ELEKTRON
Bütün elementlerin atomları ortadaki bir çekirdek ile onun çevresindeki yörüngelerde dolanan çok küçük parçacıklar+dan oluşur. Bu çok küçük parçacıklara elek+tron yörüngelerinin kümelendiği enerji kat+manlarına da kabuk denir. (Elektronların atom içindeki yerleşimini gösteren çizimi ATOM maddesinde bulabilirsiniz.) Çekirde+ğin içinde de nötron ve proton denen başka parçacıklar vardır; atomun neredeyse bütün kütlesini çekirdekteki bu parçacıklar oluştu+rur
Bir atomun kapladığı hacimde parçacıklar çok küçük bir alanı kaplar gerisi hep boşluk+tur; çünkü kütlenin büyük bölümü minicik bir çekirdeğin içinde yoğunlaşmıştır ve elektron kabuklarının çekirdeğe olan uzaklığı atomun boyutlarıyla karşılaştırıldığında çok fazladır. Üstelik bir elektronun kütlesi protonun ya da nötronun kütlesinin ancak 1.836'da biri ka+dardır. Ama elektronların bu kadar küçük olmasına karşılık bir atomun davranışını dolayısıyla maddenin özelliklerini belirleyen o atomdaki elektronların sayısı ve yerleşme düzenidir.
İngiliz fizikçi Sir Joseph John Thomson 1897'de Cambridge Üniversitesi'nde çalışır+ken varlığı daha önceden bilinen ama ne olduğu açıklanamayan katot ışınlarını incele+meye karar vermişti. Bu ışınlar havası tü+müyle boşaltılarak içine iki ++++l levha yer+leştirilmiş bir cam tüpün içinde oluşuyordu. Bu levhalara yüksek gerilimli bir elektrik akımı uygulandığında eksi elektrik yüklü levhadan (katottan) artı elektrik yüklü levha+ya (anota) doğru renkli bir ışık seli akıyordu. 1879'da Sir William Crookes bu ışınların eksi elektrik yüklü parçacıklardan oluştuğunu ileri sürmüştü. Thomson deneyleriyle bu kuramı doğrulayarak parçacıklara elektron adını verdi.
Her elektron atom çekirdeğindeki bir pro+tonun taşıdığı artı yüke eşit değerde bir eksi yük taşır (nötronların elektrik yükü yoktur). Proton ve elektronların sayıları eşit olduğu için bu ters işaretli yükler birbirini dengeler ve atom elektriksel olarak yüksüz (nötr) duruma gelir
