. Gerçek toplu katillerin gerçek hayatta sayısız kez yaptıklarını, büyük güce sahip birini izlemenin zevkli hiçbir yanı yoktur: özür dilemeden birçok insanı öldürmek. Bu sadece sadistçe - psikopatlar için bir güç fantezisi.
Süpermen kötü olsaydı ne olurdu? Sorunun nasıl iyi bir başlangıç noktası gibi göründüğünü görebiliyorum ama şimdi keşke bilmeseydim.
