- Katılım
- 17 Eyl 2008
- Konular
- 31,097
- Mesajlar
- 0
- Online süresi
- 310s
- Reaksiyon Skoru
- 208
- Altın Konu
- 0
- Başarım Puanı
- 719
- TM Yaşı
- 17 Yıl 7 Ay 8 Gün
- MmoLira
- 40
- DevLira
- 0
Metin2 EP, Valorant VP dahil tüm oyun ürünlerini en uygun fiyatlarla bulabilir, Item ve Karakterlerinizi hızlıca satabilirsiniz. HEMEN TIKLA!
Mustafa est allé à la ferme de son oncle avec sa mère et soeur. Son oncle les a saluées très chaudement, quand elles sont arrivées à la ferme en soirée. Après que de la causerie au sujet de leur santé et compliments, elles ait dîné. Après le dîner, la causerie a continué presque une heure de plus et alors ils sont allés au lit. Le matin prochain, dans les heures tôt, son oncle a pris Mustafa autour de la ferme et lui a montré chaque partie de elle. Elles sont allées au champ d'haricot l'après-midi. Quand elles sont arrivées par le champ, son oncle s'est dirigé aux corneilles, qui mangeaient les graines dans le domaine avec son doigt et dit :
« Regardez-vous Mustafa, voyez-vous ces corneilles ? Elles sont notre numéro ennemi un. Je travaille et tâche ; ils viennent manger les graines. Comment gentil ! Ces corneilles damnées ne sont aucun bon pour quiconque. Elles seulement nuisent et perte. Sans compter qu'elles descendent sur la tête et les épaules de cet épouvantail et n'ont pas honte pour rappeler comme le « hôte d'hôteâ¦â¦ » L'épouvantail est juste un nom. Regarder ceci. Quatre ou cinq corneilles sont descendues là-dessus, elles ont mangé les graines ; elles sont pleines et prendre un bain de soleil. Il a dit : 'Venir sur Mustafa, conduisons-les loin. « Les corneilles ont volé loin quand elles ont vu Mustafa et son venir d'oncle. Plus tard quand elles s'asseyaient sous un arbre prenant un repos, Mustafa a demandé à son oncle : «
« Cher oncle, ce champ est-il toujours comme celui ? « . « Je, les corneilles signifient-elles mangent-elles les graines, quand il n'y a personne qui fonctionnent et qui observent le champ ? « Son oncle a répondu : « Ils font mon cher Mustafa, oui ils. Ils ne devraient pas voir un champ sans un dans lui. Dix - vingt d'entre eux viennent ensemble et attaquent le champ. Si vous n'observez pas, ils ne laissent pas même une graine dans la terre en quelques semaines. « Mustafa a dû récapituler : « Oncle bien, puis, vous devez observer journalier pour ne pas permettre aux corneilles de manger vers le haut des graines. « « Oui, Mustafa exactement. Tandis qu'il y a beaucoup de travail de faire à la ferme, je viens ici pour conduire les corneilles loin. Queest-ce que je peux faire ? Ce champ d'haricot est très important. Quand les haricots mûrissent, nous les mangeons et les prenons au bazar à la vente ; Je fais le bon argent en les vendant. « Ceci signifie qu'observant ici gêne votre travail considérablement, cher oncle. Puis, me laisser attendre ici à partir du demain dorénavant avec ma soeur Makbule. Alors vous pouvez être occupé avec l'autre travail de la ferme. Je veux que vous sachiez que je ne laisserai pas les corneilles manger même une graine dans votre domaine. «
« Long Mustafa de phase, vous garçon futé ! Je n'avais pas pensé à ceci avant. Vous avez facilement remédié à de cette grande question, que j'ai pensée à beaucoup de fois, mais ne pourriez pas trouver une solution. Restons ici jusqu'à la soirée aujourd'hui. Vous apprendrez comment garder un champ. Il n'est pas vraiment dur, cher. Faire attention quelque peu et observer les corneilles. Je dirai votre mère en soirée, quand nous allons de nouveau à la ferme. Nous devons la persuader, aussi. « Le matin prochain, Mustafa a mis les flans que sa tante avait fait cuire, dans un sac et est venu au champ de l'haricot de son oncle avec sa soeur Makbule. Dès qu'ils sont venus, ils ont commencé à chasser les corneilles, qui étaient descendantes sur le champ. Tous les deux étaient proches très fatigué le déjeuner. La raison était : D'abord, le champ était tout à fait grand. Toutes les fois que les corneilles sont venues pour manger les graines d'un côté du champ, Mustafa et Makbule se sont épuisés et les ont conduites. Les mêmes corneilles étaient décollantes et descendantes de l'autre côté du champ. Elles étaient fatiguées de courir d'un côté du champ à l'autre. Quand d'autres corneilles sont venues, la situation est devenue beaucoup plus insupportable. Au déjeuner, quand elles étaient se reposantes et mangeant les flans sa tante avait fait cuire, Mustafa dit Makbule qu'il avait trouvé une manière de résoudre la question complètement et avait ajouté :
« Makbule, avez-vous noté comment les corneilles nous dupent ? Ils ont compris que nous sommes des débutants dès que nous sommes venus à ce champ. La méthode que je veux appliquer est tout à fait simple. Supposons que nous traçons une ligne par la hutte au milieu du champ, qui divise le champ en deux par sa largeur. Cette ligne diviserait le champ en deux parts égales. La partie supérieure est légèrement inclinée, je devrait prendre la présente partie. La partie plus inférieure est très plate, vous devrait prendre la présente partie. Chacun de nous sera responsable de chasser les corneilles dans nos propres pièces. Si vous essayez de rester quelque part près du milieu de votre partie, vous verrez que votre fatigue sera moitié de cela du matin. Maintenant, avez-vous des questions ?
« Est-ce que « que je peux dire le frère ? Vous m'avez dit exactement ce que nous devons faire. Ici, mon devoir est de faire ce que vous m'avez dit, complètement. «
« Bravo, Makbule. C'est un honneur pour que je travaille avec un aide comme vous, qui suit mon conseil et a la compréhension forte. Ce succès appartiendra non seulement à moi mais à tous les deux nous. Maintenant, se dépêchons vers le haut, manger nos flans et commencer à travailler. Regarder les corneilles, comment elles sont venues ensemble quand elles n'ont vu personne autour. Bien qu'elles ne fassent rien davantage que le vol au-dessus du champ, mais moi suis sûrs qu'ils commenceront à descendre sur le champ un si nous ne nous dépêchons pas. J'ai promis mon oncle que je ne laisserais pas les corneilles manger même une graine simple du champ. «
La méthode Mustafa inventé était réussie. En soirée, quand les corneilles sont revenues à leurs endroits de sommeil, elles étaient affamées et fatiguées. Après dîner à la ferme, quand Makbule a indiqué au sujet de ce qui s'est produit ce jour et de la façon dont les corneilles laissées dans une situation triste et malheureuse, celle dans la chambre ne pourrait pas aider à rire dehors fort. Sa mère Zübeyde Hanım dit « mon Mustafa est très futée. » et embrassé son fils observé blond et bleu sur le front. En attendant Mustafa a gardé son comportement solennel, mais il souriait juste un peu.
----
ATATÜRK'ÜN ÇOCUKLUĞU
Mustafa, annesi ve kız kardeşi ile birlikte dayısının çiftliğine gitti. Akşamüstü çiftliğe vardıklarında dayısı onları çok candan bir şekilde karşıladı. Hal-hatır sormalardan, iltifatlardan sonra akşam yemeği yendi. Yemekten sonra bir saat kadar daha sohbet edildi ve ardından geceyi geçirmek üzere odalarına çekildiler.
Ertesi sabah sabahın erken saatlerinde dayısı Mustafaâya çiftliğin her tarafını gezdirip gösterdi. Öğle vaktine doğru bakla tarlasına gittiler. Tarlanın kenarına geldiklerinde dayısı parmağı ile tarlasındaki tohumları yemekte olan kargaları işaret ederek: â Bak Mustafa, şu kargaları görüyor musun? İşte bunlar bizim baş düşmanımız. Ben uğraşayım, çalışayım, onlar gelsinler tohumları yesin bitirsinler. Oh ne ala, ne ala! Kimseye faydası olmaz şu karga murdarının. Yaptıkları anca zarar, ziyan. Bir de şu korkuluğun omuzlarına, kafasına konarlar â gak gak â diye öterler yüzlü yüzlü. Korkuluğun sadece adı korkuluk. Şu hale bak. Dört beş karga omuzlarına konmuş, yemişler tohumları, doymuşlar, güneşleniyorlar. Gel Mustafa, kovalım şunları â diye söylendi.
Mustafa ile dayısının geldiklerini gören kargalar uçup gittiler. Daha sonra dinlenmek için bir ağacın altına otururlarken Mustafa, dayısına: â Dayıcığım, bu tarla hep böyle midir? â dedi. â Yani içinde çalışan, bekleyen olmadığı zamanlar kargalar tohumları yerler mi? â
Dayısı:
â Yerler Mustafaâm yerler. Bunlar sahipsiz bir tarla görmesinler. Onu, yirmisi toplanır gelir. Böyle gündüzleri tarlada beklemezsen birkaç haftaya kalmaz toprakta bir tek tane bırakmazlarâ dedi. Bunun üzerine Mustafa konuyu toparlama ihtiyacı hissetti: â Peki dayıcığım, o zaman kargalar tohumları yiyip bitirmesinler diye sabahtan akşama kadar bekçilik yapmak zorunda kalıyorsunuz. â
â Aynen dediğin gibi oluyor Mustafa. Çiftlikte yapılacak bir sürü iş varken, ben buraya gelip karga peşinde koşuyorum. Ne yaparsın ki, bu bakla tarlası çok önemli. Baklalar olgulaşınca hem kendimize yemeklik oluyor, hem de arabaya yükleyip pazarda satıyorum; iyi de para ediyor. â
â Demek ki burada bekçilik yapmak işleriniz için büyük engel teşkil ediyor, sevgili dayıcığım. O halde izin verirseniz yarından tezi yok kardeşim Makbule ile gelip burada bekleriz. Siz de çiftlikteki işleri yoluna koyarsınız. Kargaların tarlanızdan bir tek tohum yemelerine izin vermeyeceğimi bilmenizi isterim. â
â Hay, sen aklınla bin yaşa, Mustafa! Bak bu hiç aklıma gelmemişti. Daha önce defalarca düşünüp de içinden çıkamadığım bu büyük sorunu kolayca çözüverdin. Bugün akşama kadar burada kalırız. Tarla bekçiliği nasıl yapılır iyice öğrenirsin. Zaten zor bir tarafı yok canım. Biraz dikkatli olup kargaları kollaman yeterli. Akşama çiftliğe dönünce annene ben söylerim. Onun da rızasını almak lazım. â
Ertesi sabah erkenden yengesinin hazırladığı börekleri bir torbaya koyan Mustafa kız kardeşi Makbule ile birlikte dayısının bakla tarlasına geldi. Gelir gelmez de, tarlaya inen kargaları kovalamaya başladılar. Öğle vaktine doğru ikisi de çok yorulmuştu. Bunun sebebi: Bir defa tarla oldukça büyüktü. Bir tarafa üç beş karga tohumları yemek için gelseler Mustafa ile Makbule hemen koşuyorlar kargaları kovalıyorlardı. Aynı kargalar uçuyorlar, tarlanın öteki tarafına iniyorlardı. Tarlanın bir başından bir başına koşup durmak onları yormuştu. İşin içine başka kargalar da karışınca durum iyice çekilmez hal almıştı. Öğle vakti bir köşede oturup yengesinin hazırladığı börekleri yerlerken Mustafa Makbuleâye sorunu kökünden halledecek bir yöntem bulduğunu söyledi ve şunları ekledi: â Makbule, kargaların bize oynadığı oyunun bilmem farkında mısın? Biz bu tarlaya gelir gelmez acemi olduğumuzu anladılar. Uygulamak istediğim yöntem oldukça basit. Tarlanın ortasında bulunan kulübenin içinden tarlayı enlemesine bölen bir çizgi çektiğimizi farz edelim. Bu çizgi tarlayı iki eşit parçaya böler. Yukarı tarafta kalan parça biraz meyilli, burası benim olsun. Aşağı tarafta kalan parça dümdüz, burası da senin olsun. Herkes kendi bölgesindeki kargaların kovalanmasından sorumlu olacak. Eğer kendi bölgenin ortalarına yakın bir yerde durmaya özen gösterirsen sabahki yorgunluğunun iki kat azaldığını fark edeceksin. Şimdi konuyla ilgili bana sormak istediğin bir şey var mı? â
â Ne diyebilirim ki Mustafa Abi. Sen yapmamız gerekeni tam olarak anlattın. Burada bana düşen görev anlattıklarını eksiksiz olarak uygulamamdır. â
â Aferin sana Makbule. Senin gibi söz dinleyen, kavrayışı kuvvetli bir yardımcı ile çalışmak benim için şereftir. Bu başarı sadece benim değil, ikimizin başarısı olacaktır. Şimdi biraz acele edelim, böreklerimizi yiyelim de işe başlayalım. Bak kargalara, meydanı boş bulunca nasıl da çoğalıverdiler. Belki şu an için tarlanın üstünde uçmaktan başka bir şey yaptıkları yok ama eğer acele etmezsek birer ikişer tarlaya inmeye başlayacaklarına eminim. Dayıma, kargaların tarlanızdan bir tek tohum yemelerine izin vermeyeceğim, diyerek söz vermiştim. â
Mustafaânın kendi buluşu olan yöntem başarılı oldu. Akşamüstü hava kararmaya başladığında kargalar geceyi geçirmek için konaklama yerlerine giderlerken aç ve yorgundular. Çiftlikte yenen akşam yemeğinden sonra Makbule, o gün olanları ve kargaların üzgün ve perişan bir şekilde gidişlerini anlatırken, odada bulunanlar kahkahalarla gülmekten kendilerini alamıyorlardı. Annesi Zübeyde Hanım, â Benim Mustafaâm çok akıllıdır â diyerek sarı saçlı, mavi gözlü oğlunu gururla alnından öperken, Mustafa vakur halini hiç bozmadan duruyor, sadece gülümsemekle yetiniyordu.
« Regardez-vous Mustafa, voyez-vous ces corneilles ? Elles sont notre numéro ennemi un. Je travaille et tâche ; ils viennent manger les graines. Comment gentil ! Ces corneilles damnées ne sont aucun bon pour quiconque. Elles seulement nuisent et perte. Sans compter qu'elles descendent sur la tête et les épaules de cet épouvantail et n'ont pas honte pour rappeler comme le « hôte d'hôteâ¦â¦ » L'épouvantail est juste un nom. Regarder ceci. Quatre ou cinq corneilles sont descendues là-dessus, elles ont mangé les graines ; elles sont pleines et prendre un bain de soleil. Il a dit : 'Venir sur Mustafa, conduisons-les loin. « Les corneilles ont volé loin quand elles ont vu Mustafa et son venir d'oncle. Plus tard quand elles s'asseyaient sous un arbre prenant un repos, Mustafa a demandé à son oncle : «
« Cher oncle, ce champ est-il toujours comme celui ? « . « Je, les corneilles signifient-elles mangent-elles les graines, quand il n'y a personne qui fonctionnent et qui observent le champ ? « Son oncle a répondu : « Ils font mon cher Mustafa, oui ils. Ils ne devraient pas voir un champ sans un dans lui. Dix - vingt d'entre eux viennent ensemble et attaquent le champ. Si vous n'observez pas, ils ne laissent pas même une graine dans la terre en quelques semaines. « Mustafa a dû récapituler : « Oncle bien, puis, vous devez observer journalier pour ne pas permettre aux corneilles de manger vers le haut des graines. « « Oui, Mustafa exactement. Tandis qu'il y a beaucoup de travail de faire à la ferme, je viens ici pour conduire les corneilles loin. Queest-ce que je peux faire ? Ce champ d'haricot est très important. Quand les haricots mûrissent, nous les mangeons et les prenons au bazar à la vente ; Je fais le bon argent en les vendant. « Ceci signifie qu'observant ici gêne votre travail considérablement, cher oncle. Puis, me laisser attendre ici à partir du demain dorénavant avec ma soeur Makbule. Alors vous pouvez être occupé avec l'autre travail de la ferme. Je veux que vous sachiez que je ne laisserai pas les corneilles manger même une graine dans votre domaine. «
« Long Mustafa de phase, vous garçon futé ! Je n'avais pas pensé à ceci avant. Vous avez facilement remédié à de cette grande question, que j'ai pensée à beaucoup de fois, mais ne pourriez pas trouver une solution. Restons ici jusqu'à la soirée aujourd'hui. Vous apprendrez comment garder un champ. Il n'est pas vraiment dur, cher. Faire attention quelque peu et observer les corneilles. Je dirai votre mère en soirée, quand nous allons de nouveau à la ferme. Nous devons la persuader, aussi. « Le matin prochain, Mustafa a mis les flans que sa tante avait fait cuire, dans un sac et est venu au champ de l'haricot de son oncle avec sa soeur Makbule. Dès qu'ils sont venus, ils ont commencé à chasser les corneilles, qui étaient descendantes sur le champ. Tous les deux étaient proches très fatigué le déjeuner. La raison était : D'abord, le champ était tout à fait grand. Toutes les fois que les corneilles sont venues pour manger les graines d'un côté du champ, Mustafa et Makbule se sont épuisés et les ont conduites. Les mêmes corneilles étaient décollantes et descendantes de l'autre côté du champ. Elles étaient fatiguées de courir d'un côté du champ à l'autre. Quand d'autres corneilles sont venues, la situation est devenue beaucoup plus insupportable. Au déjeuner, quand elles étaient se reposantes et mangeant les flans sa tante avait fait cuire, Mustafa dit Makbule qu'il avait trouvé une manière de résoudre la question complètement et avait ajouté :
« Makbule, avez-vous noté comment les corneilles nous dupent ? Ils ont compris que nous sommes des débutants dès que nous sommes venus à ce champ. La méthode que je veux appliquer est tout à fait simple. Supposons que nous traçons une ligne par la hutte au milieu du champ, qui divise le champ en deux par sa largeur. Cette ligne diviserait le champ en deux parts égales. La partie supérieure est légèrement inclinée, je devrait prendre la présente partie. La partie plus inférieure est très plate, vous devrait prendre la présente partie. Chacun de nous sera responsable de chasser les corneilles dans nos propres pièces. Si vous essayez de rester quelque part près du milieu de votre partie, vous verrez que votre fatigue sera moitié de cela du matin. Maintenant, avez-vous des questions ?
« Est-ce que « que je peux dire le frère ? Vous m'avez dit exactement ce que nous devons faire. Ici, mon devoir est de faire ce que vous m'avez dit, complètement. «
« Bravo, Makbule. C'est un honneur pour que je travaille avec un aide comme vous, qui suit mon conseil et a la compréhension forte. Ce succès appartiendra non seulement à moi mais à tous les deux nous. Maintenant, se dépêchons vers le haut, manger nos flans et commencer à travailler. Regarder les corneilles, comment elles sont venues ensemble quand elles n'ont vu personne autour. Bien qu'elles ne fassent rien davantage que le vol au-dessus du champ, mais moi suis sûrs qu'ils commenceront à descendre sur le champ un si nous ne nous dépêchons pas. J'ai promis mon oncle que je ne laisserais pas les corneilles manger même une graine simple du champ. «
La méthode Mustafa inventé était réussie. En soirée, quand les corneilles sont revenues à leurs endroits de sommeil, elles étaient affamées et fatiguées. Après dîner à la ferme, quand Makbule a indiqué au sujet de ce qui s'est produit ce jour et de la façon dont les corneilles laissées dans une situation triste et malheureuse, celle dans la chambre ne pourrait pas aider à rire dehors fort. Sa mère Zübeyde Hanım dit « mon Mustafa est très futée. » et embrassé son fils observé blond et bleu sur le front. En attendant Mustafa a gardé son comportement solennel, mais il souriait juste un peu.
----
ATATÜRK'ÜN ÇOCUKLUĞU
Mustafa, annesi ve kız kardeşi ile birlikte dayısının çiftliğine gitti. Akşamüstü çiftliğe vardıklarında dayısı onları çok candan bir şekilde karşıladı. Hal-hatır sormalardan, iltifatlardan sonra akşam yemeği yendi. Yemekten sonra bir saat kadar daha sohbet edildi ve ardından geceyi geçirmek üzere odalarına çekildiler.
Ertesi sabah sabahın erken saatlerinde dayısı Mustafaâya çiftliğin her tarafını gezdirip gösterdi. Öğle vaktine doğru bakla tarlasına gittiler. Tarlanın kenarına geldiklerinde dayısı parmağı ile tarlasındaki tohumları yemekte olan kargaları işaret ederek: â Bak Mustafa, şu kargaları görüyor musun? İşte bunlar bizim baş düşmanımız. Ben uğraşayım, çalışayım, onlar gelsinler tohumları yesin bitirsinler. Oh ne ala, ne ala! Kimseye faydası olmaz şu karga murdarının. Yaptıkları anca zarar, ziyan. Bir de şu korkuluğun omuzlarına, kafasına konarlar â gak gak â diye öterler yüzlü yüzlü. Korkuluğun sadece adı korkuluk. Şu hale bak. Dört beş karga omuzlarına konmuş, yemişler tohumları, doymuşlar, güneşleniyorlar. Gel Mustafa, kovalım şunları â diye söylendi.
Mustafa ile dayısının geldiklerini gören kargalar uçup gittiler. Daha sonra dinlenmek için bir ağacın altına otururlarken Mustafa, dayısına: â Dayıcığım, bu tarla hep böyle midir? â dedi. â Yani içinde çalışan, bekleyen olmadığı zamanlar kargalar tohumları yerler mi? â
Dayısı:
â Yerler Mustafaâm yerler. Bunlar sahipsiz bir tarla görmesinler. Onu, yirmisi toplanır gelir. Böyle gündüzleri tarlada beklemezsen birkaç haftaya kalmaz toprakta bir tek tane bırakmazlarâ dedi. Bunun üzerine Mustafa konuyu toparlama ihtiyacı hissetti: â Peki dayıcığım, o zaman kargalar tohumları yiyip bitirmesinler diye sabahtan akşama kadar bekçilik yapmak zorunda kalıyorsunuz. â
â Aynen dediğin gibi oluyor Mustafa. Çiftlikte yapılacak bir sürü iş varken, ben buraya gelip karga peşinde koşuyorum. Ne yaparsın ki, bu bakla tarlası çok önemli. Baklalar olgulaşınca hem kendimize yemeklik oluyor, hem de arabaya yükleyip pazarda satıyorum; iyi de para ediyor. â
â Demek ki burada bekçilik yapmak işleriniz için büyük engel teşkil ediyor, sevgili dayıcığım. O halde izin verirseniz yarından tezi yok kardeşim Makbule ile gelip burada bekleriz. Siz de çiftlikteki işleri yoluna koyarsınız. Kargaların tarlanızdan bir tek tohum yemelerine izin vermeyeceğimi bilmenizi isterim. â
â Hay, sen aklınla bin yaşa, Mustafa! Bak bu hiç aklıma gelmemişti. Daha önce defalarca düşünüp de içinden çıkamadığım bu büyük sorunu kolayca çözüverdin. Bugün akşama kadar burada kalırız. Tarla bekçiliği nasıl yapılır iyice öğrenirsin. Zaten zor bir tarafı yok canım. Biraz dikkatli olup kargaları kollaman yeterli. Akşama çiftliğe dönünce annene ben söylerim. Onun da rızasını almak lazım. â
Ertesi sabah erkenden yengesinin hazırladığı börekleri bir torbaya koyan Mustafa kız kardeşi Makbule ile birlikte dayısının bakla tarlasına geldi. Gelir gelmez de, tarlaya inen kargaları kovalamaya başladılar. Öğle vaktine doğru ikisi de çok yorulmuştu. Bunun sebebi: Bir defa tarla oldukça büyüktü. Bir tarafa üç beş karga tohumları yemek için gelseler Mustafa ile Makbule hemen koşuyorlar kargaları kovalıyorlardı. Aynı kargalar uçuyorlar, tarlanın öteki tarafına iniyorlardı. Tarlanın bir başından bir başına koşup durmak onları yormuştu. İşin içine başka kargalar da karışınca durum iyice çekilmez hal almıştı. Öğle vakti bir köşede oturup yengesinin hazırladığı börekleri yerlerken Mustafa Makbuleâye sorunu kökünden halledecek bir yöntem bulduğunu söyledi ve şunları ekledi: â Makbule, kargaların bize oynadığı oyunun bilmem farkında mısın? Biz bu tarlaya gelir gelmez acemi olduğumuzu anladılar. Uygulamak istediğim yöntem oldukça basit. Tarlanın ortasında bulunan kulübenin içinden tarlayı enlemesine bölen bir çizgi çektiğimizi farz edelim. Bu çizgi tarlayı iki eşit parçaya böler. Yukarı tarafta kalan parça biraz meyilli, burası benim olsun. Aşağı tarafta kalan parça dümdüz, burası da senin olsun. Herkes kendi bölgesindeki kargaların kovalanmasından sorumlu olacak. Eğer kendi bölgenin ortalarına yakın bir yerde durmaya özen gösterirsen sabahki yorgunluğunun iki kat azaldığını fark edeceksin. Şimdi konuyla ilgili bana sormak istediğin bir şey var mı? â
â Ne diyebilirim ki Mustafa Abi. Sen yapmamız gerekeni tam olarak anlattın. Burada bana düşen görev anlattıklarını eksiksiz olarak uygulamamdır. â
â Aferin sana Makbule. Senin gibi söz dinleyen, kavrayışı kuvvetli bir yardımcı ile çalışmak benim için şereftir. Bu başarı sadece benim değil, ikimizin başarısı olacaktır. Şimdi biraz acele edelim, böreklerimizi yiyelim de işe başlayalım. Bak kargalara, meydanı boş bulunca nasıl da çoğalıverdiler. Belki şu an için tarlanın üstünde uçmaktan başka bir şey yaptıkları yok ama eğer acele etmezsek birer ikişer tarlaya inmeye başlayacaklarına eminim. Dayıma, kargaların tarlanızdan bir tek tohum yemelerine izin vermeyeceğim, diyerek söz vermiştim. â
Mustafaânın kendi buluşu olan yöntem başarılı oldu. Akşamüstü hava kararmaya başladığında kargalar geceyi geçirmek için konaklama yerlerine giderlerken aç ve yorgundular. Çiftlikte yenen akşam yemeğinden sonra Makbule, o gün olanları ve kargaların üzgün ve perişan bir şekilde gidişlerini anlatırken, odada bulunanlar kahkahalarla gülmekten kendilerini alamıyorlardı. Annesi Zübeyde Hanım, â Benim Mustafaâm çok akıllıdır â diyerek sarı saçlı, mavi gözlü oğlunu gururla alnından öperken, Mustafa vakur halini hiç bozmadan duruyor, sadece gülümsemekle yetiniyordu.