Arapçadan dilimize geçmiş bir kelimedir; bilimsel tartışma anlamına gelir. Ancak geniş anlamdaki bilimsel tartışmaya göre bazı farkları vardır. Bizdeki uygulaması ile bilimsel tartışmanın bir çeşidi sayılabilir. Kısa bir süre öncesine kadar okullarda ve gençlik arasında çok sık görülen bu tartışma usulü son zamanlarda kaybolmaya yüz tutmuştur. Münazarada bir tartışmacı grubu ile bir dinleyici grubu ve bir de jüri vardır. Münazara grubu ikiye ayrılır. Grup tarafından daha önce saptanan bir konu ile ilgili olarak bir tez ortaya konur. Grubun biri tezin lehinde, öteki de aleyhinde konuşur. Bu tez genellikle «uygarlığın gelişmesinde kadın ve erkekten hangisi daha çok etkili olmuştur?» gibi soyut bir problemdir. Grubun her biri (genellikle üç ya da beş kişiden meydana gelmiştir) savunacağı görüşe göre önceden bilgi toplar ve hazırlıklarını yapar. Münazara günü ve saati gelince iki taraf, sıra ile konuşarak tezin aleyhinde ve lehinde olan görüşleri ortaya döker; kendi tezini bütün gücü ile savunmaya çalışır. Bu sırada dinleyicilerle jüri üyeleri onları dinler. Münazara yapan iki grubun ortaklaşa kararı ile seçilen ve en az üç kişiden meydana gelen jüri, her iki tarafın münazaraya hazırlanma ölçüsünü ve görüşünü savunma gücünü dikkate alarak puanlar verir. Münazaranın sonunda, her jüri üyesinin verdiği puanlar toplanır; hangi tarafın puanı çok ise galip ilan edilir.
Münazaranın bir eğitim değeri olmadığı, üstelik zararlı olabileceği son yıllarda varılan bir sonuç olmuştur. Çünkü ortaya atılan bir tezin hem doğru, hem de yanlış olduğu savunulamaz. Bu tez ya doğrudur, ya yanlıştır. Oysa, yakın zamanlara kadar öğrencinin tartışmaya alışması için okullarda sık sık başvurulan münazara tipindeki tartışmada taraflardan biri yanlış da olsa bir görüşü savunma durumunda kalır. Bazen, herkesin yanlış olduğunu kabul ettiği bir görüş, onu savunanların iyi hazırlanması ve iyi konuşması yüzünden galip ilan edilebilir. Bu, öğrencide bazı yanlış kanıların doğmasına sebep olabilir. Okullarda birçok öğretmen, bu tip tartışmanın zararlarını yaşayarak gördüğü için artık buna başvurulmaz olmuştur. Öğrencinin tartışma yeteneğini geliştirmek için münazaranın yerini alan türlü tartışma metotları okullarda da yaygınlaşmaktadır.
Münazaranın bir eğitim değeri olmadığı, üstelik zararlı olabileceği son yıllarda varılan bir sonuç olmuştur. Çünkü ortaya atılan bir tezin hem doğru, hem de yanlış olduğu savunulamaz. Bu tez ya doğrudur, ya yanlıştır. Oysa, yakın zamanlara kadar öğrencinin tartışmaya alışması için okullarda sık sık başvurulan münazara tipindeki tartışmada taraflardan biri yanlış da olsa bir görüşü savunma durumunda kalır. Bazen, herkesin yanlış olduğunu kabul ettiği bir görüş, onu savunanların iyi hazırlanması ve iyi konuşması yüzünden galip ilan edilebilir. Bu, öğrencide bazı yanlış kanıların doğmasına sebep olabilir. Okullarda birçok öğretmen, bu tip tartışmanın zararlarını yaşayarak gördüğü için artık buna başvurulmaz olmuştur. Öğrencinin tartışma yeteneğini geliştirmek için münazaranın yerini alan türlü tartışma metotları okullarda da yaygınlaşmaktadır.
Şu an konuyu görüntüleyenler (Toplam : 0, Üye: 0, Misafir: 0)
Benzer konular
