HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Yazar/Yönetmen ikilisi
Bir Moorhead/Benson ortak çalışmasından, tür-ezici bir zaman keşfinin yanı sıra bekleyebileceğiniz bir şey varsa, o da hikayenin merkezinde yer alan bir çekirdek ikili. 2013'ün düşük bütçeli korku filmi Çözünürlük uzun süreli ancak yabancılaşmış bir arkadaşlığa sahipti, 2014'ün Baharı yeni bir romantik ilişkiye sahipti ve geçen yılki gerilim filmi The Endless'ın iki erkek kardeşi vardı. Bu sefer, Synchronic'te arkadaşlar ve iş ortakları Steven (
Synchronic'in kozmik bilim kurgu alanına tam olarak girmesi biraz zaman alıyor, bu da bazı izleyicileri tam gelişmiş bir zamanda yolculuk filmi umudunu kaybedebilir. Ama sonunda gerçekleştiğinde, Dennis ve Steven'ın dinamiğine tamamen yatırım yapmış olacaksınız. Dornan ve Mackie'nin ekranda harika bir kimyası var ve ikili, birkaç sessiz bakış gibi küçük dokunuşlarla incelikli bir ilişkiyi aktarmayı başarıyor. Sorun, Mackie'nin Steven'ı, Dennis'ten saklamayı seçtiği korkunç bir haber aldığında ortaya çıkıyor ve Brianna'nın ortadan kaybolması, Dennis'in ailesini kurtarmaya odaklanmasına neden oluyor. Bu, çiftin filmin ikinci yarısının çoğu için ayrılmasına neden olur, her biri yalnızca kendi sorunuyla ilgilenir. Ne yazık ki film, Steven'ın Dennis'in yolculuğuna odaklanmayı seçiyor ve Dornan'ın karakterini sonradan akla geliyormuş gibi hissettiriyor.
Bununla birlikte, Mackie, filmin duygusal çapa olarak hizmet etme görevine adım atmaktan daha fazlasını yapıyor. Marvel Sinematik Evreni yıldızı, korkunç haberleriyle baş ederken hikayenin dramını zahmetsizce aktarırken, aynı zamanda akıllara durgunluk veren sert bilimkurgu anlatımının izleyiciyi bunaltmasını da önlüyor. Daha büyük bir franchise için olgunlaşmış hissettiren yüksek konseptli bir üçüncü harekete yol açan bu son bölüm.
Senarist olarak tanınan Justin Benson, iyi geliştirilmiş karakterler yazmaya veya daha büyük bir hikayeyi yavaş yavaş açıklamaya yabancı değil ve Synchronic, Aaron Moorhead ile birlikte neden bu kadar iyi çalıştığını tam olarak gösteriyor. Benson, oyuncuların performanslarından yararlanmak için uzun monologlardan vazgeçiyor, bunun yerine dramanın eylem ve davranış yoluyla ortaya çıkmasına izin veriyor. Bu, Moorhead'in sinematografisindeki mükemmel ayrıntılara dikkat etmesiyle destekleniyor ve bu da izleyiciyi, durduracak gücü olmayan bir hızlı trenin yolcusu gibi hissettiriyor. Örneğin, Dennis ve Steven'ın bir suç mahalline gittikleri erken bir sahne, görünüşte tek bir uzun çekim kullanılarak çekilir, kamera, bir sonraki kurbanlarını izliyormuş gibi Dennis ve Steven'ı uğursuzca takip eden eterik, yüzen bir hayalete dönüştürür.
Bu film hakkında birçok şaşırtıcı bükülmeyi bozmadan konuşmak zor olsa da, Synchronic'in bizi çeşitli farklı senaryolara ve set parçalarına götürdüğünü söylemek doğru olur. Synchronic'in New Orleans'ta geçmesinin bir nedeni var, çünkü şehrin ölüm ve ürkütücü ile tarihi ve karmaşık bir bağlantısı var, bu da film yapımcılarının korku kaslarını esnetmelerine ve şehrin bugün hala yankılanan tarihi terörlerini keşfetmelerine olanak tanıyor.
Filmin Toronto Uluslararası Film Festivali'ndeki dünya prömiyerini takiben bir Soru-Cevap sırasında yapımcılar, bütçe kısıtlamaları nedeniyle bu hikayeyi anlatmak için yıllarca beklemekten bahsettiler. Synchronic, ikilinin bugüne kadarki en erişilebilir filmi ve büyük bir bütçeyle çalışmayı sonuna kadar hak ettiklerini gösteriyor. Moorhead ve Benson bizi inanılmaz ve fantastik mekanlara götürüyorlar ve bunu filmin duygusal çekirdeğini gözden kaçırmadan yapıyorlar.
Zaman ya da zaman yolculuğuyla ilgili bazı filmler, karanlık ve cesur şimdimizle karşılaştırıldığında geçmişi bozulmamış ve mükemmel gösterir. Synchronic bununla ilgilenmiyor, aksine hayata tutunmak ve ondan en iyi şekilde yararlanmak hakkında dokunaklı bir mesaj veriyor. Bu, kalp atışlarınızı çekerken aklınızı bükecek bir bilim kurgu filmi.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
ve
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
, yalnızca yedi yıl ve dört film boyunca, farklı türler, kozmik varlıklar ve zaman kavramıyla oynayarak, özü gözden kaçırmadan kendi benzersiz film yapım markalarını kurdular. her zaman filmlerinin merkezinde olan ilişkiler. Moorhead ve Benson, zaman kavramından, zamanın geçmesinden duyduğumuz korkudan ve onu kontrol edememe veya ondan kaçamamamız karşısında büyülenmiş görünüyorlar. Şimdi dördüncü uzun metrajlı işbirlikleri olan Synchronic ile ikili bize bugüne kadarki en ana akım dostu filmlerini sunuyor, ancak yine de en temelli ve duygusal olarak yüklü çalışmaları gibi hissettiriyor. Ve elbette, bazı bilimkurgu maskaralıklarını da araştırıyor.Bir Moorhead/Benson ortak çalışmasından, tür-ezici bir zaman keşfinin yanı sıra bekleyebileceğiniz bir şey varsa, o da hikayenin merkezinde yer alan bir çekirdek ikili. 2013'ün düşük bütçeli korku filmi Çözünürlük uzun süreli ancak yabancılaşmış bir arkadaşlığa sahipti, 2014'ün Baharı yeni bir romantik ilişkiye sahipti ve geçen yılki gerilim filmi The Endless'ın iki erkek kardeşi vardı. Bu sefer, Synchronic'te arkadaşlar ve iş ortakları Steven (
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
) ve Dennis (
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
), New Orleans'ta çalışan ve bir gün tipik bir aşırı doz gibi görünen bir sahneye çağrılan iki sağlık görevlisi - eski görünümlü bir kılıçla bıçaklanan adam dışında. Tek ipucu, Synchronic adlı sentetik bir tasarım ilacının ambalajı. Daha tuhaf ve açıklanamaz ölümler olmaya başlayınca ve Dennis'in genç kızı Brianna (
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
) ilacı denedikten sonra ortadan kaybolurken, Steven ve Dennis kendilerini bu gizemin içinde bulurlar.Synchronic'in kozmik bilim kurgu alanına tam olarak girmesi biraz zaman alıyor, bu da bazı izleyicileri tam gelişmiş bir zamanda yolculuk filmi umudunu kaybedebilir. Ama sonunda gerçekleştiğinde, Dennis ve Steven'ın dinamiğine tamamen yatırım yapmış olacaksınız. Dornan ve Mackie'nin ekranda harika bir kimyası var ve ikili, birkaç sessiz bakış gibi küçük dokunuşlarla incelikli bir ilişkiyi aktarmayı başarıyor. Sorun, Mackie'nin Steven'ı, Dennis'ten saklamayı seçtiği korkunç bir haber aldığında ortaya çıkıyor ve Brianna'nın ortadan kaybolması, Dennis'in ailesini kurtarmaya odaklanmasına neden oluyor. Bu, çiftin filmin ikinci yarısının çoğu için ayrılmasına neden olur, her biri yalnızca kendi sorunuyla ilgilenir. Ne yazık ki film, Steven'ın Dennis'in yolculuğuna odaklanmayı seçiyor ve Dornan'ın karakterini sonradan akla geliyormuş gibi hissettiriyor.
Bununla birlikte, Mackie, filmin duygusal çapa olarak hizmet etme görevine adım atmaktan daha fazlasını yapıyor. Marvel Sinematik Evreni yıldızı, korkunç haberleriyle baş ederken hikayenin dramını zahmetsizce aktarırken, aynı zamanda akıllara durgunluk veren sert bilimkurgu anlatımının izleyiciyi bunaltmasını da önlüyor. Daha büyük bir franchise için olgunlaşmış hissettiren yüksek konseptli bir üçüncü harekete yol açan bu son bölüm.
Senarist olarak tanınan Justin Benson, iyi geliştirilmiş karakterler yazmaya veya daha büyük bir hikayeyi yavaş yavaş açıklamaya yabancı değil ve Synchronic, Aaron Moorhead ile birlikte neden bu kadar iyi çalıştığını tam olarak gösteriyor. Benson, oyuncuların performanslarından yararlanmak için uzun monologlardan vazgeçiyor, bunun yerine dramanın eylem ve davranış yoluyla ortaya çıkmasına izin veriyor. Bu, Moorhead'in sinematografisindeki mükemmel ayrıntılara dikkat etmesiyle destekleniyor ve bu da izleyiciyi, durduracak gücü olmayan bir hızlı trenin yolcusu gibi hissettiriyor. Örneğin, Dennis ve Steven'ın bir suç mahalline gittikleri erken bir sahne, görünüşte tek bir uzun çekim kullanılarak çekilir, kamera, bir sonraki kurbanlarını izliyormuş gibi Dennis ve Steven'ı uğursuzca takip eden eterik, yüzen bir hayalete dönüştürür.
Bu film hakkında birçok şaşırtıcı bükülmeyi bozmadan konuşmak zor olsa da, Synchronic'in bizi çeşitli farklı senaryolara ve set parçalarına götürdüğünü söylemek doğru olur. Synchronic'in New Orleans'ta geçmesinin bir nedeni var, çünkü şehrin ölüm ve ürkütücü ile tarihi ve karmaşık bir bağlantısı var, bu da film yapımcılarının korku kaslarını esnetmelerine ve şehrin bugün hala yankılanan tarihi terörlerini keşfetmelerine olanak tanıyor.
Filmin Toronto Uluslararası Film Festivali'ndeki dünya prömiyerini takiben bir Soru-Cevap sırasında yapımcılar, bütçe kısıtlamaları nedeniyle bu hikayeyi anlatmak için yıllarca beklemekten bahsettiler. Synchronic, ikilinin bugüne kadarki en erişilebilir filmi ve büyük bir bütçeyle çalışmayı sonuna kadar hak ettiklerini gösteriyor. Moorhead ve Benson bizi inanılmaz ve fantastik mekanlara götürüyorlar ve bunu filmin duygusal çekirdeğini gözden kaçırmadan yapıyorlar.
Zaman ya da zaman yolculuğuyla ilgili bazı filmler, karanlık ve cesur şimdimizle karşılaştırıldığında geçmişi bozulmamış ve mükemmel gösterir. Synchronic bununla ilgilenmiyor, aksine hayata tutunmak ve ondan en iyi şekilde yararlanmak hakkında dokunaklı bir mesaj veriyor. Bu, kalp atışlarınızı çekerken aklınızı bükecek bir bilim kurgu filmi.
