HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
ARI, zarkanatlılar takımının arigiller familyasından uçucu bir böcektir. 10 000 den çok türü vardır. Kimi arılar ayrı ayrı, kimisi de, balarıları gibi büyük toplumlar halinde yaşar. Bir arı toplumunda 20 000-80 000 arı bulunur. Bunların çoğu işçi arı, bir bölümü erkek arıdır. Her arı toplumu bir arıbeyinin egemenliği altındadır. Ona arıbeyi denirse de dişidir. Arıbeyi, düğün (evlenme) uçuşu yaptığında, erkek arılardan oluşan kalabalık içinden kendisine bir eş seçer. Aldığı tohumları buna özgü cepte korur. Bunlar 2-3 yılda, yeni bir arı toplumunun oluşmasına yeter. Düğün uçuşundan sonra kovanına dönen arıbeyi yaşamı boyunca yumurtlar. Yumurtaları, İşçi arıların mumdan yaptıkları altıgen prizma biçiminde bölmelerin bulunduğu peteklere bırakır ve mayıstan eylüle kadar, hemen her gün 1200-3000 yumurta yapar. Üç gün sonra yumurtalar açılır, içlerinden kurtçuklar çıkar. Kurtçukları, işçi arılar yemler (besler). Bunların besinleri ve gelişme süreleri, arıbeyi, erkek arı veya işçi olacağına göre değişiktir. Erkek arıların görevi yalnız arıların çoğalmasını sağlamak olduğundan, bütün işler işçi arıların omuzlarındadır: Bu işler kuluçka, petek yapımı, savunma, besinlerin aranıp bulunması, kovana taşınması ve hazırlanmasıdır. Peteklerin yapımında kullanılan mum gövdelerinin gerisinde bulunan mum bezelerinde çıkar. Saldırgan düşmanlara karşı savunmak için, işçi arıların iğneleri vardır. Çiçeklerden topladıkları nektarı ve tozları onlar kovana getirirler. Bunlardan bal ve yiyecek yaparlar. Arıbeyi ancak birkaç yıl yaşar. Onu, yumurtlaması sona erdiğinde, işçi arılar öldürür. Erkek arılar, arıbeyinin düğün uçuşundan sonra kovandan sürülüp çıkarılır. Bu sırada ölürler, işçi arıların ömrü, ancak birkaç aydır.
İlkbaharda, bir ağaç üzerinde, kalabalık bir arı topluluğu, taneleri sıkışık bir üzüm salkımı gibi sarkmışsa, eski arıbeyinin, kendi kovanındaki arıların yarısıyla birlikte yuvadan ayrıldıkları, çünkü kovanda onun yerini yeni bir genç arıbeyinin aldığı, kovanda kalanları onun egemenliği altında kalacakları anlaşılır. Buna «arıların oğul vermesi» denir. Sahibi, bu arı kümesini zamanında bulup yakalayamaz ve yeni bir kovana yerleştiremezse, onlar kendileri böyle uygun bir yuva, sözgelişi içi (özü) çürüyüp boşalmış bir ağaç kütüğü bulup yerleşirler. Bu durumda, sahibi onları elden çıkarmış, yani yitirmiş olur.
[h=2]Arıcılık Nedir?[/h]İlkbaharda, bir ağaç üzerinde, kalabalık bir arı topluluğu, taneleri sıkışık bir üzüm salkımı gibi sarkmışsa, eski arıbeyinin, kendi kovanındaki arıların yarısıyla birlikte yuvadan ayrıldıkları, çünkü kovanda onun yerini yeni bir genç arıbeyinin aldığı, kovanda kalanları onun egemenliği altında kalacakları anlaşılır. Buna «arıların oğul vermesi» denir. Sahibi, bu arı kümesini zamanında bulup yakalayamaz ve yeni bir kovana yerleştiremezse, onlar kendileri böyle uygun bir yuva, sözgelişi içi (özü) çürüyüp boşalmış bir ağaç kütüğü bulup yerleşirler. Bu durumda, sahibi onları elden çıkarmış, yani yitirmiş olur.
ARICILIK, balarıları, petek çerçevelerinin bulunduğu ağaçtan yapılmış özel sandık (kovan) içinde tutulur.
Petek çerçeveleri içine, makinelerle hazırlanan yarı işlenmiş, ince balmumu (dört köşeli) yaprakları konulur. Bunların eksiklerini işçi arılar tamamlar. Petekler bal ile dolduktan sonra, arıcı onları, kovandan alır. Bir kovandan, yaz mevsimi sonunda, 15-30 kg. bal çıkar. 1 kg. bal, 6 kg. nektardan hazırlanır; yani işçi arılar, sözgelişi on milyondan çok yonca çiçeği üzerine konarak nektar toplamak zorundadırlar. Güzün, arılar şekerli su ile beslenir ve böylece onların kendileri için topladıkları balın yerine başka ve benzeri bir besin verilmiş olur. Bu sırada arılar, kışlık yiyeceklerini yeniden toplarlar.
Petek çerçeveleri içine, makinelerle hazırlanan yarı işlenmiş, ince balmumu (dört köşeli) yaprakları konulur. Bunların eksiklerini işçi arılar tamamlar. Petekler bal ile dolduktan sonra, arıcı onları, kovandan alır. Bir kovandan, yaz mevsimi sonunda, 15-30 kg. bal çıkar. 1 kg. bal, 6 kg. nektardan hazırlanır; yani işçi arılar, sözgelişi on milyondan çok yonca çiçeği üzerine konarak nektar toplamak zorundadırlar. Güzün, arılar şekerli su ile beslenir ve böylece onların kendileri için topladıkları balın yerine başka ve benzeri bir besin verilmiş olur. Bu sırada arılar, kışlık yiyeceklerini yeniden toplarlar.
