HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
Brancacci Chapel (İtalyanca, "Capella dei Brancacci") Floransa'da Santa Maria del Carmine Kilisesi içinde bir şapeldir. Bazen boyanma dönemi ve çok meşhur ve sözü geçen dönem için erken rönesansın Sistine Şapeli olarak adlandırılır. Şapelin yapımı için Pietro Brancacci görevlendirildi ve kendisi 1386 yılında işe başladı. Halk girişi civar manastırlar vasıtasıyla elde edildi ve Brunelleschi tarafından dizayn edildi. Kilise ve şapel ziyaret etmek için ayrı yerler olarak düşünüldü ve bu nedenle ayrı açılış zamanlarına sahiptirler. Ve şapelden dolayı kilisenin geri kalanını görmek gayet zordur.
Resimlerle ilgili süslemenin patronu Pietro'nun torunu Felice Brancacci idi. Kendisi 1423 yılına kadar Kahire'de Floransa elçisi olarak görevde bulunmuştu. Floransa'ya dönüşü üzerine şapelini boyaması için Masolino da Panicale'yi kiraladı. Masolino'nun yardımcısı, 21 yaşındaki Masaccio, Masolino'dan 18 yaş daha gençti yardım etti fakat boyama devam ederken Masolino Macaristan'a gitti ve orada kralın ressamı oldu. Masolino'nun dönüşüne kadar o eski yetenekli öğrencisinden öğreniyordu. Mamafih Masaccio, o şapeli bitirmeden Roma'ya çağrıldı ve 27 yaşında iken Roma'da öldü (d.1401-ö.1418). Şapelin parçası daha sonra Filippino Lippi tarafından tamamlandı. Fakat maalesef barok dönemi süresinde bazı tablolar uygun görülmedi ve onların önlerine bir mezar yerleştirildi.
Restorasyon
Şapelin fresklerinin ilk resterasyonu 1481-1482 yıllarında Filippino Lippi tarafından yapıldı ve kendisi ayrıca dönemi tamamlamakla görevliydi. Karanlık şapeli aydınlatmak için lamba kullanılmasından dolayı, freskler dumandan oldukça kolay bir şekilde toz ve kir ile kaplandı. Diğer bir resterasyon 16ncı yüzyılın sonunda yapıldı. Yaklaşık 1670 yıllarında heykeller eklendi ve çeşitli çıplak durumları gizlemek için yeni fresk boyama teknikleri (fresco-secco)uygulandı. 20nci yüzyıl sonlarında üst boyamalar uzaklaştırıldı, toz ve kirler toplandı. Profesörleri içeren bazı eleştirmenler ki bunların içinde sanat tarihcisi olan, James H. Beck de vardır, profesörler, tarihçiler ve resterasyoncuların dahil olduğu bir grubun bu çalışmaları övmesine karşın bu hareketi eleştirmişlerdir.
