HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Herhangi bir konu üzerinde materyal toplayamayan bir öğrenci, başka bir konu üzerinde çalışma yapar. Bir alanda kabul edilmeyen bir isteğin başka bir alanda doyurulmasına çalışılır. Bu türlü bir hedef değiştirmeye yönelmiş çabaya ödünleme denir. Bir hedefi bırakıp onun yerine başkasını almanın hem iyi, hem de kötü yanları vardır. Eğer ilk hedef kişinin gücü dışındaysa, değişiklik tek yapıcı tepki sayılır. Ama çoğu zaman ilk hedefte kişinin erişme alanı içinde bulunabilir. Üstelik bu ilk hedefe erişmek için birazcık fazladan gösterilen çabalar, insana yeni beceriler kazandırabilir ve onun güçlerini geliştirebilir.
İki türlü ödünleme vardır. Bir çabalama yolu tıkalıysa, aynı temel hedeflere eriştirecek yeni bir amaç ele alınabilir. İyi bir atlet olmak isteyen kısa boylu bir çocuk, bir spor yazarı olup aynı ihtiyacını giderebilir. İkinci türden ödünleme ise, bir çeşit doyma sağlamaya çalışmaktan vazgeçip başka bir şeyin peşine düşme ile ilgilidir. Örneğin, cinsel doygunluktan vazgeçen bir kadın, ayni hedefe götürecek başka bir amaç bulamaz. Çocuklara bakmak, becerikliliğinden gururlanmak gibi çok değişik uğraşılar bulmak zorundadır. Hedef değiştirmenin bazı tehlikeleri vardır. Çünkü kişi, bir çeşit doygunluğa erişmek çabalarını terkeder. Erişilmesi zor bir hedefin yerine bambaşka bir hedef koyarsa, sonunda varacağı gelişme noktasında dengesizlik meydana gelebilir. Bazı gelişme nitelikleri gerçekleşmemiş olabilir. Grup içinde iyi çalışamayan öğrenci, önerileri kabul edilmediğinden gruptan ayrılıp bağımsız projeler geliştirebilir. Böylece bağımsızlık ve kendine güven kazanabilir. Ama öte yandan da arkadaşları ile geçinemediğini anlar. Bu yüzden hep tek başına kalır.
Ödünlemenin sonuçlan konusunda kesir, bir yargıda bulunmak zordur. Bütün alanlardan çekilip yalnız tek bir alanda çaba gösteren bir insan büyük bir beceriklilik ve kendine güven duygusu geliştirebilir. Gelişmesinde dengesizlik olsa bile büyük işler başarabilir. Birçok üstün ve başarılı kimselerin ağır ve sosyal uyumsuzluklar içinde bulunduğu görülmüştür. Bazı büyük ressamlar ve müzisyenler buna örnek sayılabilir. Ancak böyle kişilerin de başarılarına rağmen mutlu olamadıkları söylenebilir. Öğretmene ve eğitimciye düşer, iş, tek bir alana çekilip çalışan öğrencinin iyi toplumsal ilişkiler kurmasına da yardımcı olmaktır. Yoksa, tek bir alanda üstün başarı gösterip başka alanlarda uyuşmazlık içinde bulunan insanların durumu, bir kolu sakat bir bedene benzeyebilir. Her şeye rağmen ödünleme, yâni bir hedefin bırakılıp yerine başkasının seçilmesi, bir geri çekilme değil, insanın kendine güven duygusunu başka alanda aramasıdır.
Ödünleme kavramı arızalı çocuklar için sık sık söz konusu edilir. Bir eksikliğin ödünlenmesi, başka alanda yeteneklerin çek ileri götürülmesi ile, çok istenilen doygunluğu sağlar. Her insan şu ya da bu yönde ayni davranışı gösterir. Ama normal insanda yeteneklerin ve etkinliklerin alanı çok gençtir. Arızalı çocuklar ise başarıya erişince, kendilerindeki fiziksel eksikliklere karşı daha tarafsız olur ve onları kabullenmeye is tekli duruma gelirler. Bir alanda başarılı olamazlarsa, uyum (intibak) için gerekli doygunluğa erişemezler.
Bedenen sakat çocukların akademik alanda üstün başarı göstererek ödünlemede bulunacakları konusunda yaygın bir görüş vardır. Ancak bunun her çocuk için söz konusu olamayacağını araştırmalar ortaya koymuştur. Her çocuk zihinsel çabalarda başarılı olamaz. Bazıları sosyal ve kişisel başarıdan, bazıları da estetik konularda doygunluk bulabilirler. Bunun için arızalı bir çocuğun hangi alanda kendini gerçekten doyuracağını saptamaya çalışmak gereklidir.
İki türlü ödünleme vardır. Bir çabalama yolu tıkalıysa, aynı temel hedeflere eriştirecek yeni bir amaç ele alınabilir. İyi bir atlet olmak isteyen kısa boylu bir çocuk, bir spor yazarı olup aynı ihtiyacını giderebilir. İkinci türden ödünleme ise, bir çeşit doyma sağlamaya çalışmaktan vazgeçip başka bir şeyin peşine düşme ile ilgilidir. Örneğin, cinsel doygunluktan vazgeçen bir kadın, ayni hedefe götürecek başka bir amaç bulamaz. Çocuklara bakmak, becerikliliğinden gururlanmak gibi çok değişik uğraşılar bulmak zorundadır. Hedef değiştirmenin bazı tehlikeleri vardır. Çünkü kişi, bir çeşit doygunluğa erişmek çabalarını terkeder. Erişilmesi zor bir hedefin yerine bambaşka bir hedef koyarsa, sonunda varacağı gelişme noktasında dengesizlik meydana gelebilir. Bazı gelişme nitelikleri gerçekleşmemiş olabilir. Grup içinde iyi çalışamayan öğrenci, önerileri kabul edilmediğinden gruptan ayrılıp bağımsız projeler geliştirebilir. Böylece bağımsızlık ve kendine güven kazanabilir. Ama öte yandan da arkadaşları ile geçinemediğini anlar. Bu yüzden hep tek başına kalır.
Ödünlemenin sonuçlan konusunda kesir, bir yargıda bulunmak zordur. Bütün alanlardan çekilip yalnız tek bir alanda çaba gösteren bir insan büyük bir beceriklilik ve kendine güven duygusu geliştirebilir. Gelişmesinde dengesizlik olsa bile büyük işler başarabilir. Birçok üstün ve başarılı kimselerin ağır ve sosyal uyumsuzluklar içinde bulunduğu görülmüştür. Bazı büyük ressamlar ve müzisyenler buna örnek sayılabilir. Ancak böyle kişilerin de başarılarına rağmen mutlu olamadıkları söylenebilir. Öğretmene ve eğitimciye düşer, iş, tek bir alana çekilip çalışan öğrencinin iyi toplumsal ilişkiler kurmasına da yardımcı olmaktır. Yoksa, tek bir alanda üstün başarı gösterip başka alanlarda uyuşmazlık içinde bulunan insanların durumu, bir kolu sakat bir bedene benzeyebilir. Her şeye rağmen ödünleme, yâni bir hedefin bırakılıp yerine başkasının seçilmesi, bir geri çekilme değil, insanın kendine güven duygusunu başka alanda aramasıdır.
Ödünleme kavramı arızalı çocuklar için sık sık söz konusu edilir. Bir eksikliğin ödünlenmesi, başka alanda yeteneklerin çek ileri götürülmesi ile, çok istenilen doygunluğu sağlar. Her insan şu ya da bu yönde ayni davranışı gösterir. Ama normal insanda yeteneklerin ve etkinliklerin alanı çok gençtir. Arızalı çocuklar ise başarıya erişince, kendilerindeki fiziksel eksikliklere karşı daha tarafsız olur ve onları kabullenmeye is tekli duruma gelirler. Bir alanda başarılı olamazlarsa, uyum (intibak) için gerekli doygunluğa erişemezler.
Bedenen sakat çocukların akademik alanda üstün başarı göstererek ödünlemede bulunacakları konusunda yaygın bir görüş vardır. Ancak bunun her çocuk için söz konusu olamayacağını araştırmalar ortaya koymuştur. Her çocuk zihinsel çabalarda başarılı olamaz. Bazıları sosyal ve kişisel başarıdan, bazıları da estetik konularda doygunluk bulabilirler. Bunun için arızalı bir çocuğun hangi alanda kendini gerçekten doyuracağını saptamaya çalışmak gereklidir.
