Ayyıldız2 | 2008 TR Yapısı • 1-99 Orta Emek Destan • Oto Avsız • 10 Temmuz 21:00 HEMEN TIKLA!
Gökhasanlı, Adana ilinin Karaisalı ilçesine bağlı bir köydür.
köyün tarihi Anadolu erenlerinden Gülüş Dede nin Bir su kaynağının yanına Dergahını kurması ile başlar.Türkmenler Yazın yaylaya çıkmak için kış başlangıcındada Çukurova inmek için Gülüş Dedenin dergahının etrafında dinlenmek için mola verirlermiş.Bu mola günlerinde Gülüş Dedenin nasihatlerini dinlerlermiş.Uzun süre köy sadece dergah olarak varlığını sürdürmüş.Osmanlıda alevilere baskı başlayınca Çanakkale etrafında yaşayan Tahtacı Çiçili aşireti Önce Aydına daha sonra da Çukurova gelmiş , Çukurova sıcak olduğu için buradada duramamışlar ve toroslara doğru giderken Gülüş Dedenin dergahı yanında mola vermişler. geldikleri yol uzun sürdüğü için moları uzun sürmüş. Dergah etrafında suyun bol olması ve hayvanları için yeterli besi alanı olması nedeniyle buraya yerleşmeye karar vermişler ve Gülüş Dededen izin alarak dergah etrafına evlerini yaptırmışlardır. Anamur Yöreisnde yaşayaşan Çardakçı Aşireti 1800 yılların ortasında Osmanlı zabitlerinin yaptığı bir terbiyesizlik sonucunda bu zabitlere derslerini verdikten sonra 3 ayrı kola ayrılarak ( Bir kol ermenek üzerinden konya ovasına, Bir kol Anatalya tarafına bir kolda Silifke üzerinden Çukurova yönüne)obayı terk etmişler. Çukurova gelen kol Çukurovanın o dönemde bataklık olması sıcak ve sivri sineğe dayanamayarak toroslara doğru gitme kararı almış çakıt'ı takip ederek şimdiki araplar köyü yakınlarına cadır kurmuşlar. Araplar köyü tarımla , çardakçı aşireti hayvancılıkla uğraştığından anlaşamamışlar.Bunun üzerine Çardakçı aşireti ileri gelenleri yerleşme yeri aramak için keşfe çıktıklarında kendileri gibi eski bir yörük gurubun yaşadığı gülüş dede dergahı etrafındaki türkmenlerle karşılaştıklarında buranın yaşamak için uygun olduğuna karar vermişler. Dergahı kuran Gülüş Dede bu sırada ölmüş dergah degerini kaybetmiştir.Anamurdan gelenlerin de yerleşmesi ile ve dergahın kapanması neticesinde köy sünnileşmiş ancak Gülüş Dedenin hatrına köyün adı yaklaşık 150 yıldır Gülüşlüdür. Daha sonra Köyden ayrılıp daha yukarı gidenler Pozantı ilçesinde Belemedik ve Yukarı belemedik köyünü kurmuşlardır.Kız alıp vermeden dolayı tüm toroslardaki türkmenlerle akaraba olmuşlardır.
köyün tarihi Anadolu erenlerinden Gülüş Dede nin Bir su kaynağının yanına Dergahını kurması ile başlar.Türkmenler Yazın yaylaya çıkmak için kış başlangıcındada Çukurova inmek için Gülüş Dedenin dergahının etrafında dinlenmek için mola verirlermiş.Bu mola günlerinde Gülüş Dedenin nasihatlerini dinlerlermiş.Uzun süre köy sadece dergah olarak varlığını sürdürmüş.Osmanlıda alevilere baskı başlayınca Çanakkale etrafında yaşayan Tahtacı Çiçili aşireti Önce Aydına daha sonra da Çukurova gelmiş , Çukurova sıcak olduğu için buradada duramamışlar ve toroslara doğru giderken Gülüş Dedenin dergahı yanında mola vermişler. geldikleri yol uzun sürdüğü için moları uzun sürmüş. Dergah etrafında suyun bol olması ve hayvanları için yeterli besi alanı olması nedeniyle buraya yerleşmeye karar vermişler ve Gülüş Dededen izin alarak dergah etrafına evlerini yaptırmışlardır. Anamur Yöreisnde yaşayaşan Çardakçı Aşireti 1800 yılların ortasında Osmanlı zabitlerinin yaptığı bir terbiyesizlik sonucunda bu zabitlere derslerini verdikten sonra 3 ayrı kola ayrılarak ( Bir kol ermenek üzerinden konya ovasına, Bir kol Anatalya tarafına bir kolda Silifke üzerinden Çukurova yönüne)obayı terk etmişler. Çukurova gelen kol Çukurovanın o dönemde bataklık olması sıcak ve sivri sineğe dayanamayarak toroslara doğru gitme kararı almış çakıt'ı takip ederek şimdiki araplar köyü yakınlarına cadır kurmuşlar. Araplar köyü tarımla , çardakçı aşireti hayvancılıkla uğraştığından anlaşamamışlar.Bunun üzerine Çardakçı aşireti ileri gelenleri yerleşme yeri aramak için keşfe çıktıklarında kendileri gibi eski bir yörük gurubun yaşadığı gülüş dede dergahı etrafındaki türkmenlerle karşılaştıklarında buranın yaşamak için uygun olduğuna karar vermişler. Dergahı kuran Gülüş Dede bu sırada ölmüş dergah degerini kaybetmiştir.Anamurdan gelenlerin de yerleşmesi ile ve dergahın kapanması neticesinde köy sünnileşmiş ancak Gülüş Dedenin hatrına köyün adı yaklaşık 150 yıldır Gülüşlüdür. Daha sonra Köyden ayrılıp daha yukarı gidenler Pozantı ilçesinde Belemedik ve Yukarı belemedik köyünü kurmuşlardır.Kız alıp vermeden dolayı tüm toroslardaki türkmenlerle akaraba olmuşlardır.
