- Katılım
- 17 Eyl 2008
- Konular
- 31,034
- Mesajlar
- 0
- Online süresi
- 5m 10s
- Reaksiyon Skoru
- 208
- Altın Konu
- 0
- TM Yaşı
- 17 Yıl 9 Ay 4 Gün
- Başarım Puanı
- 719
- MmoLira
- 40
- DevLira
- 0
HERAKLES Otomatik Avlı kalıcı sunucu. 19 Haziran'da açılıyor. Atius & Wizard güvencesiyle hemen kayıt ol, ön kayıt ödülleri aktif. HEMEN TIKLA!
ÏâÑ® Ñιм кÏηÏ
ÑÏ
âÏ
Ñ.
Deniz Tabanı
Deniz tabanının profiline bakılacak olursa 200 mâye kadar yavaÅ yavaÅ alçaldıÄı görülür. Bu noktadan sonra birden hızlı bir düÅüÅün gözlendiÄi kıta sahanlıÄı baÅlar. Derin denizlerin derinliÄi 4.000-6.000 m arasında deÄiÅir. Burada ayrıca daha derinlere inen çukurlar da vardır. Bu çukurlara örnek olarak derinliÄi 11.034 m olan Mariana Ãukuru verilebilir. Ayrıca okyanusların ortasında okyanus sırtı olarak bilinen, yaklaÅık 1.500 km geniÅliÄinde bir deniz altı daÄ zinciri uzanır. Bunların zaman zaman su yüzüne kadar çıkan uzantıları, Asor Adalarıânda olduÄu gibi, adalar zinciri oluÅturur. Okyanus sırtının her iki yanında 20-50 km geniÅliÄindeki çöküntü alanları uzanır. Bu çöküntü alanlarından tabana doÄru yükselen magma okyanus tabanının yenilenmesine yol açar. Okyanusların tabanındaki sırt ve çöküntü sistemleri yerkabuÄunu oluÅturan levhaların tektonik hareketlerinin ve kıtaların sürüklenmesinin bir sonucudur. Deniz tabanının profili adalardan, çukurlardan, hendeklerden, platolardan ve baÅka yükseltilerden oluÅur.
Deniz tabanı pek çok çökeltinin yanı sıra, magmanın oluÅturduÄu korkayaçlarla kaplıdır. Deniz altındaki yanardaÄların püskürttüÄü lavlardan oluÅan tipik bir kayaç türü de yastık kayaçtır. Bu kayaçların yastık biçimindeki görünümü lavların su altında çok hızlı bir biçimde soÄuyarak katılaÅmasından kaynaklanır. Deniz tabanındaki yanardaÄların püskürmesi, Kızıldenizâde olduÄu gibi mineral yataklarının oluÅmasına da yol açabilir. Derin denizlerin bir özelliÄi de manganez içeren yumrulardır. Bunlar geçen yüzyılın sonundaki Challenger AraÅtırma Seferi sırasında bulunmuÅtur. Okyanus tabanının yaklaÅık yüzde 10âunu kapladıÄı sanılan bu manganez-demir bileÅiklerinin çapı birkaç santimetreden birkaç metreye kadar deÄiÅebilir. Bu yumruların bin yılda 0,1-1 mm kadar büyüdüÄü bilinmekle birlikte ortaya çıkıŠnedenleri bugüne deÄin açıklanamamıÅtır. Deniz tabanını kaplayan bir baÅka madde de tortullardır. Bunların baÅında deniz tabanının yaklaÅık yüzde 28âini kaplayan derin deniz killeri gelir. Ayrıca ıÅınlılar, denizkelebekleri ve diyatomeler gibi ölmüŠmikroorganizmaların oluÅturduÄu bir çamur katmanı da derin deniz diplerinde birikmiÅtir. Karaya yakın sÄ±Ä suların tabanlarında ince parçalı tortulların yanı sıra, daha iri parçalı kum ve çakıllarla mercan resifleri görülür.
Deniz Tabanı
Deniz tabanının profiline bakılacak olursa 200 mâye kadar yavaÅ yavaÅ alçaldıÄı görülür. Bu noktadan sonra birden hızlı bir düÅüÅün gözlendiÄi kıta sahanlıÄı baÅlar. Derin denizlerin derinliÄi 4.000-6.000 m arasında deÄiÅir. Burada ayrıca daha derinlere inen çukurlar da vardır. Bu çukurlara örnek olarak derinliÄi 11.034 m olan Mariana Ãukuru verilebilir. Ayrıca okyanusların ortasında okyanus sırtı olarak bilinen, yaklaÅık 1.500 km geniÅliÄinde bir deniz altı daÄ zinciri uzanır. Bunların zaman zaman su yüzüne kadar çıkan uzantıları, Asor Adalarıânda olduÄu gibi, adalar zinciri oluÅturur. Okyanus sırtının her iki yanında 20-50 km geniÅliÄindeki çöküntü alanları uzanır. Bu çöküntü alanlarından tabana doÄru yükselen magma okyanus tabanının yenilenmesine yol açar. Okyanusların tabanındaki sırt ve çöküntü sistemleri yerkabuÄunu oluÅturan levhaların tektonik hareketlerinin ve kıtaların sürüklenmesinin bir sonucudur. Deniz tabanının profili adalardan, çukurlardan, hendeklerden, platolardan ve baÅka yükseltilerden oluÅur.
Deniz tabanı pek çok çökeltinin yanı sıra, magmanın oluÅturduÄu korkayaçlarla kaplıdır. Deniz altındaki yanardaÄların püskürttüÄü lavlardan oluÅan tipik bir kayaç türü de yastık kayaçtır. Bu kayaçların yastık biçimindeki görünümü lavların su altında çok hızlı bir biçimde soÄuyarak katılaÅmasından kaynaklanır. Deniz tabanındaki yanardaÄların püskürmesi, Kızıldenizâde olduÄu gibi mineral yataklarının oluÅmasına da yol açabilir. Derin denizlerin bir özelliÄi de manganez içeren yumrulardır. Bunlar geçen yüzyılın sonundaki Challenger AraÅtırma Seferi sırasında bulunmuÅtur. Okyanus tabanının yaklaÅık yüzde 10âunu kapladıÄı sanılan bu manganez-demir bileÅiklerinin çapı birkaç santimetreden birkaç metreye kadar deÄiÅebilir. Bu yumruların bin yılda 0,1-1 mm kadar büyüdüÄü bilinmekle birlikte ortaya çıkıŠnedenleri bugüne deÄin açıklanamamıÅtır. Deniz tabanını kaplayan bir baÅka madde de tortullardır. Bunların baÅında deniz tabanının yaklaÅık yüzde 28âini kaplayan derin deniz killeri gelir. Ayrıca ıÅınlılar, denizkelebekleri ve diyatomeler gibi ölmüŠmikroorganizmaların oluÅturduÄu bir çamur katmanı da derin deniz diplerinde birikmiÅtir. Karaya yakın sÄ±Ä suların tabanlarında ince parçalı tortulların yanı sıra, daha iri parçalı kum ve çakıllarla mercan resifleri görülür.

