HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Taika Waititi'nin Jojo Rabbit'i 18 Ekim Cuma günü çıkıyor. Bir gencin Nazi fanatizmine telkin etmesinin güncel bir şekilde ele alınmasını mı bekliyorsunuz? (Bize güvenin - kulağa geldiğinden daha komik.) Bu arada,
Zalim ve affetmeyen bir toplumun en iyi kalpli insanı bile tehlikeli idealleri olan nefret dolu ve aşırılıkçı bir insana nasıl dönüştürebileceğine dair bir film düşünün, 2019'da eve çok yakın olan bir film. Hayır,
İkinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru genç bir Alman çocuğu olan Jojo Betzler (Roman Griffin Davis) ile tanışın. Almanya kaybediyor ve morali düşük ama bu küçük Nazi gerçeği kabul etmeyi reddediyor. Beatles'ın "I Wanna Hold Your Hand"in Almanca versiyonuna ayarlanmış eğlenceli bir açılış jeneriğinde Jojo'nun neşeyle zıpladığını, Nazi'ye doğru giderken gördüğü herkese "Heil Hitler" diyerek kasabasını dolaştığını görüyoruz. yaz Kampı. Jojo, yatak odasını bir rock yıldızı gibi süsleyen Adolf Hitler'in posterleriyle, bir Nazi süper hayranıdır; krediler dizisi, Alman vatandaşlarının akıllarını kaybederek ve Hitler'i görünce sevinç içinde çığlık attıkları gerçek görüntülerle kesilirken Waititi'nin oynadığı bir şeydir. Beatlemania'nın tuhaf yansıması.
Oh, ve Jojo'nun -pek çok çocuk gibi- hayali bir arkadaşı var, sadece onunki, Jojo moral konuşmaları yapan, ancak yine de psikotik bir diktatör olan Waititi'nin oynadığı Führer'in çok daha komik ve sevimli bir versiyonu.
Filmin ilk perdesi Jojo'nun el bombası atmayı, insanları bıçaklamayı ve silah ateş etmeyi öğrenmesi için değerli ve eğlenceli dersler alacağı Hitler Gençlik kampına gidişini konu alıyor. Waititi, bunun başarılması çok zor bir film olduğunu biliyor, ancak saygısızlığı ve saçmalığıyla her şeyi kesinlikle komik ve aynı zamanda sevimli hale getirmeyi başarıyor. Elbette, rahat ama çok kötü bir yönetici olarak sahne çalan Asi Wilson'ı ve Sam Rockwell'i içeride bir yerlerde iyi bir insanı saklayan güçlü başka bir ırkçı olarak içeren eğitmenler, hala milyonlarca gülen Nazi sadistleri. savaşta ölmek. Ama çocuklar, aşılanmış ideolojilerinin onlara yapmalarını söylediği şey olduğu için insanları öldürmekle ilgili şaka yapan sevimli ve masum aptallar olarak oynanıyor. Daha iyisini bilmiyorlar.
Mihai Malaimare Jr.'ın simetrik sinematografisi ve Michael Giacchino'nun neşeli müziği, The Grand Budapest Hotel'i akla getiren Wes Anderson-esque çocuksu bir merak atmosferi oluşturmak için birlikte çalışıyor. Waititi, savaşın dehşetini göstermekten çekinmese de, Holokost'u veya herhangi bir gerçek İkinci Dünya Savaşı savaşını keşfetmekle ilgilenmiyor. Çoğunlukla, filmdeki Naziler sadece soytarılar. Bu film, Nazilerin kötü olduğunu açıklamaya gerek duymuyor; bunu zaten biliyoruz. Bunun yerine, şiddet içeren ve radikal ideolojilerin doğasında var olan aptallığı ve insanların içindeki en kötüyü nasıl ortaya çıkarabileceklerini ve hatta kalpteki iyiliği nasıl bozabileceklerini gösterir.
Bu nedenle Jojo, annesinin (Scarlett Johansson) çatı katında Elsa (Thomasin McKenzie) adında genç bir Yahudi kızı sakladığını öğrendiğinde, gamalı haç seven küçük dünyası alt üst olur. İlk başta, anlaşılır bir şekilde korkmuş - ya psişik güçleri varsa ve hayali Hitler'in önerdiği gibi bir vampir gibi kanını içmek isterse? Jojo, Hitler'i dehşete düşürecek şekilde Elsa'yı sevdiğini fark etmeye başladığında sorunlar ortaya çıkar. Jojo Rabbit'in özü burada yatar, çünkü itibari karakteri yavaş yavaş Nazi ideolojisine tapınmasının yanlış yerleştirilmiş olabileceğini anlamaya başlar. Waititi, nefret ve şiddetin çekiciliğini veya ne kadar kolay yayıldığını göstermekle değil, sevgi ve anlayışla karşılaştırıldığında ne kadar aptal ve küçük olduğunu göstermekle ilgilenir. Bu, nefret ettiğimiz şeylerle savaşmakla ilgili değil, sevdiklerimizi kurtarmakla ilgili bir film.
Waititi, Roman Griffin Davis'in Julian Dennison'a (Deadpool 2, Hunt for the Wilderpeople) ve James Rolleston'a (Boy, The Breaker Upperers) büyük, denenmemiş yetenekler olarak katılmasıyla birlikte, sektördeki en iyi genç oyuncuları nasıl bulacağını bildiğini kanıtlamaya devam ediyor. . Davis, karakterin masumiyetini, neşesini ve acısını mükemmel bir şekilde gösteriyor. O ve Waititi, filmdeki en iyi sahnelerden bazılarını yaratarak birbirleriyle harika bir şekilde oynuyorlar - özellikle Jojo, Hitler'in gerçekten iyi bir insan olup olmadığını sorgulamaya başladığında. Johansson, kariyerinin en iyi performanslarından birini sergiliyor, her zaman harabe bir dünyanın neden olduğu derin ve inkar edilemez bir üzüntüyü gizleyen bir gülümseme taşıyor.
McKenzie, Debra Granik'in draması Leave No Trace sayesinde geçen yıl zaten öne çıkanlardan biriydi ve Elsa rolündeki performansı, onun kariyerine neden dikkat etmeniz gerektiğini gösteriyor. Jojo Rabbit, komedisi için 2019 mizahını 40'ların siyasetine getirmeye güvense de, McKenzie'den Elsa, 40'larda yaşayan 2019'dan bir kız gibi hissetmiyor. Elsa, gamalı haçlı çocuğun kendisine anlatacağı ihtimali karşısında haklı olarak korkmuştur, ancak Jojo'yu yanlış yönlendirilmiş inançlarından dolayı dışarı çıkarmaktan ya da Yahudi halkının güya sahip olduğu şeytani güçlerle ilgili aptalca soruşturmasıyla alay etmekten çekinmez.
Jojo Rabbit kolayca bir felaket olabilirdi, ancak Taika Waititi'nin hicivle duyguyu karıştırma yeteneği her şeyi işe yarıyor. Jojo Rabbit, nefretin her yerde olduğu ve şiddetli ideolojilerin yangın gibi yayıldığı bir zamanda, kalplerimizi sevgiye ve umuda açmanın en karanlık anlara bile ışık tutabileceğini gösteriyor.
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
bu tartışmalı konuyu ele alma konusundaki
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
.Zalim ve affetmeyen bir toplumun en iyi kalpli insanı bile tehlikeli idealleri olan nefret dolu ve aşırılıkçı bir insana nasıl dönüştürebileceğine dair bir film düşünün, 2019'da eve çok yakın olan bir film. Hayır,
Linkleri görebilmek için Turkmmo Forumuna ÜYE olmanız gerekmektedir.
değil --biz Thor'un son filmi hakkında konuşuyor: Ragnarok yönetmeni Taika Waititi. Bu, bu neslin hayali bir Hitler'in başrolde oynadığı kesin siyasi hiciv olan Jojo Rabbit.İkinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru genç bir Alman çocuğu olan Jojo Betzler (Roman Griffin Davis) ile tanışın. Almanya kaybediyor ve morali düşük ama bu küçük Nazi gerçeği kabul etmeyi reddediyor. Beatles'ın "I Wanna Hold Your Hand"in Almanca versiyonuna ayarlanmış eğlenceli bir açılış jeneriğinde Jojo'nun neşeyle zıpladığını, Nazi'ye doğru giderken gördüğü herkese "Heil Hitler" diyerek kasabasını dolaştığını görüyoruz. yaz Kampı. Jojo, yatak odasını bir rock yıldızı gibi süsleyen Adolf Hitler'in posterleriyle, bir Nazi süper hayranıdır; krediler dizisi, Alman vatandaşlarının akıllarını kaybederek ve Hitler'i görünce sevinç içinde çığlık attıkları gerçek görüntülerle kesilirken Waititi'nin oynadığı bir şeydir. Beatlemania'nın tuhaf yansıması.
Oh, ve Jojo'nun -pek çok çocuk gibi- hayali bir arkadaşı var, sadece onunki, Jojo moral konuşmaları yapan, ancak yine de psikotik bir diktatör olan Waititi'nin oynadığı Führer'in çok daha komik ve sevimli bir versiyonu.
Filmin ilk perdesi Jojo'nun el bombası atmayı, insanları bıçaklamayı ve silah ateş etmeyi öğrenmesi için değerli ve eğlenceli dersler alacağı Hitler Gençlik kampına gidişini konu alıyor. Waititi, bunun başarılması çok zor bir film olduğunu biliyor, ancak saygısızlığı ve saçmalığıyla her şeyi kesinlikle komik ve aynı zamanda sevimli hale getirmeyi başarıyor. Elbette, rahat ama çok kötü bir yönetici olarak sahne çalan Asi Wilson'ı ve Sam Rockwell'i içeride bir yerlerde iyi bir insanı saklayan güçlü başka bir ırkçı olarak içeren eğitmenler, hala milyonlarca gülen Nazi sadistleri. savaşta ölmek. Ama çocuklar, aşılanmış ideolojilerinin onlara yapmalarını söylediği şey olduğu için insanları öldürmekle ilgili şaka yapan sevimli ve masum aptallar olarak oynanıyor. Daha iyisini bilmiyorlar.
Mihai Malaimare Jr.'ın simetrik sinematografisi ve Michael Giacchino'nun neşeli müziği, The Grand Budapest Hotel'i akla getiren Wes Anderson-esque çocuksu bir merak atmosferi oluşturmak için birlikte çalışıyor. Waititi, savaşın dehşetini göstermekten çekinmese de, Holokost'u veya herhangi bir gerçek İkinci Dünya Savaşı savaşını keşfetmekle ilgilenmiyor. Çoğunlukla, filmdeki Naziler sadece soytarılar. Bu film, Nazilerin kötü olduğunu açıklamaya gerek duymuyor; bunu zaten biliyoruz. Bunun yerine, şiddet içeren ve radikal ideolojilerin doğasında var olan aptallığı ve insanların içindeki en kötüyü nasıl ortaya çıkarabileceklerini ve hatta kalpteki iyiliği nasıl bozabileceklerini gösterir.
Bu nedenle Jojo, annesinin (Scarlett Johansson) çatı katında Elsa (Thomasin McKenzie) adında genç bir Yahudi kızı sakladığını öğrendiğinde, gamalı haç seven küçük dünyası alt üst olur. İlk başta, anlaşılır bir şekilde korkmuş - ya psişik güçleri varsa ve hayali Hitler'in önerdiği gibi bir vampir gibi kanını içmek isterse? Jojo, Hitler'i dehşete düşürecek şekilde Elsa'yı sevdiğini fark etmeye başladığında sorunlar ortaya çıkar. Jojo Rabbit'in özü burada yatar, çünkü itibari karakteri yavaş yavaş Nazi ideolojisine tapınmasının yanlış yerleştirilmiş olabileceğini anlamaya başlar. Waititi, nefret ve şiddetin çekiciliğini veya ne kadar kolay yayıldığını göstermekle değil, sevgi ve anlayışla karşılaştırıldığında ne kadar aptal ve küçük olduğunu göstermekle ilgilenir. Bu, nefret ettiğimiz şeylerle savaşmakla ilgili değil, sevdiklerimizi kurtarmakla ilgili bir film.
Waititi, Roman Griffin Davis'in Julian Dennison'a (Deadpool 2, Hunt for the Wilderpeople) ve James Rolleston'a (Boy, The Breaker Upperers) büyük, denenmemiş yetenekler olarak katılmasıyla birlikte, sektördeki en iyi genç oyuncuları nasıl bulacağını bildiğini kanıtlamaya devam ediyor. . Davis, karakterin masumiyetini, neşesini ve acısını mükemmel bir şekilde gösteriyor. O ve Waititi, filmdeki en iyi sahnelerden bazılarını yaratarak birbirleriyle harika bir şekilde oynuyorlar - özellikle Jojo, Hitler'in gerçekten iyi bir insan olup olmadığını sorgulamaya başladığında. Johansson, kariyerinin en iyi performanslarından birini sergiliyor, her zaman harabe bir dünyanın neden olduğu derin ve inkar edilemez bir üzüntüyü gizleyen bir gülümseme taşıyor.
McKenzie, Debra Granik'in draması Leave No Trace sayesinde geçen yıl zaten öne çıkanlardan biriydi ve Elsa rolündeki performansı, onun kariyerine neden dikkat etmeniz gerektiğini gösteriyor. Jojo Rabbit, komedisi için 2019 mizahını 40'ların siyasetine getirmeye güvense de, McKenzie'den Elsa, 40'larda yaşayan 2019'dan bir kız gibi hissetmiyor. Elsa, gamalı haçlı çocuğun kendisine anlatacağı ihtimali karşısında haklı olarak korkmuştur, ancak Jojo'yu yanlış yönlendirilmiş inançlarından dolayı dışarı çıkarmaktan ya da Yahudi halkının güya sahip olduğu şeytani güçlerle ilgili aptalca soruşturmasıyla alay etmekten çekinmez.
Jojo Rabbit kolayca bir felaket olabilirdi, ancak Taika Waititi'nin hicivle duyguyu karıştırma yeteneği her şeyi işe yarıyor. Jojo Rabbit, nefretin her yerde olduğu ve şiddetli ideolojilerin yangın gibi yayıldığı bir zamanda, kalplerimizi sevgiye ve umuda açmanın en karanlık anlara bile ışık tutabileceğini gösteriyor.
